Text view

bornemann-1868


Javascript seems to be turned off, or there was a communication error. Turn on Javascript for more display options.

Plattspräken - geit von Stunn to Stunn By Stadt- un Buerslüd' to Grunn ; Enn aller Enn werd noch mit in Myn Book en Stück von Denksteen sin ! Ursproaken hem in sick to good , Se sterben ut - un sin nich dood ! Et is , as wenn ick drin wat föhl Von Bröderschaft mit Lief un Seel ! Wenn män plattdütsche Herzigkeit Togliek nich mit hen fleuten geit ! Schlikt ännre Sproakwies sick in't Land , Is ännre Sitt' ok bald by Hand . Noch is et doamit nich so wiet Noch sin wy nich in sönne Tied , Noch by Milljonen is to finn Plattdütschet Woort mit Sitt un Sinn . dran holl' ick fest , Urollet Dütsch dät Platte west , Is wiet un breet fung'n hochredig an Beerländer - kehrten sick nich dran . Hoch - lett furthen vereddeln sick , Platt - hät doato nich dät Geschick ; Hoch - weet mit Höchstet umtogoahn , Platt bleeft by Huusmannskost bestoahn . Platt - hölt et mit trüherz'gen Schnack Mankin verbrämt mit Schoabernack , Un freut sick dran , wenn Jung'n un Oll'n Vör Lachen sick de Ribben holl'n . Un't Lachen is't , wat in de Welt De Minschen glatt un stief erhölt ; Dät Lachen is , dät Lachen blift Dät beste Krankheits-Gegengift . Bet Oabends späd von Morgens fröh Ploagt sick en Minsch mit Sorg' un Möh , Un dät noagt an den Lebenssaft , Steit mit den Dood in Bröderschaft . Finn't sick tom Lachen Tied un Stunn' So lacht frisch los ut Herzens Grunn , Bald kümmt denn doch 'ne Hiobspost Un krigt Ju ran an bitt're Kost . Un just t'om Lachen schreef ick ok , Wat drin steit in düt lütge Book . Wer brömmeln will , de blief dervon , En Brummbär is nich myn Patron . Sitt in den Eenfaltspinsel-Sinn Mankher so wat von Tappen drin , Sön ollen Bu'r , bekannt is dät , Ok synen Schelm in Nacken hät ! Woher ? Wohen ? Ollmärker bin ick ! - Drup förwoahr Bin ick recht orndlich stolt : Ollmärksche Trü' - was immerdoar En Sprüchwoort , boar wy Gold . Myn' Ollmark was de Kinnerweg Von't ganze Prüssenland , En Ammen-Gnoaden-Preveleg' Is my zwoar nich bekannt . In Stendel up den Vägelfang Was Kaiser Hinrich gärn , Syn Huus sach sülwst ick breet un lang ) Mit groote Gäbel-Höärn . Ollmärkscher Handschlag gult un stund As Pand , wie Schwart up Witt ! Landslüd' ! dät is doch noch upzund So by ju Bruuk un Sitt ? Ollmärkscher tapprer Kriegesmoth , Den Fiend stief in't Gesicht , Stund eikboomfest to Blood un Dood / Dät lehrt uns de Geschicht . Ollmärkschet Footvolk - I potz Blitz , Wer noch de Ollen kennt ! Was schmuck un was den Ollen Fritz Syn Kriegsroaths-Regement . Sön Rütersmann ut unse Wisch , Breetschullrig , stark un groot Namm woll tom Spaß en Flädderwisch Un schloog den Landfiend dood . Garlegen heet myn Voaderstadt , Is män en lütge Nest , Doch allbott in't Hinstorjenblatt Good angeschrewen west . An achttein Joahr ran mucht' ick syn , Doa namm ick mynen Stock , Gung von de Ollmark noah Berlin , Mit eenen Gott un Rock . Studeeren woll ick . Stoak Muddern in den Kopp ; Män schlimm , dät Geld kamm nich gerönnt , Ick was en armen Tropp . I , dacht' ick - un dåt was nich dumm Berlin , de groote Stadt , Hät woll en klein Stependejum Ok noch för dy in't Fatt . Un richtig hab' ick wat erwischt , Dät Glück stund good my by ; Män mit den Zupperdent was't nischt , Den kreeg de Loddery . De Minsch in synen Herzen denkt Un moakt sick Ploan un Kroam , Dunn kummt de leewe Gott un lenkt Un fögt et wunnersoam . En frisch Gesicht , ollmärkscher Sinn , Trüfründlich , bibelfest , En bitchen Mudderwitz mank in Is all myn Mitgift west . Doa was ick nu in Groot-Berlin ! Doch by de knappste Köst Word bald dät leewe Geld so dünn , Väl is't an sick nich west . Doa , vör de Husdöär , stund en Mann Mit ganz schloowittet Hoar ; Ick gung vörby - -- he reep my ran , Wiel ick fast trurig woar . Woher ? wohen ? mußt ick vertell'n Ick sprack trüherziglich , Wovör hädd' ick my förchten söll'n ? Von Unrechts wußt ick nich . Myn Soahn , sprack he , holl flietig Dy , Lehr wat , denn breng ick schon En klein Stependejum herby Ick kann doato wat dohn . Stependejum ! dät hät geklung'n ! My word ganz wunnerlich ; Vör Fröden bin ick rüm gesprung'n , Verstell'n kunn ick my nich . Ut Stendel was de broave Mann , Herr Pastor Kühz mit Noam , He sall , so lang ick denken kann , Nich ut myn Herzblatt koam ! Drup hät he my to Kund jedoahn , Up . Plattdütsch is't gewest , He weer oft hen noah Garleg' goahn To Pingst- un Osterfest . Un myne Ur-Grootmudder hädd Am doa mit Garley-Beer Un Bloasen-Koken , zuckerfett , Trakteert , un sünst noch mehr . Bet hüte noch goodschmeckig weer Am up de Tung doaby De Koken un dät söte Beer , Vergell'n woll he dät my . Regeert hät et sick wunnersoam : Urmudder fädelt in , Klein Kühz mütt noah Berlin hen koam , Un vör de Döär just sin ! ! Jy , Söähn' un Enkels , üm un an , Riek oder arm , 's eengoal Nehmt alltied en Ekschempel dran , Lest Jy dütt Book ens moal ! Un koam Jy moal noah Garlegen , Denn moakt myn Wünschen woahr , Un lopt gliek noah de Sandstroat hen , Links , von't Moadborgsche Doar . Doa steit en Hus , hoch luftig kloar , Steengäbels boaben ran , En Stadtbrand vör dreehunnert Joahr Stott sick de Näse dran . Doa hem all siet Joahrhunnerts Tied , As olle Kronik lehrt , Achtboar as Brau- un Koopmannslüd Jug' Vörfoahr's ens verkehrt . En Erkner , rechts by de Husdöär , Dät was myn Schooljungs-Nest , Doa nam ick hillge Schrift my vör , Bin hüt noch bibelfest . Hem Jy dät Hus , dät Erknerken Genöglich Ju besehn : Denn noah Marien-Kirchhof hen , Doa liggen Lykensteen ! ? ) D'run unse Oll'n in Freeden roh'n , Schmucklos , eenfach un schlicht , Bet se erweckt Posunenton To't jüngste Weltgericht . Doa , by de Vörfoahrs Ruhestätt , Doa spräkt - dät is myn Will ! En christlich Angedenk-Gebät In Herzensdemoth still . ) Noch im Jahre stand diese merkwürdige Alterthümlichkeit in Stendal , ist aber seitdem mit manchem Anderen verschwunden . ) Vor Jahren lagen deren noch fünf Grabsteine neben einander hingereihet aus der Familie , der Erker am ehemals Bornemannschen Hause ist indeß bereits verschwunden . Garleb'sche Schnaken . De Koaters Erkutschon ( ) . ) Be Prächervoagt in Voaderstadt Mußt Intellgenzblatt sin , Mußt frische Worscht , un sünsten Wat Utropen mit - " Hoalin ! An siene Stell' , mit Bärenstimm' Leep bölkend sien olt Wief herrüm , As't jenner Tied so woar Vör vulle achtig Joahr . Moal Ens - de Sunn steeg knapp in Höh , Et was män eben Dag , Wo Mäncher noch , as goar to fröh , Deep in de Plauzen lag : Doa woar dät Wief all up den Draf Von Eck to Eck , Stroat up un af , Un blarrt ut vulle Lung'n , Dät alle Fensters klung'n . " Hoalin ! ! - Up hüte Middag sall " Vör't Moadeborgsche Doar , " Doa , by de Waschbank , hinnern Wall , " En garstig Koaterpoar " Mit Schwanz an Schwanz fest in de Klemm , " Up Tunnenboddens rümmer schwemm . " Brengt Koaters , de nischt nütt , " Ok scharpe Köters mit ! - -- De Lüde sin kriesch up gesprung'n Oahn Unnerröck un Bräk , Un Hus by Hus hät et geklung'n In Stall un Döns un Käk : " Dät Wief kamm ut de Sandstroat her , " De Schlächter-Meister Ziegeler " Hät wißlich in den Kopp " Moal wädder lustgen Zopp ! - -- So was et ok . He har sick hüt Expresch dät Wief bestellt ; Sien Fleesch was fett oahn' Unnerschied , Mit vull Gewicht vör't Geld ; Fucht mit in söbenjährgen Krieg , Vör ollen Fritz , to Sieg up Sieg , As Garde-Grenadeer Mit sien Musket-Gewehr . Reep Sönnoabends dät Wief : " Hoal in ! « -- " By Meister Ziegeler " Is frische Worscht ! a - Kort hinner drin Was nich de Probe mehr . De Läberworscht , vull klein Rosien , De Blootworscht , vull Speckhappen drin , De Finger hebb' ick läckt , So hät de Worscht geschmeckt . Woll an en dusend Joahr stund schon De Stadt mit Hof un Heerd . Doch har von Koaters Exkutschon Noch Kener nischt nich hört . De Krabben gung'n nich in de School , Von upgewärmten brunen Kohl En Napp vull - husch was rin , Nu , noah de Waschbank schwinn ! Von Koaters - unglowsch Tüg genog Bracht Mäncher up den Strump ; So dull Münchhusen ok moal log , Hier bleef he män en Lump . " En Düwrick - of he boomhoch stigt , " Myn Hinz - wups hät en by de Flücht , " Män Müs' un Rattentüg " Fängt my de Racker nich ! « -- An twintig Koaters schwart un grau Sin vör Gericht gekoam ; Ok mänche junge Miez-Miau , Was Tosehns - mit genoahm . Spitz , Pudel , Hof- un Keddentöl , Un wat en Börger sünst noch heel , Vör Hus un Hof to Wacht , Word putschend mit gebracht . Un by de Waschbank up de Mill ) As't an Klock Eens hen kamm Mit Hunneköters Hüll un Füll Woar Alt un Jung bysamm . In Tunnenboddens was en Lock , Un as verkielt drin mit en' Plock Twölf Koaters Schwanz an Schwanz , Gung los de Bäddeldanz . Up jeden Bodden schifften Twee Herrüm up't Möllenfleet Bemauten drup sick mit Auweh Nu - putsch ! wat Köters heet . De Hunne schwummen blaffend ran De Koaters spuckten prustend an Upkrieschend word gelacht , Et was 'ne Düwelsjagd . De Koaters tatzten rechts un links , Keen Grund was vör de Hunn , Sülwst Fleeschertölen hem dät Dings Nich lang' pleßeerlich funn . Dät Bloot leep raf von Og' un Schnut Spitz , Pudel , Packers kratzten ut . Schwanz mank de Been genoahm , Se so to Huse koam . Wat ut de Koaters is geworr'n , Dät weet ick nich to seng'n ; Doamoals hulp noch keen Stadtveror n Upt' Reine wat to breng'n . Ick bin jo by dät Koaterfest Män noch en Polrocks-Jüngsken west , Doch eben noch fällt my , Vör hütge Tied wat by . By jeden Koater word vörut De Ankloo schaft dät - Schullig ! rut , Fund Bör Denn erst kreg he sien Recht . Of dät nich all vör achtig Joahr Up Oart von - Schworgerichtsdag woar ? Was ok noch nich bekannt De Noam in ollmärksch' Land . ) Bezeichnung der Jahreszahl des Erlebten , nicht aber der Dich ) Die Milde - ein Mühlen treibender , die Stadt bespülender Bach . In Stadt Madrid - is my gesegt , Is alle Näslang Bull'ngefecht , Erst wenn en Dutzend up den Rüggen Von Pär un Bull'n un Minschen liggen : Denn werd en Heiden-Lustgebrüll Hoal ju de Henker wenn he will ! In Garlegen - de Börgerey , Hölt jährlich ok üm ersten May , Up't frye Feld en Bullenstöten , Sick ären willen Moth to böten , Besunners öberst is derby En Apperpo noch - dücht et my . Stadtbull'n - vör jede Hoode Köh Holl'n Vertelsherren üm de Reh , De mütten , söll'n se äre Pflichten , Von Stall to Stall good utverrichten , Ok good doato gefuddert werr'n , De Bullen - nich de Vertelsherrn . Män von de Bullenmoagd alleen Mütt in den Kohstall dät geschehn . Hät nu de Moagd nich ut den Vullen Geplägt , gehätschelt ären Bullen : Dät moakt von sülwsten Joahr vör Joahr Sick by dät Stöten klippekloar . En Stadtbull - ut den Winterstall Mütt utsehn speegelglatt un drall : Müt sik rüm stöten frischup düchtig , Sünst is't mit rechte Pläg nich richtig : Herun gehunzt werd denn de Deern Dät se de Schlunzen mücht verleer'n . Ick gung just in dät teinte Joahr As ick ens vör dät Soltsche Doar Hebb' mit ansehn en Bullenstöten , Un wat ick sach bleef unvergäten . Oft noch besteit ? - is my nich kunn Väl Woater leep derwiel Berg run . Den öllsten Bulln dreef mit de Köh De Kohhert ut all Morgens fröh . Un up de nächste Sandschell buten , Doa heel he still , noch moal to tuten , Nich wiet af von de Bosecks-Dann , De Galgen stund nächst neben an . Den jüngern Bull'n hät drup de Moagd Ok ut den Stall herrut gejoagt . De merkt gliek , wat nu sall passeeren , Un lett hoch up sien Juchen hören . De Olle horkt - jucht stracks mit in Un wöhlt sick in den Sand herrin . De junge Bull störmt grimmig her , De Olle heel de Höären vör . Dähn sick anbrummig erst bekieken , De Junge will afsieds beschlieken , Den Ollen schwull doaby de Kamm , Sprung rut - bratsch ! feelen se tosamm . Los gung de Kamp . En höllscher Danz ! Se schlogen Kringels mit den Schwanz , De Höären knarr'n , de Ogen rollen , De Junge greep scharp an den Ollen , Un heel mit tappern Moth stief Stand Kreg moal de Olle öberhand . Un beide Deerens driest mit ran Beputschten äre Bullen an : " Myn Büllken myn ! loat dy nich lumpen , Den Butzkopp düchtig aftotrumpen ! Denn brengst Du my , dät weet ick all Den Kranz hüt Oabens in den Stall . De Olle word toletzt wat matt , De Junge sprung husch af un satt Am up den Hals mit siene Höären , De Olle kunn sick nich mehr wehren Kratzt ut , blind in de Hoode rin , De Junge wöthig hinner drin . De Ollmoagd zetert Ach un Weh , De Jungmoagd kriescht hopphei Juchhe ! Atsch ut Annliese ! mit dyn Proahlen , Myn Bull werd nu den Kranz sick hoalen ? Ick hebb' de Ehr ! Du häst de Schann ! Un stimmt den Kinner-Singsang an : Myne Möll is vull , Wunnen hät myn Bull ! Dät Garley-Beer . Fast all vör Fiefhunnert Joahr , Dütsch , latinsch , ok griech's Hem de ollmärksche Poeten Mit Fleudusen un Trumpeten Dät Garlegsche Garley-Beer Anberöhmet noah Geböhr . Stück Poet stickt ok in my , Bin en Garlegsch Kind doaby , Drüm werd et recht good sick schicken , My poetsch mit antoflicken ; Steit ok jitzt dät Garley-Beer Ehrenhoch nich eben mehr . ! vör düssen - Dunner hoal ! Leep et runner as en Oal . Afgeloaten ut de Panne Gung et furt in alle Lanne : Hochtied , Kinndöp - ichtenswo , Garley hörte mit derto . Börgerschaft un Moajestroat Sorgten sammt mit Roath un Doat , Dät de Garley sick mit Ehren Aller Oorts kunn präsenteren . Beerschmeckers , Beerspunners ok' ) Stunnen in dät Brauerbook . Beerschmecker - mußt kosten goahn , Was wo frischer Brau gedoahn . Kamm up't Roathhus denn getrappet Mit dree Kröse , vull getappet , Un de Roathsherrn noah de Reh Zechten los - up Joa un Nee . Joa ! gesegt - nich ehger kunn Beerspünner dät Fatt verspunn . He stund mit Afdeckers-Knechte Gliek in Rang un Ehrenrechte . An en Beerspunt Hand to lengn , Leet keen Ann'rer ran sick breng'n . Dät Stadtwoapen angehang'n , Halfoadler - by Hoppenstang n : Denn was't mit de Beertunn richtig Un dät Beer drin pröflich düchtig . Hoppen gaf joahrlange Kraft , Godet Molt - den söten Saft . Hoppen-Dämme hät de Stadt Aller Tiets wiet rüm gehat . Wulf un Luchs - nich afgemoagert Hem drin Dag un Nacht sick loagert . Dick un biester mütt et sin Sünst legt sick sön Deert nich rin . By Beerschmeckers - selten woar Bodden in dät Hosenpoar . Hem se kostend doal sick loaten Up 'ne Bank mit Beer begoaten : Garley - zuckerkläbrig söt , Hackte fest - de Bodden reet . Bornemann , Plattd . Ged . Is de Garley nich mehr hüt , As se was to myne Tied , Ehr noch Kobbolds-Kniffe manschten Düwelstüg statts Hoppen panschten : Schmeckt se doch noch jitzt nich sehr Schoaler noch as Modenbeer . Bleef de Garley toadelfry , Män vör nischt sin soll et my Trutz de öllsten Beerpoeten Ok mit by los to trumpeten , Pauken schloan leet ick derto , paß up - et siett nich so ! ) Die Würde eines Bierschmeckers meiner Zeit wurde von einem betagten Kandidaten der Theologie bekleidet , der dem ehrlosen Bierspunder nur in abgemessener Ferne den Rathsbeschluß , absichtlich des Verspundens der abzufahrenden gefüllten Biertonnen ankündigte . Das Geschäft eines Ehrlosen zu verrichten : dazu hätte sich auch der niedrigste und ärmste unter den Einwohnern nicht hergegeben . Eine weise , aber schon längst nicht mehr bestehende Anordnung für die Güte der Garley Seitens unserer alten Vor fahren dürfte sich wohl hier nicht verkennen lassen . As ick mit rüm Stoapeln gung ( ) . In Garlegen - vör Düssen was Enn starket Schölerchor ; Profex sung düchtig forschen Baß , Adjunktus den Tenor . As Diskantist - leep ick mit rüm ; Har ick ok kene Nachtgoals Stimm , Mucht et doch woll so kling'n As wie de Sprotters singn . Profex - drog enne Klattperrück , Adjunkt - sien eignet Hoar ; Bepudert Beide fingerdick , As't Bruk un Mode woar . Sin Beide tackt- un notenfest , Ut Thüringen verschräben west As zund ut alle Welt Madoams vör grootet Geld . Twee Schölers noch , Baß un Teuor , Ok von doaher gekoam , Gung'n mit in dät Garleg'sche Chor , De har'n sick vörgenoahm , Um Wyhnachten , up frye Hand To Stoapeln ) goahn , herrüm up't Land , As't noah thüringschen Schnitt Noch was Chorschöler Sitt . Se hem doato my mit verföhrt , My , noch nich vull twölw Joahr , Un sin , up Schosters Rappenpärd , As hillger Oabend woar Nachts öber noah Kalförde ) hen , ( Dät was en stark twee Mielen Enn ) Klabustert lustig froh , In Dustern frisch weg to . Hem by den Paster erst gesung'n En Lied von't Wyhnachtsfest ; De hät mit Fröden uns empfung'n , Was ok Chorschöler west . Sin mit in de Fröhpreddig goahn , Hem dreestimmig uns vörgedoahn , De ganze Kirchensan Kreg doavon gooden Klang . Drup - noah de Kirch - von Döär to Döär To sing'n , herrin genö'gt , Werd good trakteert un hinnerher Blank Dühmken ok gerögt . Hem so bet Oabend rüm gesung'n , Un as wy noah de Herberg' gung'n , Was't klittevull noch drin , Un stimmten wädder in . Sin fröhsten Morgens afmarscheert Land in , bald Tul , bald Hott , Hem by de Pasters Christsang föhrt Ok up mänch Eddelschlott . Un drogen unsen Wyhnachtssang Good vör in stark- und dusen Klang , Un Poap un Eddelmann Namm uns herzfründlich an . So daglang dörch . - De Bengels Schritt , Ick furtweg Zuckelpaß , Kunn mit de Langbeens sünst nich mit Un as et Oabend was Sin wy , besunners ick hundloahm , Ran an en Klosterstift ) gekoam , Hem en Christlied gesung'n , Drup an de Poort geklung'n . De Pörtnärsch hät uns angemell't , De gnäd'ge Dom na drup Uns in den Stiftsoal rin bestellt , Wy trappten sächtken nup , Wo Frölens , olt un jung an Joahr'n , All rings üm år versammelt woar'n . " Christkind von Himmel kümmte Doamit word angestimmt . De Pörtnerfru hät Disch gedeckt , Un wy , mit ran geföhrt Wy hem - kaptoal hät et geschmeckt ! Nich flau dät Mulwerk röhrt . Erst Fisch - wat sünst noch hinner drin , Drup kann ick my nich mehr besinn - -- To letzt gaft Honigmeth , An Schmack pur zuckersöt . Fidél word ick von dät Genipp , Hebb' munter rüm hantheert . Mänch Frölen namm my up de Schlipp , " Hopphopp ! myn Rüterperd ? « -- Un is't 'ne junge , hübsche west Was't just as heel my wat drup fest ? By olle Frölens nich Dät was my wunnerlich ! Tenor un Baß sin schloapen bracht Hen , to de Pörtners Fru . hebb' by my dacht : Ick , kleiner Knirps - -- Wat werd mit dy denn nu ? De Fröl'ns hem my - good' Nacht ! jepußt , Ick - nächst an de Fru Dom'na mußt Ick ling'n mit äre Katz , Un schleep fest as 'ne Ratz . As't Kaffee-Fröhstück runner woar , Hem wy , mit Dank un Sang Afschied genoahm , up künftget Joahr To glieken Wyhnachtsgang . Nu recht erst mußt ick Jung'n un Oll'n , De Backen un dät Mul hen holl'n - -- De Bengels Schritt vör Schritt , Bebrühten my doamit . Up Klötzen los stund unse Gang , Sin Middags angekoam , Verkehrten flietig mit Gesang , Hem rieklich ingenoahm . Doa kamm mit ens uns hier entgeg En Feldwäwel ut Gardeleg , De Voaderns Jagdfründ was , In unsen Kroam to Paß . Wy mütten wädder - -- sprack ick sacht Hem heimlich Stoapeln schnurrt , In Garleg sin , bet fröh Klock Acht , Un ick kann nich mehr furt . Feldwäwel : dät sall sick sinn , Justment , wiel ick Feldwäwel bin ! Dy , Knirrfix ! loat ick nich , Is Noth an Mann , in Stich . En Knirps bleef ick ok in de Doat , Bet ick in Sößtein was Doa schoot ick up in't Mannsenmoat Un ut Diskant word Baß . Hebb' noch en Wielken fistelleert , Bet Lung un Kehlkopp , as't gehört , To regelrechten Sang Hät wunnen festen Klang . Ut nächst inländschet Dörp , en Bur , Kamm Middernachts geföhrt , Up äm stund just de Anspanns-Tur , Was Ener desertört . Feldwäwel reep : Hier , de twee Mann , Föhrst Du mit my noah Garleg ran , Hem frisch Handgeld genoahm Furt ! in dree Düwelsnoam . De Bu'r , juhuh ! pietscht up , zoppt af , As äm befoahlen woar ; Wy sprungen by Sankt Gürgen ) raf , Husch rin dörch't Soltsche Doar . Bracht mit - groot Honigkooken-Pack , Doato Elf Doaler in den Sack En drallet Klümpken Geld , Blank up den Disch getellt . Von dunenmoal , to hüt'ge Tied , As Byspöll hebb' ickt bracht ; Nich g'ringer is de Unnerschied , As twischen Dag un Nacht ! Chorschölers - schnurr'n dree Doag ümher , En Bur - mütt spannen Woag' un Pär , Un hät to Lohn bekoam Furt ! in dree Düwelsnoam ! ! ) Stoapeln goahn - bezeichneten ein gesangliches Umherstreifen einiger Chorschüler auf dem platten Lande zur Weihnachtszeit , auch in jener Zeit noch wohlerlaubt in den Thüringschen Landen , wahrscheinlich sich noch herschreibend aus dem Treiben der sogenannten fahrenden Schüler mittelalterlichen Lebens . ) Kalförde , wie Klötze , kleine Städtchen , damals noch Braunschweig Lüneburgsche Enklaven , nahe dem Drömling . ) Noch damaliges Churbrandenburgsches Augustiner-Nonnenkloster im Dorfe Diesdorf , Meilen von Salzwedel , an der Lüneburgschen Grenze . ) Sankt Gürgen - ein Frauenspital vor dem Salzwedelschen Thore in Gardelegen . Voader Hinz mit siene Veerens . Ilän driest herrin , flink un adrett ! En blöder Hund werd selten fett . Dät hier is de Brüdgam , dät hier is de Brut , Drüm sehn se so krill un vergnöglich ok ut . derzfründlich doato , dät is vör uns good , Wer fründlich utsüht , de schleit Kenen dood . Un will von de Annern uns Ener foppen , Werd ick äm dät schnabbrige Mul bald stoppen , Doavör bin ick Voader un Schöppe derto Un weet mank to fegen , ensteit en Halloh . Ick breng myne Döchter , un beide will'n gären Dät Brutpoar to morgen begroateleeren . Un ick will , as't Schick is , tovörders anfroagen : Söll'n se de Polter-Sermons Ju vördroagen ? Na good ! jy söllen , ick seh dät all an . Nu Mäkens frisch mit de Schlafütgen herran . Segg' up Annefy , wat Dy de Herr Paster Hät instodeert gistern bym Piepken Knaster . De Greetliese sall derhinner Dy Upseggen ; un stottert my nich derby . Nur Ländliches gewährt das Land , Wie möcht' es anders Und Ländliches führt meine Hand Zum Polterabend ein . Die Hofwirthschaft , herzliebe Braut , Unwahrheit red' ich nicht , Hat mir der Vater anvertraut , Gern thu' ich meine Pflicht . Die Täubchen , Hühnchen kennen mich , Als ob ich Mutter wär Tret' ich heraus , gleich emsiglich Schwirrt Alles um mich her . Tuck ! Tuck ! ruf ich . Im Augenblick Umwimmelt's mich auch schon , Nicht Truthahn bleibt , nicht Gans zurück , Es giebt was bei dem Ton . Die Schweizerkühe - schwarz und weiß Gefleckt , im saubern Stall , Ich tränk und pflege sie mit Fleiß Des Tages zwei- , dreimal . Und welche Milch ! so rahmig süß ! Ein Kännchen hab' Lieb' schöne Braut , ich darf gewiß Ein Pröbchen reichen Dir . Wat häst Du vör unkloget Tüg doa gesproaken ? De Prester kunn ok woll wat Bäters Dy moaken . Keen Minsch krigt den Paster an Plattdütsch mehr ran . Na töf män , ick striek Dy dät wißlich moal an , Getrüherzig Platt - fest holl'n will ick dran ! Gretliese ! stief up loat uns nu moal hören , Wat Du vör den Brüdgam häst mußt instodeeren . Den innern Haushalt übergab Die kranke Mutter mir , Bin Tag und Nacht stets auf dem Trab Klipp klapp von Thür zu Thür . Muß backen für das ganze Haus , Was Groß und Klein bedarf Und für den frohen Festtags-Schmaus Da geht's mit Kuchen scharf . Oft schon die gute Mutter sprach : Selbst Meister N . thut Dir In Pfannenkuchen es nicht nach , Ist Fastnacht vor der Thür . Ich hab' , das sag' ich selber gleich , Die Hand auch nicht gespart , Stets dreimal knät' ich meinen Teig , Da wird das Backwerk zart . Hauptsach' vor Allem fort und fort Bleibt doch das liebe Brod ; Es hält , nach alten Sprüchleins Wort , Die Wangen frisch und roth . Dem Bräutigam , von meiner Hand , Nach Polterabends Sitt Bring' ich , mit knusprig feinem Rand , Ein Brödchen heute mit . Du leewer Gott ! wat schwabbeln de Käthen ! Sall denn de Brüdgam drög Brod künftig äten ? Dät will ick nich lieden , trotz Köster un Prester , Un breng' äm doato gerökerten Tröster . Kaptoalen Schinken - so groot as sünst twee , Nu Deerens knixt los un sagt Adjeh ! Annefy . Gretliese . Wir knixen zum Abschied und sagen Adjeh ! Un moaken nu Platz , denn vör de Döär , Steit noch en groot Groatelanten-Heer . Voader un Mudder mit Kind un Regel . De Voader . Hochwerthet Brutpoar ! In Tucht un Ehren Stell' ick mit Wief un Jung's un Deeren To Hochtieds-Gepolter driest weg my mit in Wo Hoch un Gering bysammen sall sin . Mit groote Präsenters to hochdütsche Reden Koamen wy frylich nich angeträden , By Landlüde steit et zund eben nich fett , Wat sick an fief Finger all hertellen lett . Doch wat wy will'n reden , sin Herzensgedanken , Un wat wy brengen , lag nich unner de Banken , De Körbe , de Toabels - bet boaben ran Sin vull , dät keen Appel to Bodden mehr kann . De Mudder . Herzvoader ! stöt' moal de Jung's un Deerens Rin in de Ribben , Mores to lehren . Pots Hunnert Dusend Schwenzelenz , Hem jy vergäten de Reverenz ! De Voader . Wat denken jy denn ! jy Tölpels von Lümmel ? Hier is keene Beerbank to Fusel un Kümmel ! Herrunner mit den Filz von Hoot , Schloagt ut nu von hinnen mit linken Foot . nixen derto , De Deerens mütten kni Dät is de vörnehme Wiese so . De Mudder . Herr Jemineh ! Jy loddrige Käthen , Hem jy dät Knixen allwädder vergäten ? Herzvoader ! loat uns de Krabben moal fix Von Nyen vörmoaken Kratzfoot un Knix . ( Geschieht und wird nachgemacht . ) De Voader . Dät kunn paßeeren . Män was et noch nich Just recht noah gooden Danzmeisterstrich . De Göären sin noch wat blöd' un vermuckt , De Jungs schloan sünst ut as keen Esel nich buckt . De Mudder . Nu bådet juen Spruch driest her , Un treckt doaby de Schnuten nich quer . ( Alle vier kreischen zugleich ) Twee Düwekens , schloowitt un zoart , erst gistern Dät Beste wat de leewe Gott uns gaf Was't ok mit mynen Knix män schlecht , verstoah ick Twee Düwkens , Botter , Stücksken Brod vör De Mudder . Dunner un Hoagel , wat is dät vörn Bölken ! Alle togliek soll'n jy den Buck hier nich melken . Ener noah'n Annern . Jy ungebacherte Rang'n ! De Liese soll toerst anfang'n . Twee Düwekens - schloowitt un zoart , Erst gistern hem se sick gepoart Breng ick vör't Brutpoar to Geschenk , As Polteroabends-Angedenk . So bald de Düwrick röpt : Kumm Fru ! Röpt gliek sien Düwken : tru , tru , truh ! Un kümmt herby gefloagen schwinn , So mütt et ok in Ehstand sin . Dät Beste wat de leewe Gott Uns gaf , is doch gewiß dät Brod ! Drüm breng ick Ju , to'm Hochtiedsschnitt , Frischbacken Roggenbrod hier mit . Ick hebb' dät Koaren sülwst gesägt , Gemäg't , gedröscht un kloar gefäg't , Mit ingemoahlen ok dät Mehl , Sünst grapscht de Möller allto väl . As ick - sülwst antoleng'n de Hand Dät is nich noth in Juen Stand , Sehn Jy de Lüd' män up den Kamm , Dät fördert mit un hält tosamm . Mit sönnen Spruch , in gooden Sinn , Legg' ick jitzt angedenklich rin , Herr Brüdegam ! in sienen Schoot , Von nyet Koar'n - en frischet Brod . Was't ok mit Knixen by my schlecht , Verstoah ick doch de Wörthschaft recht . Vornemann , Platid . Ged . Will sehn , wer my wat mäkeln sall , Is Red' von Köäk un Hof un Stall . Up Huswörthschaft hebb' ick my legt , Dät geit my von de Hand nich schlecht ; Drup kiekt moal dät Pund Botter an , Un segt : of ick nich bottern kann ? Legg' Se düt Stück sick in dät Fatt , Un knarrt moal ens dät Ehstandsrad : Denn , Junfer Brut , schmär Se dät Ding , Gliek knurpst nich mehr de Räd Twee Düwkens , Botter , Stücksken Brod , Vör armet Volk paßt dät ganz good , , , Herr Brüdgam , Junfer Brut , Wat ick zund breng , süht änners ut ! Pärknecht bin ick , Grootknecht doato , Et steit mit my drům nich so so ! Un ganz wat Anners as Präsent Breng ick ut myn Stallregement . Poar Schimmels ! Zakkerlot nich moal , So glatt is nich de fettste Oal ! Schneewitt von Hoof bet öbern Kopp , Se danzen män , geit et Galopp . Na ? Junfer Brut , is't är woll recht , Wenn ick är myne Schimmels bröcht ? Den schmucksten Woagen mit doaby ? Män as Pomoade is dät my . Se stigt herrin mit ären Mann , De Schimmels wupptig trecken an , Un Olt un Jung röpt : Seht moal ! Dät is 'ne prächtige Karreet ! Myn Stalljung' , Peter , vör de Döär , Hölt all , paß up ! mit Kutsch un Pär , Na - män en bitchen nickekoppt , Un Peter kümmt gliek angaloppt . Geplinkt - genickt ! Her , Peter , her ! Modell is't erst to Kutsch un Pär , Lebennig hebb' ickt all bestellt , Wenn't , Junfer Brut , är so gefällt . De Mudder . De Ehstand is - just as en Ey , Werd dran gepickt - quatsch is't intwey ; De Fru vör Allen mütt verstoahn , Dät nich dät Ey intwey deit goahn . Geit ären Mann mit leewen Sinn De Husfru good üm Boart un Kinn , Un weer sön Mann von Wehrwulfs-Stamm , Se krigt en rümmer as en Lamm . Dät soll't bedüden , wenn ick Ju As Ehstands-oltverstän ge Fru , Um Dät un Dät doaby to seng'n , Will Nest vull frische Eyer breng'n . De Voader . De Fru is schwack , de Mann is stark : Un so , mit Moth un Kraft in't Mark , Beschütten in alljede Noth Soll he de Fru bet an den Dood . Doaby , von allen Gooden sall De Fru Halfpart hem öberall , Half Part von Allen wat he schafft As Mann mit siene Stärk un Krast . Nu kiek he moal , Herr Brüdgamsmann , Sick mynen drallen Hushoan an ! Wovon ick Stückskens will vertell'n De Am gewiß gefallen söll'n . Stött moal en Hoabicht up en Hohn , Gliek sitt myn Hoahn den Mordkujon Mit Spoor un Schnoabel up dät Fell Un fertigt af den Deefsgesell . Un finn't myn Hoahn en Krümken Brod , Denn tuckert he mit lust'gen Moth Sick schwinn herby dät leewe Hohn , Se krigt är Häppken ok doavon . Nu Jungs un Mäkens , rappelt ju fix ! Links üm , marsch af , mit Kratzfoot un Knix ! Ilit grooter Angst un Herzensschloan Süht my dät Brutpoar vör sick stoahn : Ut tweerley will't my nich in , Dät ick hier ok werr willkoam syn . Vör't erst : ick segg' et dütsch un fry , Is so väl vörnehm Toakel hy , Un sön Volk stött all Ogenblick De Hoffoarts-Düwel in't Genick . Vör't änner : is et Bruuk un Sidd Dät män to'm Polteroabend mütt Mit Brut un Brüdgam hoaseleer'n Un Faxen mit Dummtüg verkehr'n . Doch as ick bin - sön'n ollen Mann Stoahn Narrenspossen nich mehr an : Wo kreeg en Bu'r by Peer un Ploog Ok doato woll Verstand genog ? Inu , kann ick nich hoaseleer'n , So will ick doch wat groateleer'n ; Sön Wunsch is jo ganz kostenfry De Teinte nich denkt wat doaby . Ick öberst , wat ick wünschen doh , Dät mein' ick ok von Innen so ! Gewiß , myn Herz is fürig gluh , Wenn ick jitzt spräk : Gott seegne Ju ! De Ene segt : " de Ehstand is " En Vörschmack von dät Paredies . De Anner sprikt : " ick schenk' en Dy ! " Et is 'ne Höllenqual vör my . Ick hebb' den Ehstand ok in't Huus Un bin en ollen Praktekus Soll't Himmel oder Höll gliek sehn , Glöwt my , dät ligt an uns alleen . Sökt män dät Glück nich buten Ju , Hier Innen mütt de Seelenruh , Hier Innen mütt de Freeden woah'n , Un Mann un Fru mütt sick verstoahn . Wenn't Eh'lüd' öberst doahen breng'u , Dät se sik alles scheef utleng'n , Sick jeden Quark upmutzen dohn Denn is't 'ne Höll up Eeren schon Goar väl künn ick noch doavon seng'n , Un ut dät Herz an't Herz Ju leng'n , Doch dät is morgen Presters Sach , Dem ick in't Amt nich griepen mag . En Woort män noch : mag noch so schön As Morgenroth de Rose blöh'n , An Blatt un Stengel sitten drüm , Doch hoageldick de Stacheln rüm . Un moaken Ju de Stacheln moal En bitchen allto dulle Quoal , Hier breng' ick - Kinnerkens , kiekt her ! Kaptoale Droppen Ju doavör . ) Süh ! myne Fru hät doch moal recht , De hät my kloar vörut gesegt : " Krigst , Voader , du de Droppen rut , " De Brut lacht dy ganz hilig ut . « -- Se toog un musselte doaby So heemlich an de Toabel my - -- Viellicht prakzeerte se wat rin Wat bäter paßt noah ären Sinn . I joa ! so loat ickt my passeer'n ! Dät sin ganz änn're Backenbär'n ! Myn Fru hät sünst den Witz nich dick Doch hier moakt se en Meisterstück . Den Kranz hier - nehm Se von my an : Und düsse - paßt vörn jungen Mann , Wat nu de Kränz' bedüden söll'n , Dät will ick kort vör Ogen stell'n . So wie de Myrren immer grön , Sall Junfer Brut är Glück ok blöhn ! De Myrr'n , so schmucklos , zoart un mild , Sin aller stillen Togend Bild . Mit Kraft un Hochsinn angedoahn - -- So sall en Mann dörch't Leben goahn , Nich Storm , nich Blitz , nich Wäder schün , Fest , as en Eikboom sall he syn . Denn werd de Eh' en Segenswerk , Wenn in den Mann de Kraft un Stärk , Un in de Fru de Sanftmoth woahnt - -- Denn is de Glücksweg glatt geboahnt . Nu , Gott mit Ju ! Myn Sach hebb' ick Vullbracht , my dücht , nich oahn Geschick . Gewt my den Afschieds-Handschlag nu : Noch ens spräk ick : Gott segne Ju ! ) Eine Flasche , scheinbar mit Branntwein gefüllt . ) Ein Myrthen- und ein Eichenkranz . De Hochtied . suchhey Hochtied ! Hochtied is hüt ! Kiekt de schmucke Brut moal an Un den drallen Brüdgamsmann ! Wat se sick so herzig schnütern , Un mit Füerogen klütern , Schnütert , klütert frisch drup in Brutlüd' mütten hitzig sin ! Juchhey ! Juchheydideldey ! Hey ! wat de Trumpeten schall'n , Un de Pulverbüssen knall'n ! Alle Klocken treckt de Köster , Ingesegnet håt de Prester Hans un Greten by de Tru , Hans un Gret' sin Mann un Fru . Juchhey rc . Schlag ! doa breng'n se schonst herby Den kaptoalen Hersebry ! Stief mit Sandel öberzuckert , Dät dät Herz im Liewe puckert . Ut de Müler pieperlings Löpt dät Woater rechts un links . Juchhey rc . Klümpe , mehr as fustendick Up den Mann en Twintig Stück , Backenbeeren , Schwiene-Broaden , Fleesch , mit sure Bräh gesoaden , Kokenwerk werd upgepackt , Dät de Disch all piept un knackt . Juchhey rc . Beer un Brännwyn rund ümher Ligt in Tunnen an de Eer . Wo de Kröge läddig werren , Brukt et goar keen Mulupsperren ; Mit den Deckel män geklappt , Flink werd wädder vullgetappt . Juchhey rc . Vör dät Fräten Napp an Napp Is to sehn dät Dischdook knapp . Wer kann woll in enen Moagen All de Hochtieds-Goaben schloagen ? Doch , wenn wy gemöthlich kau'n , Lett sick schon wat rinner schnau'n . Juchhey rc . Hört moal de Grootmudder to , Se will sick enschull'gen jo , Dät de groote Botterfloaden Nich to Dank är is geroaden , Weer de Bärm wat nutze drin , Ober handhoch müßt' he sin . Juchhey rc . Wat sick nich herunner fritt , Nehm wy vör de Krabben mit . Ganze Runken von dät Beste Drägt Fru Pastern all to Neste , Veertein Doag hät se to Hus Dran genog mit Mann un Mus . Juchhey rc . Mit den Baß un Vigelyn Stell'n sick de Muskanten in . Platz gemoakt ! nu will'n wy danzen , Un de Deerens rüm kuranzen , Heyssa ! hopsa ! sall et goahn , Dät de Röcke öberschloan . Juchhey rc . Alle Hoagel ! Schultens Knecht De versteit dät Stürsche recht ! An den Achter mit den Hacken Knallt he dät de Buchsen knacken , Anneliese mütt hüt ran , Dät se kuum noch piegen kann . Juchhey rc . Blix ! de Nacht is all verrunn' , Upgoahn will de leewe Sunn : Noch moal düchtig söll'n jy stöten Spöllüd' in de Lärmtrumpeten , Afgedanzt werd nu de Kranz , Bloas't uns den Grootvoader-Danz . Juchhey rc . Nu scheert ju tom Huse rut , Denn to Bedde mütt de Brut . Un de Brüdgam drift un prachert Dät dät Herz åm man so jachert . Enen Schluck gäf't so hwinn noch her , Up en lustig Kindelbeer . Juchhey rc . Dät Kindelbeer Still Gevaddern still ! Unse Paster will Zund den lütge Jungen döpen , Christensinn äm intoknöpen . Hans hät he to Noam In de Döp bekoam . Hans hät he to Noam In de Döp bekoam . Mit den Büdel ran , 't Oppern geit nu an . Seht moal wat de Köster giepert Dät dät Og' in Kopp äm siepert , Wenn dät blanke Geld Plumps ! in't Becken fällt . Wenn dät blanke Geld Plumps ! in't Becken fällt . In de Windeln mütt Jitzt noah Bruk un Sitt' Jeder sienen Patzen stäken Un doato den Segen spräken : Is det afgedoahn , Sall et lustig goahn . Dät is afgedoahn , Nu sall't lustig goahn . Kindöps-Voader lang' Uns de Wenzel-Stang ! Wer by Disch wat Rechts will schaffen , Mütt vör weg en Piepken paffen , Dät moakt Tähne scharp Un den Moagen sarp . Dät moakt Tähne scharp Un den Moagen sarp ! Ran ! Gevadderslüd , Et is Middagstied ! Pött un Schöttels dampen , Runner will'n wy nu wat stampen , Doch erst schnapst moal rüm , Denn werd Kenen schlimm . Schnaps her ! Schnaps herrüm ! Uns is lang all schlimm . Unse Herr Pastör Is all drüber her . He werd sick den Poapenknoaken All to moager just nich moaken . Schlag ! he deilt dät Kalf Mit uns half üm Half ! Schlag ! he deilt dät Kalf Mit uns half üm Half ! Vadder Schult , Herr Je ! Ganz alleen will he Hüte sick de Görgel börsten , Un wy sitten hier un dörsten ? Dät weer woll to dull , Rümgoahn mütt de Pull ! Dät weer woll to dull , Rümgoahn mütt de Pull ! Krabben vör de Döär Lungern hen un her . Kindöps-Mudder ! loat de Göären Doch en Trog vull Erftstull'n schmären ! Olt un Jung mütt schon Hüt sick gödlich dohn . Olt un Jung mütt schon Hüt sick gödlich dohn . Důsse Napp vull hy Michel ! is vör Dy . Du kannst de Gerichten tälen , Nich en Häringsschwanz mütt fehlen . 't is von Allen wat , Fritt Dy moal recht satt ! 't is von Allen wat , Fritt Dy moal recht satt ! Strutz un Teller breng'n , Beergeld up to leng'n , Ut de Köäk noah Kindöpswiese Annethrine , Dörte , Liese ; Hundsfott ingesett , Wer sick lumpen lett ! Hundsfott ingesett , Wer sick lumpen lett ! Dät hät moal geschmeckt ! Nu män afgedeckt . Proste Moaltied ! jy Gevaddern , Schmöken will'n wy nu un schnaddern . Denn rutscht Vesperbrod Ok noch wädder good . Denn rutscht Vesperbrod Ok noch wädder good . De Ollmärksche brune Kohl . Niek , Herzmudder , kiek enmoal ! Wat et frisch utsüht ! Gott hät uns den brunen Kohl Oberzuckert hüt . Noch bet Middernacht hen was Nischt von Frost to sehn ; Zund is allet Fensterglas Blömerant schmuck schön . Unse Herrgott paßt et doch Recht noah Wünschen af , Dät he just to Wyhnacht noch Drallen Frost uns gaf . Bruner Kohl werd honnigsöt , Is he scharp gefroar'n ; Mäkens ! nu fix up de Fööt , Rinner in den Goar'n . Bloaden söll'n jy hastig schwinn En poar Kiepen vull , Werd genog to Middag sin , Frát' wy noch so dull . Scharwen hüt sall de Kathrin , Nich de Annegreth , De uns letztet Moal mit in Aren Dühmling schnect . Moakt von Kalf- un Ferken-Drang , Is noch Boddensatz , Flink den grooten Kettel blank , Dät de Kohl krigt Platz . Nu den Kohl herrin gepackt , Kachelt düchtig drup , Wenn de Flamm recht knister knackt , Koakt et bald hoch up . Schlag ! dät qwurkt un qwuckert all , Bloasen , fustendick , Dohn sick up mit Puff un Knall Jeden Ogenblick . Grusig schmecken deit de Kohl , Wat Alljeder weet , Werd dät Woater von den Schmol Zund nich afgebröht . Jitzt erst recht to Düwelhoal , Nu dät Schmolt is drin , Quackert et scharp up un doal , Werd woll mulrecht sin . Kell't män up , Kartüffeln dran , Brun in Botterschmol Knusper-broadig ut de Pann , Passen to den Kohl , Vörnehm Volk in Obermoth Fritt Kastanjen to ; De Kartüffeln , wunnergood , Rutschen ebenso . Mütz af ! - Peter ! nich to hast , Disch-Gebet segg vör : " Kumm Herr Jesu , unse Gast ! « -- Nu de Schöttel her ! Michel ! schämen doh Dy nich , Driest holl Dy mit ran ; Putz män weg up ollen Strich Wat dät Schnutwerk kann . Lieschen ! will et nich mehr goahn ? Stopp män rin in't Lief ; Is de Ranzen vullgeschloan , Sitt de Rock hübsch stief . Na - wenn Kener mehr upzund Noch wat kann betwing'n , Will'n wy sammt ut Herzensgrund " Danket All Gott ! - sing'n . Gretlies ! nimm de Schöttels af ! Deck 'ne Störte drup ; Nu mit in den Keller raf , Wärm uns morgen up . Wärmen - moakt den Kohl nich soal Söter werd he doa ; Unse Herrgott , Moal vör Moal , Zuckert däglich noah . Grön-Kohl - is män Kräpelquark , Werd män handhoch lang , Brun-Kohl - wäßt in unse Mark Mannshoch dörch de Bank . Broatworscht , Päkelfleesch un Speck , Ok Kaldunenschmol , All sön Frätwerk , up en Fleck , Paßt to brunen Kohl . Kümmt de Wyhnachtstied herran , Is de Winter frisch , Steit by Bu'r un Eddelmann Brunkohl up den Disch . Kümmt en ehrlich Ollmärksch Kind Ut de Fibelschool , Werd sien erstet Blarren sind : Mudder ! - brunen Kohl ! Mag et hergoahn noch so flott , Dull un dick drup in , Hochtied , Kindöp - allebott , Napp vull Kohl mütt sin . Kohl hält Lief un Seel tosamm Is en nährig Krut ; Doavon säht de Ollmarksstamm Ok so handfest ut . De Sönndags-Danz . Hurtig Mäkens ! hurtig ran ! Lustig geit de Danz jitzt an : Musekanten kratzen , strieken , Dät de Fiddeln män so quiken . Rumpeln deit all quer und quaß Michel up den dicken Baß . Wer de vulle Wochentied Sick hät afmaracht mit Fliet , Mütt up Sönndag siene Knoaken Wädder frisch un kurrig moaken . Morgen fröh is Kerkengoahn , Oabends werd en Danz gedoahn . Wat hem sick de Mäkens putzt Un mit Flechten upgestutzt ! Blaue Strümp mit rode Twickels , Blanken Latz mit Flunkerpickels ! Vör den Busen breet un krus Schwunkt en Roßmarien-Struß . Topp ! Du dicke Annefy ! Walzen hüt will ick mit Dy . Seht moal an dät Schwall'n un Schwuchten , Kümmt de Deeren an to wuchten , Eckerfest , to kort un dick , Hät dät Mäken doch Geschick . Nu poart alle Ju tosamm , Hochstoahn soll uns hüt de Kamm . Wo wy unse Geld vertären Därf dät Juchen Kener wehren . Ingeklatscht , frisch Moagd un Knecht ! Hopsa ! Juchhei ! - so was't recht . Brengt vullup erst Schnaps un Beer Vör de Musekanten her ! Is sön Spölmann nich half Söben , Hät de Strich nich Takt , nich Leben . Michel hinner sienen Baß Kickt ok gären in dät Glas . Poar to Poar nu rangestellt , As de Rang up Jeden fällt , Achtung Spöllüd ! hört my spräken : Minneweh werd jitzt gesträken , Nich to lässig , nich to schwinn , Dusemang just mütt et sin . Annefy ! Du häll'st nich Strich , Dreihst Dy goar to nusselig . Mag ok moal by Drill'n un Schwabbeln Dy de Brustlatz bitchen wabbeln , Brukst Dy doarüm nich to bang'n , Wer lang hät , de lett lang hang n ! Up de duse Minneweh Setten wy dät Stüersche . Forsch mütt nu de Fiddel klingen , Hopsen geit nu los un Springen . Michel ! streng de Knoaken an , Striek den Baß moal as en Mann ! Heysa ! Hopsa , Annefy ! Nimm moal recht tosammen Dy ; Knall ick up de Achter-Backen , Trampst Du to mit Foot un Hacken , Hät de Danz en Enn gehat , Denn verpusten wy uns wat . Krögers-Voader ! schenk geschwinn Zund uns enen Dubbeln in . Annefy ! Prost ! will ick spräken , Doh Bescheid , Du Herzens-Mäken ! Erst en Schluck - denn schmeckt dät Beer , Un bekümmt ok hinnerher . Hall moal still Du olle Deer'n , Ick will Dy den Schweet afkehr'n . Bist as ut dät Woater toagen , Is Dy quatsch natt dörch geschloagen . Noch en Hieb ! - na zier Dy nich ! Schnaps köhlt ut von innerlich . Greet' un Stöffel - immer to Schnütern sick , dät klatscht män so . Mäken ! doh my wať to joode , My werd kurrij ok to Mode , Drück moal recht Dyn Schnütken ran , Dät ick Dy afpussen kann . Dunnerwäder ! - brännend heet , Wat schmeckt hüt dyn Mülken söt ! Puß up Puß scharp umgefoaten , Goar nich los mücht ick Dy loaten Orndlich in de Woaden zuckt My dät , wenn Dyn Brustwerk puckt . Dät was moal mit Rümgeranz En perfexen Sönndags-Danz ! Morgen goahn wy wädder dröschen Musekanten ! vör twee Gröschen Noch en Walzer ! just vör my Un de schmucke Annefy . Hastig is de Tied vergoahn , Eben will et Twölwe schloan . Marsch ! to Hus nu sall dät heeten , Fix noch Kehrut mit Trumpeten , Denn breng't Jeder oahn Gespött Ehrboar siene Brut to Bedd . Wloar moal Ens ne schmucke Maid , Görgen hät üm år gefreit , Was en Bursch as Melk un Bloot , Siene Brut so herzig good ; Doch de schmucke , aische Maid , Hät den Görgen nich gefreit . Schnurre , hurrle hurr Schnurr myn Rädken , schnurr . Ensmoal plückt de lose Maid Sick Erdbeeren in de Haid ; Doa kümmt de Schlottjunker her , Flunkert gülden Berg är vör , Schwärt är Leew un ew'ge Trü Schmucke Maid bewoahre Dy ! Schnurre rc . Dät klung är in't Ohr so söt , Leet verdreih'n sick är Gemöth . Görgen sach sien Unglück in , Tog den Groam sick deep to Sinn , Is in alle Welt gegoah'n Böse Maid , wat häst du doahn ! Schnurre rc . To den Junker leep de Maid Was 'ne groote Herrlichkeit ! Ober män by Gliek to Gliek Kann bestoahn sön Himmelriek . Was keen Hochtied , keene Tru , Arme Maid , wat häst du nu ? Schnurre c . Un de Junker , hart gesinnt , Dreef de Maid , to sammt är Kind , Ut sien Schlott by schwarte Nacht ; Was in't ganze Dörp veracht , Um är Heil un Glück bethört , Hät en kläglich Leben föhrt . Schnurre rc . De Suerkohl . De seelge Blomauer in Wien Woll noch wat Fründschaft mit my syn , Un schreef by synen Lebensend' In synen letzten Testement : " Ick heb dät Eselsveh besung'n , " Mänch' Annern Ehrenkränze schlung'n , " Den Suerkohl vermach' ick Dy , " Sing' Vedder Du syn Loff för my ! Geschehen mütt , wat up den Dood En Minsch verlangt , sünst deit't nich good , Un so will'n wy in allen Ehr'n Den Suerkohl de Bicht verhör'n . En Pott vull Erften is ganz good , Män dät Verdaun hät syne Noth : De sure Kohl hölt äöber nich Sehr lang' in Därm' un Moagen Stich . Drum sin de Erften , wie't gehört Mit suren Kohl vermengeleert Denn schlieken se sick dörch so sacht , Dät uns dät Herz im Liewe lacht . Un wat schmeckt nich vör sick alleen En Napp vull Suerkohl so schön ! Mit Broatworst , Speck un Ribbespär'n Doa frit en sülwst de Düwel gärn . Ok sülwsten förstlich harten Sinn , Moakt surer Kohl week un gelinn ; Recht kloar vör Ogen dät to lengn , Will ick en Byspöll doavon breng'n . Et was moal in Westphöälschen Lann In Ungnoad' fall'n en Eddelmann , Herdörch mußt doa de König goahn , Wat hät de Eddelmann gedoahn ? He koakte suren Kohl vullup , Mit Boll'n gebroaden , Speck dick drup ; De König reep : Burr ! - still geholl'n ! Ick merk hier Su'rkohl , Speck un Boll'n ! Den Eddelmann to grooten Ehr'n Leet sick to Disch de König föhr'n , Namm en poar Happen an geschwinn , Un : Adjeh ! mit gnädgen Sinn . Sogoar sülwst vör den leidgen Dood Is Suerkohl towielen good : Doavon sall hier , byspöllig ploan Ok noch en woahr Exempel stoahn . Dät is passeert 'nen Grofschmedsknecht , De lag an't hitzge Fieber schlecht ; En Schnieder hät et noahgedoahn , Doa is't so good nich afgegoahn . Doavon - kippt män moal üm dät Blatt - -- Soll'n Jy noch lesen vull un satt , Män von den Kohl will ick noch flinks Anbreng'n en unbegrieplich Dings . Dät Suerkohl stäts frisch sick hölt , Dät weet all Oorts de ganze Welt , Frisch Moadeborgscher Kohl steit fest An jedet Vörkost-Loadennest . En Wunner is dät , woahr un wiß , Denn wer nich ganz stockschnuppig is , Vermerkt en Kniepen in de Näs' , Meist schärper as von ollen Kees . Genog doamit . Nu krigt sien Recht De Schniederg'sell un Grofschmedsknecht . Updroagen söll'n se to den Tweck Uns Erften , Suerkohl un Speck . De Grofschmedsknecht un Schniedergesell . Ens lag en Grofschmedsknecht moal sehr An't hitzge Fieber krank De Dokters hem to Dree un Veer Verschräben Pill'n un Drank . Wenn mannhoch erst de Dokterslüd To'n armen Kranken koam , Denn is't meisthen hart an de Tied , Wo Afschied werd genoahm . En Enzger kann jo Pill'n un Drank Verschrieben dick vullup , Wo mehr syn , gift et Striet un Zank , Denn geit de Kranke drup . Genog - de broave Grofschmedsknecht Was in de grötste Noth , De Dokters hem dree Mann hoch segt : Bet morgen is he dood ! Den Grofschmeds-Meister siene Fru Was dröber sehr bedröwt , Se woar all längst up Du un Du In den Gesell'n verleewt . Is en Gesell hübsch , jung un stramm De Meister oll un matt , De junge Fru vull Für un Flamm , Doa spinnt sick bald so wat . Fru Meistern ! - sprack de Grofschmedsknecht Mit my is't nu bald ut ! Ick bin , dät hem de Dokters segt : Bet morgen fröh kaput . Up gooder Letzt mücht ick my doch Noch moal recht gödlich dohn , Un sterb' ick denn ok hüte noch Bekehrt hebb' ick my schon . Up Suerkohl hebb' ick Apptyt ! Herzgoode ! koak vör my Mit Speck en düchtgen Pott vull hüt , Dick Erften mit derby . Von schlabberige Hoabergrütt , Von Pulver , Droppen , Pill'n , Fru Meistern ! doavon goah ick quitt , Dät kann den Buuk nich füll'n . De Meistern hät den Kohl gekoakt , Mit Erften good meng'leert ; Se hät ne Schöttel vull gemoakt , As't vör tein Mann gehört . De kranke Schmed hät hastig sick Nu gödlich dran gedoahn ; De Napp , mit Speck up handhoch dick , Was - happs , happs ! - ringeschloan . Bornemann , Plattd . Ged . Drup hät he sick up't Ohr gelegt Un röhrt nich Hand noch Foot , Un alle Huslüd' hem gesegt : De goode Minsch - is dood ! Dät ännern Morgens koam'n all fröh De Dokters an , fick , fack ; De Kranke satt stief in de Höh Un schmökt 'ne Piep Toback . Dät gaf en Stadtgeködder nu Von Erften , Kohl un Speck ; De Meistern sprack : dät schwär ick ju , Hier hulp et up en Fleck ! En junger Doktor hörte to , He leep stroatlang ümher , To schnöäkern , of nich ergenswo Wat to verdeenen weer ? Erfoahrung is de beste Lehr : Drüm schreef he sick geschwinn In sien Rezeptbook hinnerher " Kohl , Speck un Erftens rin . En krüpplich armer Schniederg'sell Was just ok hitzig schlecht ; Lag elend in sien Bettgestell Doa hät de Meister segt : Bamberger ! - hör moal an - my dücht Von sülwst werst Du nich good ? Du krigst zund all en gäl Gesicht , Dy deit en Dokter noth . En Oller - de rüm kutschern deit , Kümmt all to hoch Dy ran , En Jungscher - de noch pöötlings geit , Schrift denn wat bill'ger an . Ick stell my vör de lange Brück , Doa is en stark Geloop ; De Dokters droagen Stück vör Stück En Stock mit güld'gen Knoop . Knapp har de Meister an de Brück Sick sienen Posten noahm , Gliek is in ersten Ogenblick De junge Dokter koam . De Meister heel den Andrag nu , De lütge Dokter : Dät hitzge Fieber heil' ick Ju Grund ut , bet morgen fröh ! As se den fiebrigen Patron Am vör de Ogen föhr'n Sprack he : - Ick will 'ne Kur hier dohn , De Welt sall doavon hör'n ! De Karre stickt hier deep in Dreck ! Nischt helpt hier Medezien , En Napp vull Suerkohl mit Speck Un dicke Erften drin : Dät mütt he sick in't Lief rin schloan , Denn deit , bet morgen fröh , Doavär will ick as Dokter stoahn , Keen Finger äm mehr weh . De arme Schnieder moakt sick dran , Mit Angstschweet kolt un heet Wörg't he herrin , so lang he kann , Bet äm de Kraft verleet . Et geit nich mehr ! - -- reep de Gesell , Dät gript an't Leben my ! Togliek hät äm ok up de Stell' De Schlag geröhrt doaby . Pots Blix ! wat hät dät Dökterken Vör'n höllschen Schreck gekrigt ! To'm ollen Dokter löp't he hen , Verkloagt äm de Geschicht . De olle Dokter hät gesegt : " Dät merkt ju , junge Lüd' " En Schnieder is keen Grofschmedsknecht , " Dät is de Unnerschied . Kartüffeln - sin de beste Kost : Dät weer de härtste Hiobspost , Wenn moal Kartüffeln nich geröden ! Dät ganze Land keem denn in Nöden , De Hungersnoth stünn vör de Döär : Kartüffeln treck ick Allen vör ! Kartüffeln - sin dät Armenbrod : Mit Bitchen Solt - denn is et good . Loat doch de leewe Gott in Gnoaden Kartüffeln Joahr üm Joahr geroaden ! Nischt Bäters tügt un drögt de Eer : Kartüffeln treck ick Allen vör ! Kartüffeln - fröh , Kartüffeln späd Is klein Volks alldägliche Red ; Un wer den Büdel so kann rieten Stück Schnieder-Karpen ) totobieten , De röpt gewißlich hinnerher : Kartüffeln treck ick Allen vör ! Kartüffeln - in de Dägelpann , Genöglich Speck un Bollen dran , Nu loasgebroaden , dåt se raspern , Mit brunen Rand sick öberknaspern ; Sön Näppken vull - dät schmeckt noah mehr : Kartüffeln treck ick Allen vör ! Kartüffel-Supp - mit Sellery , Kartüffel-Moos - Broatworscht derby ; Kartüffeln - to den echten Karpen , Doa mütt dät Mulwerk män so schnarpen . By Hochtied , Kindöp - ungefähr ! Kartüffeln treck ick Allen vör ! Kartüffeln - pur in Aschengloot Geröstert - schmecken wunnergood ! Un sin up Gottes Eerenbodden Oahn Schmolt un Solt bald afgesodden , Mundur herrun , warm dröber her : Kartüffeln treck ick Allen vör ! Denkt denn keen Volk , keen König an En Denkmoal vör den Segensmann , De von sien langet Welt-Dorchschnüffeln Hät mitbracht erste Saatkartüffeln ? En schön Kartüffelfeld drüm her Treck ick doan allen Krimskrams vör ! Un is't ok nich vör wiß bekannt , Dät se - Franz Droak - bracht rin in't Land : Hät Paulus doch - dran nehmt Exempel , In Stadt Athen hoch prächtge Tempel , Gebaut ut puren Marmelsteen , Vör - " unbekannten Gott : « -- ) Ein Hering - in der Volkssprache . De Luftball . ) Vist Du gesund mit Fru un Kind , Doa sall et herzensleef my sind ; Wy sin , Gevadder , dörch de Bank Frisch up noch Alle , Gott sy Dank ! As gistern , is in unse Nest En lästerlicher Upstand west ; Drüm just , Gevadder , sett ick my Und schriew hüt düssen Breef an Dy . Verstoah ick änners recht de Schrift , Dät et man enen Soatan gift : Denn schwär ick Dy by Stock un Block De Ene piept ut letztet Lock . Of Soatan woll - drup kümmt et an , Oahn Netz un Moagen leben kann ? Denn Beidet is an Strick un Stang In myne Schündäl upgehang . Gewiß is in den Höllenschlund Ok nich de beste Tied upzund ; In Moagen was keen Krümken Brod , Män Qualm - un de rook ok nich good . As by uns gistern Noahmiddag De Seiger an Klock fiewe lag : Doa brüll't myn Grootknecht wat he kunn : De Kobbold kümmt von Himmel run ! Ick keek fix ut en Fenster rut , Doa treckte Dy de Drachenbrut Dät Dörp entlang , dät my vörwoahr To Berg stun'n up den Kopp de Hoar . De Grootknecht un de Kohmoagd fing'n Ut dät Gesangbook an to sing'n , De Hushoahn kreihte Angst un Weh , Heydy gung Ent' un Höhnerveeh . De Köters hühlten vör Gewalt . De Katten mauten dood sick bald , De Puters kullerten doato , Et was en Lärm up Mordijo . Ick krůzte my von Kopp to Foot , Denn my word blömerant to Moth , Un myne Fru hätt'st Du söll'n sehn , De sprung in't Bedd mit beide Been . Kuum har de Forcht sick wat gelöscht , Doa kamm myn Ossenjung geprescht , Un johlt as wenn äm an't Sakkehl All mit de Klau'n de Soatan heel . Dree Kannen Woater , wie my důcht , Goot ick den Jungen in't Gesicht , Dät bracht' äm endlich to Verstan , Nu fung he to vertellen an : " Von Himmel in dät Elsbrook feel " En Beest herrunner roth und gäl , " Und praddelt rüm in Krüz un Quer " As wenn et in Verrecken weer . Un Olt un Jung störmt nu tosamm , Als stünn dät Dörp in Fü'r un Flamm , Spetoakel was , dät nich en Hund Von eignet Blaffen wat verstund . En Woagehals von Keerl schlog vör : " Kummt ! wy will'n hinnern Drachen her ! Un nu gung et in vullen Rönn'n Mit Knüppeln noah de Elsen hen . Unflätig in den Sump herrüm Kobolzte sick dät Ungedüm ; Wy sperrten Näs' un Müler up , Sön Zappeln was et Schupp up Packt an ! reep unse Kummendör . An wuptig feeln wy dröber her ! Doch wat vör'n Schreck hem wy gekrigt , Kalkwitt word Jeder in't Gesicht . An teinmoal gröter was gewiß Dät Undeert , as en Wullsack is ; Wy greepen an up Zentnerlast , Un lichter as en Povyst was't . Doa word et erst recht oapenboar , Dät Soatanswerk in't Spöll hier woar Un wenn de Wind män bitchen bloos , Gliek woll et wädder von uns los . Na , wat moal in de Fust uns is , Dät holl'n wy Burn ok stief un wiß . Un har uns ener dood geschloahn , Wy leeten't Beest nich wädder goahn . De gnädge Frölens kemen jitzt Tosammt den Köster angeflitzt . De Köster hät verstünnig recht Dät Unsoal uns nu utgelegt . Dät düt hier mütt en Moagen sin , Dät sehn Jy doch woll blinnlings in ? De Schlunk , dät Netz - wat sünst doato Gehört , is Alles richtig so . Et krigt Erzengel Michael Mänchmoal den Soatan by dät Fell , Un wenn sick de wat rümmer schloan , Doa plegt et bloodig hertogoahn . Hüt hät moal Michel in de Luft Den Schwarten ossig afgeknufft , Hät äm den Moagen utgerät'n , Un runner up de Eer geschmät'n . Un hier dät Strick - na , kiekt moal dran Den glupschen Angel-Anker an ! Dumm is de Düwel , un jitzt hört , As sick dät Dings hier hät regeert . De Soatan geit by Dag un Nacht Noah Seelen brüllend up de Jagd , Erzmichel schmitt doaby geschwinn Den Anker in den Hals äm rin . De Düwel denkt - he schnappt 'ne Seel , De Anker rutscht äm dörch de Kehl , Und hackt sick in den Moagen fest , So justment , denk ick , is't gewest . Recht har de Köster , denn et gung En Damp herruter ut den Schlunk De rook noah Schweffel , Theer un Peck , Ganz up de Oart as Düwelsdreck . De Köster hät mit siene Jung'n Stück Littaney zund angefung'n , Wy stimmten mit in den Gesang , De Hunne blafften ok dermang . De Köster mit de Fröl'ns vöran , De Schooljungs blarrten hinner dran Den Soatans-Moagen in de Midd' Gung et to Dörp nu Schritt vör Schritt . Up myne Schündäl hängt et nu , Un wist Du Dy mit Bälg un Fru Dät Unsoal moal by my besehn , Denn moak recht bald Dy up de Been . ) Thatsächliches Ereigniß bei dem ersten Aufsteigen des Professors Jungius mit dem Ballon . De Myhnachtsmarcht in Berlin . Herr Amtmann ! weet he , wat he sprack , As ick mit den Dree-Schäpelsack Vull Hasselnött kamm angekarrt , Un he my toreep as vernarrt : ! Noabersmann ! wohen sall't sin ? Un ick : - To Marcht hen , noah Berlin ! Un he : Verrückt sin Jy woll goar Keen Wyhnachtsmarcht passeert düt Joahr . Ick hebb' my nich an äm gekehrt , Ick weet , un hebb' et oft gehört , Dät in Berlin , so schlimm et steit , De Dex nich gliek mit Grundys geit . Is Mänchen ok so wat passeert , Dät hät sick wädder rekollgeert , Drüm werd gewiß , dick ut un in , En Wyhnachtsmarcht noah Noten sin . Stief mütten wy de Ohren holl'n , Et is genog woll an uns Oll'n , Wenn wy vör Sorg' un stillen Groam To keene frohe Stunn mehr koam . Bewoahr ! de arme Kinner sölln , Wat uns verstört , nich mit entgell'n ! Freu'n söll'n se sick to Wyhnachtsfrist Up bunten , blanken Hillgenchrist . Un sönnen christlich rechten Sinn , Fund ick , Herr Amtmann , in Berlin , De Wyhnachtsmarcht stund boar un blank Schlottplatz un breete Stroat entlang . De lange Brügg was myne Stätt , Un mynen Sack vull Hasselnött Hebb' ick , noch schwinner as verhofft , Gliek ännern Dags rasch weg verkoft . En schönet Geld , versteit he my Herr Amtmann , stack ick in doaby , En Minsch mütt leben von Gewinnst , Keen Hohn kratzt in den Meß ümsünst . Den letzten Rest verköpt ick just As Dag un Nacht sick schieden mußt . Hüm - dacht ick drup in mynen Sinn , Wist mit de Kinner kindlich sin . So gung ick lungern up un doal Den Wyhnachtsmarcht woll twintig Moal , Doa lag ok keene Noadelbüß , De nich von my beögelt is . An enen Disch tratt ick sacht hen , Doa huckte drup en Keerdelken , Un ut den Blooten eben ging Am af en blank Dokoaten-Ding . ! köp he ! reep en ollet Fell ; Dät kann ick woll , sprack ick , Mamsell ! Män dät ickt doch besehn erst mütt , Denn ick bin nich - Tapps in de Grütt . Ick weet - wenn Minschen in de Welt Ok sitten an den Hals in't Geld , Krigt doch en armer Eerenkloos Noch nich en roden Heller los . Un richtig is't hier so gewest , Denn de Dokoaten satt peckfest , Doa hebb' ick still my rümgekehrt , Dät Wief hät my nich angeföhrt . In Königsstroat hennup sach ick En Hus , doa leepen hoageldick De Ollen mit de Kinner rin , Ick ok nich ful derhinner drin . Wat hebb' ick sehn ! - noch hüte schleit Myn branborgsch Herz vör Wehmoths-Freud ! Schwerin - feel up de Kriegesboahn ! Schwerin - in Arm de Siegesfoahn ! En Herr - hoch vörnehm , sprack my an : Wat is äm , Voader Buersmann ? He süht jo so bekümmert ut , Dät Woater löpt äm Ogen rut ! Ick - un gaf äm myne Hand : So fällt en Held vör Thron un Land ! Loat he de Thränen sick män dräng'n , Wat ick jitzt denk - mag ick nich seng'n ! My von dát Herzweh to befryn , Mank frohe Lüde , froh to syn ! Schleek ick my bäter hinnen hen , Wo Klein un Groot rümjacherten . Hier fund ick Sachen goar to roar , Un wiel my bitchen hellig woar , Keek ick vör erst män still ümher , Wo woll wat antofrischen weer ? En Appel - röder as en Kräft , Hät mynen Dörst noch mehr gehäft , Ick frog : wat deit de Appel gell'n ? " Acht Gröschen ! - -- Blix , dät heet ick Prell'n ! Dacht ick by my - un toalte denn Dät schöne Geld gedullig hen , Un stellte my , as wenn ickt fett In myne Melk to brocken hät . As ick den Appel woll' vertär'n , Dacht ick , de Schlag müßt gliek my röhr'n , So streekt my Kener noch den Baß De ganze Appel woar - von Waß ! De besten Appel hebb' ick oft En Schock vör halbet Geld verkoft : So , lieder Gott's ! is't in de Welt De Woahrheit darwt - de Schien hät Geld ! Vergnurret , as ick dröber woar , Kratzt ick my hinnert Ohr de Hoar , Un köp' my drup to hietern Sinn , En Dings von Nottupknacker in . Den Dickkopp hebb' ick erst belacht , Un denn in Still'n by my gedacht : Mücht Jeder doch sien Werk verstoahn So good as Du , Knackmeisters Soahn ! Un doch - wat helpt all Dyne Möh ! Knackst Du de Nött' ok späd un fröh , Män Schoalen blieben vör Dy ling'n , De Köären - werd Dyn Herr verschling'n ! Herr Amtmann ! weet he , wat ick sprack , As ick dät Dings in Bussen stack ? Myn Bröderken bist Du ! - kumm mit ! Ick knack de Nött - de Herrschaft fritt ! Ok änners nich , noah Gottes Roath , Kann fest bestoahn keen Volk , keen Stoat ; Woll Jeder gliek mit Jeden sin , De Welt wörr bald en Enne fin ! De broave Dackshund . ! Landsmann ! ( Koam ick in de Stadt , Gliek geit dät Mulwerk as en Rad , ) Schön Dank ! vör sien Wyhnachtsgedicht , Hät he den Bergmann wädder krigt ? Knapp is dåt Froagen angegoahn , Seh ick Dree , Veer all üm my stoahn , Erst fang'n se mit den Teckel an Un denn mütt Krieg un Frieden ran . Ick hebb' to Klatschen nich de Tied , Un een vör all Moal segg' ick hüt : Myn Hund is pritsch - un doamit good , Ick blieb doaby : myn Hund is dood ! Wer weet , wer all mit sienen Fett , Den bloodgen Kopp sick ploastern lett ! Künn Bergmann noch lebennig sin , He fünn von sülwst sick wädder in . Denn wo ick gung un wo ick stund , Was Bergmann ok , de trüe Hund ; Dörch Stadt un Land , dörch Dick un Dünn , Wußt he de Spur von my to fin'n . Bornemann , Plattd . Ged . He stund my in Gefoahren by , Was my in Glück un Unglück trü ; Wenn ick dät denk un üm my seh Wat deit my denn myn Herz so weh ! Getrost kunn ick mit Good un Geld De Kinner schicken öber Feld : Denn Bergmann leep up Tritt un Schritt To Schutz un sichern Bystand mit . Bald was he hinnen , bald vör an , Un was Gefoahr , he stund as Mann , Ehr har he sick dät Leben noahm , As kinnerlos torügg' to koam . Sprack ick , sien Herr : Bergmann kumm her ! Hier , legg' Dy vör de Stubendöär , Un bet ick wädder by Dy . bin , Lettst Du nich Fründ noch Fiend herrin ; Denn kunn ick driestweg vörbaß goahn , He bleef up sienen Posten stoahn . Nich Speck , nich Stock , nich Hungersnoth Verdreef ám von myn Hoab' un Good . So lang' en Oaden in äm was , Dät wußt ick , heel he sienen Paß . Wenn ick dät denk un üm my seh Wat deit my denn myn Herz so weh ! Oft satt he by my up de Bank , Doa hebb' ick åm to Stunnen lang Wat just passeert was in de Welt , Ut de Avisen vör vertellt . Sprack ick von schlimme Minschen denn , De ären Herrn beschummelten , Un nich wat recht un löflich dähn : Gliek wees' he gnurrig siene Tähn . Doch was de Red' von Ehrlichkeet , Von trüen Sinn in Fröd' un Leed , Kamm König , Voaderland derto : Denn flog åm ok de Schwanz män so . Nam åm en Fremmer up den Schoot , Dät leet he sick gefall'n to Noth ; Doch ümmer was up myn Gesicht Sien Oge stief un fest gericht' . Kreg Ener wat to naschen rut , Doa was gliek alle Fründschaft ut . Wups ! sprung he run , Schwanz mank de Been , Un tog de Schnut as woll he ween'n . He bill'te woll doaby sick in , Dät mücht wat von Bestäkung sin ; Wenn ick dät denk un üm my seh Wat deit my denn myn Herz so weh ! Verstoahn deit sick von sülwsten schon , Dät Bergmann siene Profeschon Up Voß un Dacks , as Teckelhund Recht ut dät Fundament verstund . En Dacks bitt höllisch mörderlich , Myn Bergmann kehrte dran sick nich , Un gung äm tapper up de Hut , Un schlog en ut de Schanzen rut . Wer halweg wat von Jagd versteit Un wat en Dacks sick wehren deit , De werd woll weeten , dät so licht Keen Hund äm ut de Röhren krigt Dät sick en Jäger bet to Nacht Mit Hack' un Spoaden afmaracht Un doch am Enn sin alle Künst Un Möh un surer Schweet ümsünst . Jy sehn woll , dät myn broaver Hund Sien Sach , un noch wat mehr verstund . Wenn ick dät denk un üm my seh - -- Wat deit my denn myn Herz so weh ! De Kummeet . Vergoahn is all en vullet Joahr , As de Kummeet to sehen woar ; Mit ens kell't uns en Moskewiet Von frischen up den ollen Striet . Et was my sülwsten drum to dohn , Wat sön langstertigen Patron Hier will ? - worum , knapp angekehrt , He gliek ok wedder afmarscheert ? Dät sön Kummeet keen Lump nich is , So väl dücht my , wär' woll gewiß ; Umsonst deit he doch nimmermehr Den heillos langen Marsch hierher . Vielleicht mit sienen Füerschwanz Sall he uns an de Höllendanz , As goder Christ , getrü vermoah'n , Von bösen Wandel aftostoahu . Recht schön ! Wenn man mit gode Lehr Jitzt ichts wat uttorichten wär' ! De meiste Minsch lett to'm Bekehr'n Sick pur män mit Proforsch regeer'n . Dät sön Kummeet den Krieg mitbrängt , De Glob' hät sick jitzt sülwst verdrängt , Denn as he kamm - was alle Welt Mit Fried' un Krieg gliek arg geprellt . Nu will'n wy mit Bedacht mal hör'n , Wat uns de Ruß' deit davon lehrn ; Keen Woort wird von Bekehr'n gesegt , Noch up den Krieg wat utgelegt . He schnackt : " Sößdusend Millejon Von Mielen af woahnt de Patron " Von unse Sunn , en Himmelsstrich " Wo't kolt is mehr as mörderlich . " Wenn he nu von de glupsche Küll " Sick beten moal utwärmen will , " Denn kümmt he to uns - wiß un woahr " To'r Reis' bruukt he tweedusend Joahr ! Bin ick ok män en dummer Bur , Verschnuppt my doch sön Sammelsur . Jy söll'n jitzt myne Meinung hörn , Dät Dings deit änners sick regeer'n . De Stärens - de to Oabendstunn Stief fest stoahn , dät sin luter Sunn Un alle Stärens in de Runn Hem Hoftrabants , as unse Sunn . So wat wußt ick all klippekloar , As ick noch Kösters Schooljung woar De Köster was thormhoch gelehrt , Un ick hebb' nippe togehört . Wat Kön'ge sin un Kaiser hier , Is jede Sunn in är Revier , Wat Kammerherr up hochdütsch heet , Dät ungefähr is en Kummeet . Wenn moal en Stären düt un dät Mit unse Sunn to schnacken hät , Denn röpt he sönn'n Kummeeten her Un schickt en hen as Bassedör . Exempels : wenn moal sönne Sunn Is von en jungschen Prinz enbunn'n , Un se sick dät dohn anvermell'n Un to dät Kindelbeer bestell'n . Sön Afgesandt - so lang he kann , Treckt doaby bestet Stoatskleed an , Dät flunkt män so von Flidderglanz Un stroahlt von Fären as en Schwanz . Is sön Gesandt nich good beschwippt , Ok dät he sick mankher besüpt , Denn krigt he mit nen Attascheh , Dät läßt as het he Köppe Twee . Kümmt hier un doa von Doodesfäll Wat vör , to Kondelenz-Vermell : Mütt he sien Kleed mit Flor betehn , Denn is keen Flunkerstert to sehn . To Tieden moakt sick en Kummeet , As of de Stroahlschwanz vörn äm seet : Vör wat Aparts holl ick dät nich , Dücht et ok Mänchen wunnerlich . Wer weet - of't mank de Stärendrift Nich hen un ok Törken gift ? By Groot-Suldans mütt en Gesandt Arslings afgoahn , dät is bekannt . Kickt moal en Stären dörch den Kopp , Dät dreiht uns just noch kenen Zopp : Kopps-Ritterorren is't gewiß As't zund ok by Gelehrters is . Lett moal von Schwanzwerk nischt sick sehn , Geduld - Schwien-Igel nich alleen De Schildkrät ok , wenn Angst är werd , Treckt rutsch herrinner Kopp un Stert . Dät Fingerwiesen Nachts dörch hen Up de Kummeetens nimmt keen Enn ! Verdreetlich mag dät Mänchen sin Un kugelt drüm verschämt sick in . Wo düt un dät noch hen un her Alljeden nich handgrieplich weer : Doa treckt män driest den Klingeldroat , Un ick stoah Redens gliek paroat . Cyll Uhlenspeegels letztet Stück . Wler hät Stadt Mölln , dät olle Nest , So hoch beröhmt gestellt ? Tyll Uhlenspeegel is't gewest , Keen Annrer up de Welt . As Tyll toletzt mit Narrenschell'n Nischt mehr woll hem to dohn , Streckt he sick lang un starf in Mölln , Sien Denksteen tügt davon . Doa was't , wo vör fiefhunnert Joahr Sick leet en Gaudeef fang'n , An Galgen , vör't Lübecksche Doar Word he drüm upgehang'n . Den ännern Morgen bammelt he Bestäwelt , oahne Mütz , Herrunner leep de rode Bröh Strappstrull äm von dät Krüz . Dät gaf en Uprohr , en Halloh , Unglöwlich to vertell'n , De Börgermeister , scharp vör to , Un hinnerdrin ganz Mölln : So Galgen hen , leep Klein und Groot , Un richtig - oahne Mütz , Mit Stäveln - doaby drippt dät Bloot Herdoal von Krüz un Stütz . En driester Stadtroath will doch sehn , Oft mit de Stäveley Keen Blennwerk is - treckt an en Been , Knax ! reet dät Strick intwei . De Deef feel run , dät quatscht män so , Doa hem se sick gegru't ; Heydy , mit Zetermordijo Rechts , links , kratzt Alles ut . So blinnlings furt den Weg entlang , Gen Möllen wedder nup , De Börgermeister leep noah Rang Ok wedder hier vörup . In't Roathhus gappsend angekoam , De Börger hinner dran , Hät he sick frisch Kuraasche noahm , Un fung to reden an : Senoaters , Roathmanns , Börgerslüd ! Wat hier is hüt geschehn , Dät is woll siet de Sündfloots-Tied In Möllen nich ersehn . Gäft Roath ! un bräkt nischt öber Twerg , Denkt noah ! schlimm geit et hier ! Doa stunn de Ossen an den Berg , Un gooder Roath was dür . Tom Glück von Lübeck her marscheert Kamm Uhlenspeegel an Un , as he den Upstand hört , Schafft Pär un Woagen ran . Dood is de Deef . Wat is't nu mehr ! Jy Hoasenpack in Mölln ! , wenn de Deef noch lebig weer , Leet ick den Trödel gell'n . Wer will mit my to Galgen hen ? Ick förcht' my nich , ick will Herrinner hoal'n den Doodigen Nischt - Alles schweeg muckstill . Nich moal en Dokter däh sick röhr'n , De sünst doch , as bekannt , Is wo en Doodger to transcheer'n , Fideel sin by de Hand . En Doodengräber endlich denn Mit Noth word angeputscht , Dät he mit Tyll'n to Galgen hen Vör Geld ist afgekutscht . De Deef was bald herby gebracht , Up't Roathhus angekoam , Hät Tyll sick Alles mit Bedacht In Ogenschien genoahm . En Duhm half af , un dick vull Schroot Fund he den Deef sien Krüz , Doato bestäwelt Foot by Foot , Un keene Galgenmütz . Un Roath un Volk ut vulle Kehl Johlt : Soatanswerk is dät ! As he de arme Sünner-Seel By Nacht gehoalt sick hät . Doa fung Tyll Uhlenspeegel an : Nischt Soatan ! nischt von Seel ! Ick segg : et was en Möllersmann ! De Stäweln sin vull Mehl . Sackband - nimmt sick keen Schnörhalsknecht , Nischt änners is dät Strick ; De Knutten is nich meisterrecht , Hät keenen Galgenschick . Kiekt rüm , of nich en Möllersmann Hier fehlt ? - Se reepen : Joa ! Na , hoalt moal gliek den Keerdel ran , Nich lang' , un he was doa . Un kunn sick nich verdeffendeer'n , Un mußt' et ingestoahn , Dät he , sien Möllerglück to mehr'n , Den Duhmschnitt har gedoahn . Un : - dät Bummelbamm-Plesseer , As ick't mit ansah my , Dacht ick : is't män erst Nacht rings her Dät Dühmken hoalst du dy . Un as ick Nachts dran kaddeln däh , Rutscht de Armsünner run ; Riet ut namm ick gliek up de Stä , De Deef ok , wat he kunn . He - groaden Wegs noah myne Möll , Ick - links dörch Dick und Dünn ; As ick ankamm , har de Gesell Sick all bestäwelt drin . Kratzt ut - Plautz ! dörch dät Fenster schott Ick up äm hinnerher . He purzelt - un lag musedood Koppunner an de Eer . Wat was to dohn ? Ick huck en up Hier hulp keen Oberleng'n , Nu mit åm wedder Galgen nup Mehr weet ick nich to seng'n . Bratsch ! gaf äm Uhlenspeegel nu Twee Tachteln , tul un hott . Nu marsch ! Du Soatans-Schwengel Du ! Un lehr' de tein Gebot . Denkzettel sall Dy dät hüt sin , Du Henkersbalg - stockdumm ! Arbeit mit Gott - brengt Seegen in , Keen Armer-Sünnerduhm . De Roathsherr'n gaf Tyll antohör'n : Jy , sin de Rechten my ! Statts Unsoahls-Globen aftokehr'n , Schloan Jy schoapsköppig by . Roathsherr'n un Börger , Hand by Hand , Bewunnert hem se sehr Uhlspeegels pfiffigen Verstand Mit Höflichkeits-Maneer . As Tyll drup noch vernehmen leet : Kiekt her ! Ick bin de Tyll Ut Knittlingen , by Schöppenstädt , Was Freud' in Hüll und Füll . Kuum , dät he Noam un Herkoam nennt As weltberöhmter Mann , Gliek boten se up Pergement Den Börgerbreef äm an . Tyll hät mit Dank den Ehrenbreef In Möllen angenoahm Un is in All'n , wat krumm un scheef , Mit Roath to Hülpe koam . Hät öffentlich Gericht inföhrt , Wat Joahrlang sünst lag vör , Was in poar Stunnen aftrakteert Mit Urtel un Verhör . De Moajestroat , de Börgerschaft Leet äm drüm ok by Mölln , To Gegendank hoch ehrenhaft En steenern Denkmoal stell'n . As Grafschrift is to lesen drup : " Hier drunner steit de Tyll ! " Noch unner Eer den Kopp richt up ! " So was sien letzter Will . De Punschnapp . En loahmer Fryparty-Husoar Ut söbenjährgen Krieg , As't jenner Tied herkömmlich woar , Gung schnurren sienen Stieg . De Gnoaden-Doaler monatlich Vör Durst und Hunger reekte nich . Just soop en rieker Kriegs-Lief'rant Mit siene Zechgesell'n , Un de Husoar , von Olt bekannt , Leet sick to Gast vermell'n . Herinner ! broaver Paul ! herrin ! Sast hüte moal recht willkoam sin . Hier in den Napp - hier , kiek moal an ! En koller Punsch is drin . De sall upzunner eben dran , Sast keen Paßup nich sin . Paul däh den Napp rund üm besehn , Un : " dät twing ick ganz alleen . « -- ! oller Paul , dät twingst Du nich , Den Schlag kregst Du doaby ! " Bewoahr ! keen Dröppken öberlich Loat ick , doa kenn ick my . Na , denn probeer et moal dermit , Den vullen Napp gåb' ick Dy quitt . Drup de Husoar : Vör All'n tovörst Mit poar Putteljen Beer Mütt ick erst stillen mynen Dörst , Un denn frisch dröber her . Sön Bitchen Punsch ! ? Du leewer Gott , En Näppken - as 'ne halbe Nott ! Paul ! wist Du ganz det Düwels sin ? Dät nennst Du halbe Nott ! ? Vör unse twölf Mann is jo drin - -- Drief kenen dummen Spott . Beer supen wist Du noch tovörst ? " Na joa ! - poar Buddels vör den Dörst ! - -- Twölf Quart - drügt my keen Ogenschien ; Mehr hölt de Napp doch nich ? Veertein - wenn ick wat hellig bin , Drink ick weg noah den Strich . Män mit dät Beerglas erst herran , Denn fang' ick mit dät Näppken an . En Fryputzweg , fast söben Joahr Mit Plemp un Hals nich ful Wo Fatt by Fatt verkellert woar , ( My wätert noch dät Mul ! ) Hebb' ick ganz ännre Doaten doahn As ick noch kunn tweepötig goahn . Se brachten de Beerbuddels jitzt , Steenkruken sin et west , Paul leet , as Propp up Proppen flitzt , Ok nich de Neege Rest . Drup langt he sick den Punschnapp ran , Un reep : - " Up Prost ! vör ju twölf Mann ! - -- Namm nu den Kübel vör den Kopp Un heel nich af noch in Un leet ok nich ne Boddendropp As Noagelprobe drin . schönen Dank ! humpt af un sprak : Drup schmecken werd ne Piep Toback ! Bornemann , Plattd . Ged . De Kehnappel . En Bur gung by den Goldschmedt rin Koft sick en Hochtieds-Läpel in , Un in dät prächtge Sülwerschrank Lag en Kehnappel midden mank . De Bu'r verwunnert drüm sick stark Un frog : wat deit he mit den Quark ? Den Goldschmedt feel doaby gliek in , Den Bu'r wat up de Näs' to binn'n . Un : de Appelkens sin roar ! Ick bruk dät Tüg to myne Woar . Twee Gröschen , jeden Ogenblick , Toal ick upzunner vör dät Stück . Na , de Bu'r - ick will moal sehn , fick äm doamit kann bedee'n ! De Goldschmedt drup : En Woort en Mann ! Wenn't ok en Wispel is - män ran . De Bu'r lacht män so innerlich , Un dacht : du bist up gooden Strich ! Jögt , watt sien Spann män lopen kann , Un kümmt in't Dörp mit Juchhey an . Wo ichts en Kehnboom Appel drögt , Doa plückt he los mit Moagd un Knecht , Boom up , Boom af , vör dick un dull , Den grooten Woagen klittevull . He schäpelt nu de Dinger in , Föhrt schmusternd in de Stadt hennin , Kümmt by den Goldschmedt Morgens an , Burr ! ! vör de Döär hält sien Gespann . He grüßt un sprack : Na , holl ick Woort ? En Woagen vull hält vör de Poort . De Goldschmedt drup : dät is jo schön ! Kehnäppel ? - gliek loat he moal sehn . De Bu'r haolt ran den grötsten Sack ; De Goldschmedt grabbelt rin un sprack : Blix , dät sin Appel ! Schwerebrett , So schier , so kloar , so glatt , so fett ! Doa is doch , kiek ick her un hen , An Kenen nich en Tädelken ! Hier sin twee Gröschen - nehm he doch ! Vör jitzt bruk ick män Enen noch . De Bu'r kratzt hinnert Ohr sick nu Un dacht : verfuchster Goldschmedt Du ! Doch leet he drüm nischt merken sick , Dankt - un namm dät Tweegröschenstück . Still in sick sprack he : Schubbejack ! Du sast my sönnen Schoabernack Vör wiß un woahr ümsünst nich dohn , Du Spitzkopp von Goldschmedts-Kujon ! As Joahr un Dag all was vergoahn Hät he sick sönndagsch angedoahn Hung sick den Tweersack üm doaby Drin was en draller Klumpen Bly . Leet in de Stadt sick frisch balbeer'n , De Hoare glatt un gluh verscheer'n ; So upgeplustert gung he drup De Stroat lang to den Goldschmedt nup . Wat män an Gold- un Sülwerstoat Stund up den Loadendisch Paroad , Bekeek he , un begreep he sick , Un frog den Pries by jedet Stück . Drup , pfiffig-drömig twischen in : Wat en Stück Gold woll werth mücht syn , En Kinnerkopps groot ungefähr , Wenn't ok woll noch wat gröter weer ? De Goldschmedt stutzt he nimmt jitzt woahr , De Tweersack hängt unmäßig schwoar He föhlt af Sieden sächtken to - -- De Tweersack wuchtet äm män so . Nu word he stutziger noch mehr , Un : Mänchmoal ligt in de Eer Vergroaben Sülwer , Gold un Stoahl Joa , de Bu'r - dät kümmt woll moal . Spitzbobens schmelten , groaben schwinn To klumpwies Gold un Sülwer in , Doa ligt et oft Joahrhunners her , Un finn't sick denn von Ungefähr . 't is richtig ! dacht de Goldschmedt nu , Nög't rin den Bu'r to siene Fru , Mit söten Wyn äm intoseep'n , Dät Gold vör'n Pappenstäl to köp'n . Drinkt , Prost up Prost ! äm flietig to , De Bu'r zecht los , dät schnurrt män so . Un as de Gläser tapper klung'n , Doa hät de Goldschmedt angefung'n : My dücht , wenn ick sünst recht verstunn , Hät he en groot Stück Gold gefunn' ? Will he't verköpen ? wies' he moal ! He weet , dät ick et good betoal . , Herr ! gefunn hebb ick noch nischt : Blix ! hät he drüm so upgedischt ? Ick meinte : - wenn ick moal wat fünn' ! Fällt em nich de Kehnappel in ? As Du my , doh ick Dy . Ans' gnäd'ge Herr hät in de Stadt Letzt sienen Spoaß mit my gehat , As ick was in de Fichten föhrt , Hebb' ick den Boart äm ok balbeert . In Schloaprock satt he vör sien Pult Un : - wat breng'n jy Voader Schult ? " De Gift un Goaben ! a - Na , denn discht Män up , ick weet , et fehlt ju nischt . " Uns fehlt nischt ? : - Ach du leewer Gott ! Dagdäglich gröter werd de Noth . Kartüffeln fröh , Kartüffeln späd - -- Knapp Solt derto - so steit de Red . Ick werd jo keen Hans Narr nich sin , Am up de krumme Näs' to binn'n , Von Fleeschwerk ut dät Päkelfatt , Worscht , Schinken , Speck un sünst so wat . Wenn ick äm dät verroaden däh , He hädde wißlich up de Stä Sick hinnert Ohr dät angemerkt Un unse Goaben noch verstärkt . Drup sprack uns' Herr : Myn gooder Schult , Et steit zund schlecht ! Na moal Geduld , söll'n et sülwsten sehn , womit Ick my der Tied behelfen mütt . He zoppt drup an en Strick - un straks Hups , wups kamm rin en langer Schlaks , Bordeert mit Gold- un Sülwerschnor , Den tuschelt he wat rin in't Ohr . Wups wådder furt , wups wädder doa , Bracht wat un : Herr Schult ! nu schloa He dät moal rin - 't is Koavejoar , Ut Rußland her , un dät schmeckt roar . Dät Tüg sach ut as schwarte Seep , Ick stippte my wat up un kneep Doaby de Ogen plierlings in Un schoof en Klümpken Hals herrin . Män mit Verwörgen , wat ick kunn , Gung et my dörch de Görgel run . Un as my äkelt by den Schmack , Doa lacht de lange Flabbs un sprack : Rutscht äm det nich ? - Na , loat he stoahn , Hier , Osters ! dät werd glatter goahn . Justment vör äm , Herr Schult , socht ick Recht quicke Pollacks , Stück vör Stück . 't was Muscheltüg - dät sach ick in To Midden lag en Quabbel drin Uns' Herr leet sülwst twölf Stück sick breng'n , Ick mag nich ! dorft' ick drüm nich seng'n . Män ene Enz'ge hebb' ick twung'n , Uns' Herr hät siene Twölf verschlung'n , Un klatschte mit de Tung' byher , As wenn et Honnigkoken weer . Gewiß is by vörnehme Lüd Ok in den Schmack en Unnerschied , Ick kreeg dät Mul män goar to dull Von stänkrig fule Eyer vull . En Glas word nu gelangt von't Schaps Ho hoh ! dacht ick , zund kümmt en Schnaps ! Prost ! wat boaben stund herrut , Sach just as witter Hackup ut . As my dät Tüg de Flägel bracht , Sprack he : Na , Voader Schult , moal Acht ! Jitzt breng ick erst vör sönnen Mann As he - den rechten Joakob an . Ick läckte dran - 't was kolt un söt - -- Nu rin dermit . Pots ! höllenheet Verbrännt hät et my Schlunk un Tungn , Hoch up vör Schreck bin ick gesprung'n . Wat is äm ? Voader Schult , wat is ? Nischt , nischt . Et was en Moagenriß . Noch hebb' ick nich gefröhstückt hüt , Un män up Kees un Brod Aptyt . De gnäd'ge Herr moakt Nickekopp , De lange Räkel flink galopp Bracht en veerkant'gen Stänker rin , De woll dree Pund mucht wuchtig sin . Stück Pumpernickel mit by hen , Was't ok Kummisbrod män am Enn , Un ick hebb' Happen rin geschlung'n , Dät äm de Ogen öbergung'n . Just up den Halfschied was ick ran , Doa fung de Flabbs afniedisch an : 't is Limburger , von Holland her All recht ! ick ät en ok doavör . Noch schärper hebb' ick nu geputzt Doa gnault de Keerdel as verdutzt : Limburger kümmt ümsünst nich an , Sön Stück steit up en Doaler ran . Un is't ok werth ! hebb' ick gesegt Zund eben schmeckt et my erst recht . Un bin , bet up halfpünn'gen Rest , Just mit den Limburg fertig west . Stockstief bleef nu de Lümmel stoahn , As wenn he weer vörn Kopp geschloan . Un brämelt dörch de Schnüffel-Näs' : Schult ! - dät is unse letzte Kees ! Na , na ! sprack ick : wat is vör Noth ? Ick hebb' genog dran - doamit good ! Mußt ick ok up de Letzt my twing'n , Nich moal den Schroapsel leet ick ling'n . As drup de muffige Patron Noch moal woll mopsig musig dohn , Hebb' ick äm sacht in't Ohr gesegt : Vör äm sin hier de Pollacks recht . Hem se my Schoabernack gedoahn , My sall et nich to Koppe goahn ; Se sin - word ick wat angeföhrt Zund üm den Limburger balbeert . Hebb' unsen Herrn gedankt goar schön , Den Flabbs ok nich moal angesehn ; As von den Dubenschlag de Katt , Schliek ick nich weg , ät ick my satt . Gooder Koath . Mit Fuseltüg har Knapphans sick Kap'toal tosamm geschloan ; Hey ! dacht' he , länger nich will ick Mit hinnern Schnapsdisch stoahn . Ick sett my nu , Näs' in de Höh , Up't hohge Peerd un bin - Rentjöh . As Stadtroath ? - Na , doa müßt' ick jo Erst Stadtverorner werr'n ? De Keerdels wähl'n my doch nich to , Dät sin äklige Herrn . , wenn ick handlich schrieben künn Nischt as Rentjöh , dät will ick sin ! Leet drup von sien wat ollet Fell , So dick un schlapp he was , Sick schieden - namm de Schnaps-Mamsell , Dät kamm är good to Paß . By Corso-Foahrt reep Troß up Troß : Kiekt moal - doa kutscheert Kalf un ! Fund nu alljeden Oabend sick In den Roathskeller in , Trakteerte doa vör dull un dick Mit Schinken , Worscht un Wyn , Je mehr de Schwiemlers noah de Reh Am hem betitelt - Herr Rentjöh . Ens kamm en Herr un kummendeert In hoch vörnehmen Ton : Schampanjer her ! as't sick gehört Vör my , ick bin Baron ! De Knapphans dacht : Rentjöh ! Baron ? Vermengelt hät et oft sick schon . Un sprack by sick : dät kümmt to Paß ! Un drängte dicht sick ran ; De Herr Baron greep gliek en Glas Un stott up Fründschaft an . Hät sick as Reisender vermell't , Un Wunnerding von sick vertell't . Un : bin wiet un breet gewest , Sülwst in den Törkenstoat , Un wat ick hör , beholl ick fest Besunners - gooden Roath . Um - frye Zech - in schlimmen Fall , Loswickelt hebb' ick Mänchen all . De Zech is Spoaß doaby , nischt mehr , Sünst wörr' ick - as Baron ! Um lump'gen Drunk , up Seel un Ehr Nich sönnen Vörschlag dohn . Fideel ! un keen Herr Jemine ! Dät is de Spoaß , myn Herr Rentjöh . Knapphans sprack drup : - Nyschierig bin Ick doch all hen un , Wat dät vörn gooder Roath mag sin , De my moal nödig däh ? Markör ! - Hier is wat wy verzecht ! Nu Herr Baron , moal losgelegt . Keen Boom up ersten Schlag deit fall'n , Sprack lachend de Baron ; Noch ene tweete mütt hier knall'n , Denn erst will ick et dohn . Un as de tweete was verzecht , Doa hät he trülich losgelegt : " Rechts - in de Trätmöll löpt et sick " Väl schlimmer as to links ! " Dree Joahr lang drin bet hüt hebb' ick Goot utprobeert dät Dings . " Drüm is myn Roath - links , Herr Rentjöh ! " Rechts - dohn äm alle Knoaken weh ! - -- Good' Nacht ! - Un was in Ogenblick De Kellertreppe rup . De Rentjöh schimpt : Du Galgenstrick ! Dy krieg ick , paß mån up ! Ein Schnüfken will he nehm' doaby - -- De gůld'ne Dose was heydy . De Köster föhrt den Büwel an . Vy unsen Köster hät vör Kort , As ick hebb' von äm hört , Moal wädder frisch dät olle Wort , Handgrieplich sick bewährt : Dät Musche Düwel woahr un wiß En recht stockdummer Düwel is . Fru Amtmannsch was in Wochen west De Kindöp sall nu sin ; De Jäger lag doodkrank in't Nest , De Köster kamm geschwinn Un : - Na , to dät Kindelbeer Den Rehbucks-Broaden schaff ick her ! As ick frywill'ger Jäger woar , De Kugelbüß to Hand , Satt ick de Rehbucks scharp upt Hoar , To meist in fiendlich Land . Hebb' mänchen up den Kopp geknallt , Was ichtens wo Heid' oder Wald . Good ! sprack de Amtmannsch - ümmer drup ! To Sönndag is de Döp . De Köster moakte gliek sick up Un mit de Knallbüß leep He noah de Heid' un stellt sick dran As Jäger up en Rehbuck an . De Sunn gung unner . Eben tratt De Oabends-Dämmrung in Doa wuddelt in dät Buschwerk wat , Kunn hunnert Schritt wiet sin . Twee spitze Höären keeken rut , Sach as en junger Speetbuck ut . Bet nähger ran leet et , as weer Et doch 'ne Minschgestalt , De humpelpötig henn un her Rümpaddelt in den Wald . Mit Ens word dran en Pärfoot kloar Nu merkt de Köster , wat et woar . De Köster was längst drup erpicht , Den Düwel moal to sehn , Keek äm drüm driestweg in't Gesicht , Byher up't linke Been , Un sprack by sick : - Kümmst Du dicht ran , Föhr ick dy wißlich ok moal an . De Schwarte humpelt up äm to , Se grüßten höflich sick ; Beködderten sick so un so , Allendlich frog mit Schick Hans Urjoahn katzenfründlich noah : Wat vör en Dings häst Du denn doa ? Kennst Du dät nich ? - Y ! Schwärehack , Kiek an - lang Lock is drin , Deep unnen stickt myn Schnuftoback , Wenn ick wat schnuppig bin . En Schnüfken flügt von sülwst Näs' an , Drück ick den Stift hier unnen ran . Blitz Hoagel ! Is denn dät ne Doos ? Joa ! de Köstersmann . Will Dy dät düchten wat kurjos ? Holl moal de Näse dran . Du sast wall prusten , segg' ick Dy , En scharpet Priesken holl ick my . De dumme Düwel ogenblicks Gung rinner in de Fall ; De Köster rückt den Stäker fix , Purrdautz ! brummt los de Knall . De Düwel turkelt - moakt Ipschiehs ! Un reep : - dät is ne starke Pries ! Un was verschwunnen dull verschreckt Drüm nich to wunnern is't , Hät zund dät Volk nich mehr Respekt Un Forcht vör Soatans List . Nich moal de dümmste Putendeer'n Lett sick so ossendumm anföhr'n . As de Bu'r was krank gewest . lüdderken ! hüt föhl' ick my Wädder quick un starks As hädd' ick Nachts öber krigt Frischet Knoaken-Marks , Loat my nu nischt mehr verschriewen , Kann nich in de Döns mehr bliewen , Werd my wißlich jood ok syn , Loop ick bitchen rüm in Fry n . " Vöäderken ! Dyn erster Gang " Mütt de Kirche sin . Müdderken ; vör hüte noch Is dät all to schwinn . Ysig dumpe Luft is drinnen , Fieber könn sick wädder finnen , En klein Stünnken schländerlich , Will ick schampeln , länger nich . Bornemann , Plattd . Ged . Hebb' ick doch söß Wochen lang Stief insitten mußt ; Stille Luft , so warm un mill Is et hüte just ! Mücht myn Feld woll nu besehen Of noch wo wat mütt geschehen ? Ran bet an dät Möllenried , Kehr ick üm - dät is nich wiet . " Vöäderken ! män nich alleen ! " Hör up myne Bitt " Nimm , sünst ängst' ick my üm Dy , " Doch den Stöffel mit : Olle ! loat my doch betämen , Ick werr my nich öbernehmen , Wo ick goahn mag , wo ick stoah , Gottes Engel ok sin doa . ( Namm sick nu den Ackerstock , Gung mit Patschhand af ; Siene Olle sach äm noah Bet an't Hecken naf . Wat he hat up't Feld bedräben , Mag he sülwst to Kund' uns geben . " Sülwsten is de rechte Mann ! « -- Seg't en ollet Sprüchwoort an . ) Na ! nu bin ick wädder t'rüg , Von den ersten Gang ! Müdderken ! - en Leerken-Schwarm Steeg mit Loffgesang Up vör my - as ick mit Bäden Hebb' myn Ackerland beträden , Un bracht mynen Dank mit hen Vör Gott , den Allmächtegen . Alle Tokunfts-Sorgen sin Nu by my jestillt ; Ganz myn Herz vör Gott den Herrn Is mit Dank erfüllt ! Woahr un wiß , siet twintig Joahren Stund so prächtig nich dät Koaren , Oberfrücht un Unnerfrücht , Alles glieke wählig dicht ! Ober Rogg' un Waiten kann Kener weg mehr sehn ; Sommersoat , Kartüffelfeld , Wunnerboarlich schön ! Wehrt barmherzig Gott in Gnoaden Von uns af Unwäders-Schoaden , Platz werd nich in unse Schün , Vör den halben Segen sin ! Nächste Preddig , doa sall nu Ok myn Kirchgang sin , Jitzt roop her von Hof un Stall Dät Gesinne rin . Söll'n sick antehn Sönndags-Kleeder , Mitbreng'n dät Gesangbok Jeder , Gott den Herrn , vör allen Ding'n , Christlich mit uns Dank to sing'n . As se - " danket All' Gotte sung'n In desülwe Stunn Däh de Himmels-Born sick up , Strömend feel herrun En fruchtbarer , warmer Regen , Mehrend noch den Ackersegen , Un de fromme Landmann : " Gott verkünnigt siene Näh ! - -- Stöffel unnern Klappdisch . Krischoan un Stöffel sin en Poar , As Pär- und Ossenjungs , Von kleinup west mit Hut un Hoar Gottlos dörchdröbne Schlunks . An Stöffeln eben stund de Reh , Dät Middagsbrod to hoal'n Derwiel bleef Pär- und Ossenveeh Den Krischoan anbefoahl'n . To Dörp leep Stöffel scharpen Trott , Gras wassen leet he nich Kamm öber mit den Moaltiedspott Düt Moal nich flink torüg . Den Krischoan word de Moagen spatt ; He har siet aller Fröh Nischt as en Kniebel Brod gehat , Un schlog all Klocke dree . Zund endlich mit en Pott vull Grütt Kamm Stöffel angedanzt Un Krischoan hät äm grülich mit Utschimpen angeranzt . Krischähnken - loat män hüte sin , Du kennst et längstens jo , Heidlöpers olle Annethrien , De hält et mit my to . Mit vullen Grüttpott leep ick t'rüg , Dyn Middagspart was drin ; Doa sach ick in de Herrschaftsküch Ok myne Annethrien . De gnädge Fru har in den Soal Vörnehme Herrn to Gast , Un in de Schlottküch hät et moal Vör my sick good jepaßt . De Annethrien hät hüte drin De Tellers upgewascht Un ick bin hinner är geschwinn Dörchschluppig rin gepatscht . Se stott my unnern Klappdisch run , Doa mußt ick sitten goahn , Un bleef , dät Kener sehen kunn , Breetschörtig vör my stoahn . Ick huckte drunner as en Klut , Se schoof my Suppe to , Sach ok de Bröh wat blaugrön ut , Se schmeckte nich noah Stroh . En Mandel Klümpe drin hebb' ick Umsehns herrin gepanzt , Drup hät se my en grootet Stück Von Schmoorfleesch togeschanzt . Vullup Kartüffeln mit derby , Good afgeschmoolt in Schmolt . Män an dät Fleesch , bedücht et my Vergäten was dät Solt . To tuschelnd sprack ick : 't is genog ! ! flustert Annethrien , Zund eben hoalt de Herrschafts-Koch Den Broaden sick herrin . De Koch bracht an . In Stücken schneet He hastig gliek drup los ; Blix ! sönne Külen , dick un breet , Hät nich de grötste . De Annethrien , wups weggewischt Hät se en düchtig Stück ; De Keerdel däh as merkt he nischt Fix hengelangt hebb' ick . En Puntstück was't , un woll noch mehr , Ick greep et happig an , Un et kamm wådder my so vör , As fehlte Solt noch dran . De Koch drog up - un Annethrien Tutscht : Atsch ut ! angeföhrt ! Mit Pärfleesch män , myn Jüngsken myn , Hebb' ick Dy betrakteert . Den ollen Klopphingst - denk moal an ! Leet de gestrenge Fru Afstäken gistern - gödlich dran Dohn sick de Gäste nu . Werd , Krischoan ! in vörnehme Welt Dät Pärfleesch-Fräten Mod : Denn is arm Volk pritschweg geprellt Um wollfeil Fleesch to Brod . Wy Pär- un Ossenjungs mit in - -- Wenn in dät Pöttken Grütt Uns nich mank unner Annethrien Kosthäppkens rinner schmitt . Drüm denk ick , Krischoan , allewiel : Fällt moal 'ne olle Mähr Wutsch broaden wy de beste Kül , Un fallen dröber her . De Köster kamm derto un sprack : ! justement werd nu , Geit störten moal 'ne olle Krack , Dät Fleesch gekoakt vör Ju . Bescheiden üin . En Köster hat Befehl gekrigt Verstands-Schärpung to lehr'n . He sall - Bescheiden sin - as Pflicht Mit Byspöll ankumdeer'n . De Köster schreef : Hochwörden ! - all Längst her hebb' ickt gedoahn . Up morgen fröh Punkt Nägen sall Exoamen drin bestoahn . De Zupperdent leet Antwoort seng'n : Sülwst mit anhör'n will ickt ; Werd unsen Rekter ok mitbreng'n , Un hebb' en all beschickt . Exoam gung an : Jungs , paßt good up ! Wat is - bescheiden sin ? De Lümmels blarrn hellhalsig drup : " En Byspöll erst vör in ! a De Köster jitzt : As nich de Herr Hochwörden punktig kamm , Word , vör Respekt as Dörpköster , Myn Moagen wabblich klamm . Schnaps her ! Stück veer Wutsch noah den Krog . Spansch Bittern ! Fix geschwinn . Kort hinner my tratt in de Döär Ok Vadder Grönrock rin . Prost ! kriescht he . - Her nu vull acht Stück ! Wy schnapsen Kumpany ! Reprost Herr Jäger ! - Eben ick Loat hüt nich lumpen my . De Schmedt kamm to . - Prost ! noch enmoal ! Twölfbeenig löpt dät Joahr , Un purzt in kenen Rönnsteen doal , Dät is doch wißlich woahr . En Dutzen mütt hüt Görgel run , Schoolholl'n - werd doch noch goahn , De Schmedt mucht nöd'gen wat he kunn Ick leet den - Twälften stoahn . Elf Schnäpse - Twälften nich . Nee , nee ! Jungs ! nu segt , wat ick bin ? Spannt moal den Grips ! - Na ! be , beh , beh ! ! ! " Besoapen mütt he sin ! ! « -- De Köster schnauzt ingrimmig nu : " Bescheiden west bin ick ! Verstand upschärpen - -- Rüpels Ju , Kann män de Päserick ! De Rekter sprack ! En Licht is hüt My boomhoch upgegoahn : " Verlangt nich von Dörpkösters Lüd' Wovon se nischt verstoahn . Dät Kunschert in Groot-Schöppenstädt . Blift Vedder Bu'r by Pär un Plog , Denn deit he good un deit genog . Von Olther is en Sprüchwoort west : " Holl , Schooster , dynen Leesten fest ! Mitunner - hät he sick sien Feld Un Wisch un Goaren trü bestellt , Denn mag he moal Muloapen goahn , Un öbern Strang en Bitchen schloan . So stund et letztens by my just , As ick mit Ens kreg groote Lust , Moal noah Groot-Schöppenstädt to tehn , Un en Kummödjenstück to sehn . An't Roathhus , midden in de Stadt , Hung et vull Zeddels Blatt by Blatt , Up ersten stund : " Hört , Lüde , hört ! " De Galgen werd hüt aukschoneert ! Dumm Tüg is dät ! sprack ick vör my . De Börgermeister was derby Un : - " Landsmann ! doa irrt he drin , " Sön Galgen brengt Dokoatens in . Armsünnerholt - lockt sienen Mann Dät Glück in't Hus - doa holl'n se dran ; Un de Dickglöbigen vörut Ling'n gären up de Bärenhut . Ah so ! sprack ick , hüm , hüm ah so ! Nu merk ick Lunte unnert Stroh . Sin denn ok Muckers drup verpicht ? Dät weer 'ne putzige Geschicht . By neben - angekliestert satt Dät lustige Threjoaterblatt . Se hem up Oabends vörgestellt : Wo Hardelkin kümmt up de Welt . Un up den Zeddel stund noch dick : Et is en Danz-Spetoakelstück , Wat sick von sülwst anpriesen mütt , Keen Frybiljet is hüt wat nütt . Sön Stück is nich noah mynen Sinn : Hans-Worscht - up Hochdütsch Is en Hans Narr ! Hansnarren kann Ick sehn by Bu'r un Eddelmann . Et werd in de Kummödje goahn , As aller Oorts de Sachen stoahn : Hans Narr - steit hoch in Gnoad' un Gunst , Hans Broav - werd schmälig afgehunzt . En drüdder Zeddel angeschloan , Hät en Kunschert to kund gedoahn , Kunschert ! - dät mütt wat Roares syn ! Un vör acht Gröschen leep ick rin . Et is zund Schöppenstädtsche Wies Steit sünst Veer Gröschen män de Pries , Dick dubbelt up den Schwanz to schloan Kümmt moal wat Eckstroasch antogoahn . Afsunnerlich to Danz un Sang Un pauken sick to Stroaten lang Oft Arm un Been up Leblang loahm , Um to Biljetts mit ran to koam . Pots flickerdusend Element Hier was myn Geld moal good verwennt ! Ick hebb' Pleseer gehat vollup Un kreeg noch Prügel boaben drup . Dät Fruenvolk was ganz verblixt Von Kopp to Föten upgewixt . Verblinnt sin my de Ogen schier , Sön Klunker-Flunkern was et hier . Dät Mannsvolk stund in grooten Stoat Rings an de Wand herüm Paroad' : De hem de Mäkens schön beschwögt Un dörch dät Sperfectiv beögt . De Musekanters kemen jitzt Dehls angeschlampt , dehls angeflitzt Syn Insterment en Jeder namm Un stimmte los , as he man kamm . Dät Stimmen von de Vigelyn Mag woll ''ne schlimme Arbeit syn ; Se kniepen se vör dull in't Ohr Un kratzen höllisch up de Schnoor . Besunners un unbännig was Un obsternoat de groote Baß ; Dät kunn von alle Vigelyn Mit Recht de Urgrootvoader syn . Ok was de Keerdel , de doamit Sick afgaf , so von Goljats Schnitt . He tog sogoar erst Hänschen an , Wer weet , oft Beest nich bieten kann ! Trumpeten - schnädderdenkten drin , De Trummeln - bullerten mit in , De grötste , dicker as 'ne Tunn , Kreeg upgeknallt von boab' un unn' . Rechts - mit 'ne Pumpkü'l - de was good , Links - mit 'ne scharpe Bessenrood , As woll sön Jung' krigt utbetoalt , De Nachts sien Bedde hät bestroahlt . Et was en Mord-Spetoakelspöll , By jeden Schlag up't dicke Fell Kreg ick in'n Moagen Ruck up Ruck , As bumpste drin en Zickenbuck . Ok granzte Broder Kort un Lang Posune heet dät Dings - mit mank , Derhinner stund , as Bloasebalg , En quabbenschnütger Dickoppstwalg . En schwartet Dings - Flagott mit Noam Leet twischen mank oahn Schoam un Groam Driest von sick goahn , wat hier mit Schick Nich nähger lett beteiken sick . Bums Allens still . Kunschert gung los , Vörup de Trumpet höllisch bloos , Denn keem'n de Annern ok derto , Dät gaf en Lärm up Mordijo . En Musekant stund hoch in Höh My dücht , dät he vörfiddeln däh ; Am satt , so good et sick lett sehn , De linke Woad' an't rechte Been . Oft schlog he , wild vör Ungedult , Den Fiddelboagen - knax ! up't Pult . Ick denk , doch hebb' ickt nich erforscht , He was byher - Kunschert-Hansworscht . Von sien Hantheren rechts un links Leep äm de Angstschweet pieperlings , Un as dät Stück was afgeschwunkt , Doa hät he mit de Hand gewunkt . Fix tratt en Mann up ganz alleen , De namm sien Spölldings mank de Been , Driest wedden will ick drup , dät was En Pankert von Viglyn un Baß . Half dick , half dünn hät dät geklingt , As sön halfwaß'ner Bengel singt , Krigt he , halsin , dät Oberschloan , Fängt äm de Boart wat an to stoahn . Drup hät ne blinkernde Madoam Un ok en Herr de Noten noahm ; Se moakte Knix , He Servetör , Un doamit johlten se wat vör . So oft se in de Höchte steeg'n , Un in den Hals dät Kollern kreg'n , Herr Gott ! Gesichter schneeden se , Dät my word wibbelwabbel weh ! Was't Dütsch , was't Undütsch , wat se sung'n , Dät weet ick nich ; doch hät et klung'n , As wenn mankher wat Dütschet wär , " Herr Jemine ! - kamm oft drin vör . Nu gung en dull Hallohstück los , Dät was so putzig as kurjos ; Gelacht hem wy presch noah den Takt , Dät uns de Ribben hem geknackt . Dät Hackebrett schlog Ener jitzt : Buschköppig hung sien Hoar versitzt , Grootmächtgen Sarras an de Sied , Ut Ungern her - so seng'n de Lüd' . Mit beide Patschen , Schwupp up Schwupp Schlog he , von boaben doal forsch drup . En Prasselrasseln gung denn los , As wenn en Höllen-Stormwind blos . Dertwischen was et antohör'n , As dähn de Engel musezeer'n ; Bums ! wädder fung dät Roasen an , Wat keen Minsch nich beschrieben kann . Sien Spöllgeld , word my doaby sejt , Werd nich handüm gliek weg verzecht ; De Armen kreeg'n half Part geschickt , Män schlimm meisthen - wat koppverrückt . En schön jung Mäken tratt nu to , Dät Mannsvolk gieperte män so ; Ick sülwst , verschwiegen nich will ick , Dät Herze schlog ok my tacktick . Se hät 'ne Stimm' doaby gehat , As frische Bottermelk so glatt ; Et was 'ne Sönndags-Dubbelkehl , En Schnütken doato krüzfidcel . Vermellen kann ick nich von Alln , Wat bet an't Enn is vörgefall'n , Doch wie't is ümmer Bruuk gewest , So kam ok hier toletzt dät Best . Dät was de Kanter . Syn Gesicht Was kupperfinnig Schicht by Schicht , He stund gravtätisch up von'n Stohl Mit äm de ganze groote School . Vör erst mit Anstand streek he sick Dät Hoar glatt runner in't Genick , Dunn he los . - Herr Gott , dät was Doch ganz wat ossiges von Baß ! De Fenstern hemm gebew't , geklung'n , So mörderlich hät he gesung'n ; He fuchtelte doaby ümher As wenn he dull un roasend wär' . De Schooljungs mußten , groot un klein , Dertwischen Allehoop mit schrein , Un hebb' ick recht verstoahn , dät was Diskant un Alt , Tenor un Baß . Bornemann , Plattd . Ged . Besunners röhm' ick my den Baß , Wat dät vör'n Knaller-Ballern was , Se hem de Rachens upgeklöwt Dät my de Kopp was ganz verdöwt . En Schooljung mußt wat Solum sing'n , Dät woll nich klappen un nich kling'n ; De Kanter quatscht åm up de Schnut , Dät äm de roode Supp leep rut . De Quabbe kam hier goot to Paß , Denn wiel dät Stück herzbräkend was , So nam sick ok de blodge Schnut Un dät Gehühl recht röhrend ut . Eh' Alles is noah Huus gepatscht , Hem se noch lästerlich geklatscht ; En Flabbs von Judenbengel woar Vör allen drin de Matedoar . Myn Noabersmann sprack to my sacht : Kiek ! wat de Jung sick afmaracht : Vör'n Frybiljet paukt sick sön Hecht Dät Fell af as en Gärberknecht . Toletzt kreg noch de Judenjung Den Infall , ut de vullste Lung , As Mäncher all dervon däh loop'n , Dät schöne Mäken vörtorop'n . Un Olt un Jung reet nu de Schnut Un bölkt un quiekt : " Marieken rut ! ! So mörderlich ok was dät Blarr'n , Dät Mäken leet sick drüm nich narr'n . Un as up dät Gekriesch un Brüll'n Marieken nich woll stoahn to Will'n , Doa gung en Soatans-Trampeln an Schön Dank ! se kehrte sick nich dran . To mynen Noaber hebb' ick segt : De schmucke Junfer däht ganz recht , Wenn se sick sönnen Flabbsgesell'n Apart nich to Gebot will stell'n . Sall ick nu seng'n , wat vör myn Dehl Am allerbesten my gefeel ? Dät Stimmen was't - dät lett so schön Un schnarrt un schrammt dörch Mark un Been . Doa sin de Meisters gliek to kenn'n , Denn wer recht weet upt Spöll to rönn'n , De moakt , dät könn' jy glöben my , Verfluchte Kapperjoln' doaby . De Spöllüd' hem ok sülwst vör all'n An't Stimmen grootet Wollgefall'n ; Denn was män ichts en Stück to Rann , Gliek fung dät Kratzen wedder an . Doch , wat my ewig Wunner nimmt , De Schooljungs hem nich mitgestimmt ; Ach ! bölkten de halweeg mit in , Dät mußt' en Lärm to'm Umfall'n syn . As Kener mehr noah halbe Stunn Recht quieken , bölken , trampeln kunn Un sick de Lärm von sülwsten gaf : Doa schlampten se schluusöhrig af . Groadöber woar en Kellerschank , Doahen namm ick flink mynen Gang , To Hoop was drin all klippekloar De ganze Sang- un Fiddelschoar . De woaren dörft'ger noch as ick Umsehns , all jeden Ogenblick Mit enen Tog leep sön half Pund Wie Botter dörch den drögen Schlund . Vör allen sopen de von'n Baß Bald Beer , bald Brännwyn , wat et was ; Dät Volk hät Moagens as en Sack- Un doaby schmökten se Toback . De Kanter kunn sick goar nich still'n Den Dörst - un immer was syn Brüll'n : " De rechte Kuntra-Bärenbaß " Kümmt ut dät Beer- un Brännwyns-Glas ! - -- Klukt Ener to väl Spiretus , Doa werd allbott de Kamm äm krus ; Husch is de Soatan hinner dran , Un fängt Krakehl un Unfred an . So just ok hier . Bald stund in Zank De Kanter mit de Chorjungs blank . He soll sick jitzt verdeffendeer'n Wat he den Jung däh mulschelleer'n ? De Kanter brüllte : - Jung , doa stund En cis , un Du sungst c - Du Hund ! ! - kriescht de Jung , ick sung ganz recht ! De Musekanten stimmten schlecht ! Den ehren-schännerigen Bloam Hem de Mus'kanten ungood noahm , De Vörfiddler sprung roasend up Un gaf den Jungen noch en Schwupp . De Chorprofex was ok nich fuul Un quatscht den Fiddler öber't Mul De Soatan grieflacht , putscht un bloos Doa gung dät Puckelwalken los . Ick sach plesseerlich still mit to Wutsch ! dreihte sick dät Knuffhalloh , Un beide Parten , dick un dull Kuranzten my de Hucke vull . Ick kreeg vörn up den Bräm en Schlag , Dät ick dree Doag för dood weg lag Se hem sick sast to Schann geschloan , So is dät Ding to Enn' gegoahn . En Jeder freert noah liene Kleeder . Itloal von den Erzbischop to Kölln Will ick en Schnurr-Histörken mell'n , As he vör hunnertjährge Tieden To Winters däh gen Trier rieden . Derhinner folgten Domkaploans , Meßpresters , Viehkoars , Sakkristoans , Vermummt in Pelz bet an de Ogen , De mit åm nup gen Trier togen . De Küll was hart ; frostklappern dähn Alljeden in den Hals de Tähn Ystappens fingerlang all woaren Den Bischop an den Boart gefroaren . En Keerdel , män bejackt , nischt mehr , Leep vör den Bischops-Esel her . He stack de Hänn rin in de Hoasen , Döh moal de Wind to ysig bloasen . De Bischop reep den Keerdel ran : Pur män dät Jäcksken häst Du an ? Myn Wulfspelz kann den Frost nich kehren , Dy mütt woll unbarmherzig freeren ? De Keerdel tog 'ne Hand nu vör Un : - aha ! zund eben her Steit bitchen stief de Luft ut Norren , Drüm is et ok wat köhl geworren . Ju freert , Herr Bischop - dücht et my ? Ystappens an den Boart hem Jy ! Doa kann ick en Rezept Ju seggen , Dät sick dät Frösteln gliek sall leggen . Män vör Umsünst kann ickt nich dohn , Rückt erst herrut mit ene Kron . Et lett sick up de Stell' probeeren , Of Ju noch werd en bitchen freeren ? De Bischop drup : Ick will't probeer'n , Kaploan mußt ene Kron spendeer'n , Gung woll ungären ran an't Toalen , Hulp nischt , de Bischop hät befoahlen . De Keerdel drup : Her , alle Hoop ! Jy dohn hüt spottwollffeelen Koop : Vör myn Frostmiddel , gistern eben Mußt my en Groaf tein Kronen geben . Nu will ick myn Rezept Ju breng'n , Un Jy söll'n woll eenstimmig seng'n , Tein Kronen werth is't unner Bröder : " En Jeder freert noah siene Kleeder ! Hier - myne schabbig griese Jack , Dät is myn ganz Hopheykenpack ; Jy hem nich all jug Tüg antoagen , Drüm eben deit de Frost Ju ploagen . De Bischop : Du Schalkspatron , Loop , dät Du furt kümmst mit de Kron ! Müßt' ick all myn Hophey anträken Myn Esel wörr dät Krüz sick bräken . Un hätt den Schelmkniff sülwst vertell't , Doavon gung bald in alle Welt Dät Sprüchwoort rüm dörch Mul un Feder : " En Jeder freert noah siene Kleeder ! En Amtmann loat sick ut de Stadt Den besten Dokter hoal'n ; Liefkniepen hät he grimmig hat Un Owurrn - nich aftomoal'n . De Dokter was flink up den Tritt Un namm sick den Aptheker mit . De Besten sin nich justement Alltied de Klögsten west ; Un wer Apthekerslüde kennt , De weet : - et steit grundfest , Noch nich bet an Provisers ran , Fängt all dät Schrullenkriegen an . Se schnüffeln an den Düwelsdreck , Kort hinner drin dermank Lang'n se sick von dät Büßenreck Den Bisoam-Rattenstank . Dät wörmert rümmer in den Grips , Un ok de Beste krigt en Pips . De Dokter keek den Kranken an Un wußt' nich hen un ; He sprack mit den Apthekersmann , De schmusterte un : Den Hals will ick verwedden gliek , Uns' Amtmann hät 'ne Kirschkulliek . Gesegt , gedoahn , manscht he geschwinn To Dubbel-Porzejon Rhabarbertüg mit Bräkwyn in De Kranke kreeg doavon ; Doa gung et , häst Du nich gesehn ! Half Kirschenpamps , half Kirschensteen . As äm de Kamm nu wädder schwull , Gestund he sülwsten in : Mehr as dree Matten , öbervull Knups-Käspers putzt' ick rin . Satt äten sall en Minsch sick doch Aptyt beholl ick ümmer noch , In't ganze Dörp word gliek to kund : Uns' Amtmann is kureert : Doa hem de Bur'n mit Hand un Mund Am doato groateleert . De Meisten wünschten innerlick : Bräk äm de Düwel dät Genick ! De Dokter up den Rückweg sprack Nu den Aptheker an : Segg' moal , Du Allwelts-Schubbejack , Wo sachst Du denn dät dran , Dät by den Amtmann et nischt mehr As pure Kirsch-Kullieke weer ? Un de Aptheker : as ick Keek in de Döns herrüm , Lag't unnert Bedde hoageldick Vull Kirschsteens üm un dümm . Doa har ickt up de Stell' herrut : Wer Kirschen pappt , spuckt Köären ut . By Christen kiek ick unner't Bedd By Juden noah den Boart , Wat drin un drum sick spören lett Von äre Frätwerks-Oart ! Gliek hebb' ickt weg ut Boart un Bedd Wat Jud' , wat Christ vör'n Unfall hät . Bald drup word ok de Dörpschmedt krank , Män dünne Hoaberbröh , ( Un so stund et all Wochenlang ) Bracht he herrunn mit Möh . En Schmedt - krank oder nich geit drup , Schlappt he män Hoabergrütten-Supp . Un word so moager as en Specht Un krunkste Dag un Nacht ; Doa hem de Noaberslüde segt : Wat is dät vör ne Jagd ? De Schmedt verquient - -- spannt an de Pär , Un hoalt den Amtmanns-Dokter her . De Schmedt , vull Flusen in un ut , Was en dörchdräbner Knast , Un fohr et ok meist klotzig rut , Ast to Possäkels paßt , Drap he doch allbott up den Knoop , Un Mäncher kreeg et scharp to Koop . De Amtmann sülwst kreg up de Kron , Byher ok sienen Part , Wenn he , as sönne Herrn woll dohn , Was allto giftig hart . Dät ganze Dörp , von Klein bet Groot , Was drüm den ollen Schmedt so good . De Dokter kamm fix ankutscheert , He fund den Kranken schlimm , Beföhlt den Pulz un spekeleert Scharp by de Bettstell rům : Doa lag 'ne frische Eselshuut , Aha ! dacht he , nu hebb' ickt rut . Un schüddelt mit den Kopp un keek Furtweg hen unnert Bedd , Un : - doa ling'n Jy nu dood bleek Myn herzensgooder Schmedt ! De Stärkste woll geit vör de Hunn , Fritt he moal ganze Esels runn . Jy hem - na kiekt nich so verdutzt , Ick sach et up de Stell , Den ganzen Esel rin geputzt , Hier - ut düt frische Fell . , Meister ! sön stark Middagsbrod Bekamm noch keenen Minschen good . De Schmedt woll ut de Wulken fall'n Un sprack : - I , wat ick hör ! Söök he , sall ick de Fust nich ball'n , De Klinke von de Döär . Erst hang he noch dät Fell sick üm , Denn kummendeer ick : - Marsch ! Linksüm ! Amtmanns -Leben . Hochwerthe Fru Stall-Zekretär'n ! Nich groot genog kann ick et ehr'n , Dät Se my gistern goar to leef Hät schräben schönen langen Breef . Ick sülwst hebb' all wat munkeln hört , Dät unse Amtmann rümkutscheert Sick ut Berlin , schmuck as gemoal'n , De tweete Fru to Dörp will hoal'n . Se mücht nu , Fru Stall-Zekretär'n , Moal weeten , wat vör Backenbeern By unsen Amtmann ling'n paroat , Un of de Selige was quoat ? De nye Fru - dät doh ick kund , Krigt enen Mann strotz vull gesund , So prick as he von Buten is , Steit et ok Innen - woahr un wiß . Vör Tied - en höllscher Hottentott ! Zund sin de Höären afgestott . De Selige heel äm wat klamm , Un kreg baldhen den Wildfang tamm . Se föhrte pur alleen män ganz Mit Schick den kleinern Würthschaftsdanz ; He sülwsten , as Herr Amtmann gaf Mit sönnen Bäddel sick nich af . De Selige - so woahr ick bin , Keen Engel kann goodwill'ger sin ! Un as se dood word ingescharrt , Hem Köh un Ossen mit gegnarrt . Se heel den Hof in besten Stann , Was hinner jeden Fuulpelz dran , Stund up by Doages-Anbruck all , Un kummendeerte Stall by Stall . Um Klocke Tein - geputzt adrett , Bracht se den Kaffee äm vört Bett Un reep : - Na : Schloapmütz ! Zapperlot Woak up ! - Hier is Dyn Kaffeepott ? Hoof äm mit Schnütern in de Höcht , Stoppt äm sien Piepken frisch torecht , Gaf äm vörerst en Schlücksken Rum , Un heel äm hen den Fidebum . He pafft - und leet to Tiedverdrief , Fratt just en Keerdel oder'n Wief Wat ut - de Sünners vör sick föhrn , Un up dät Buckfell Mores lehr'n . Derwiel kamm Klocke Twölf herran , Doa stund he up , treckt' sacht sick an Un schlööpt sick üm de Disch-Servjett , Nich to beklickern sien Kollrett . Gung sitten an den Disch nu doal , Leet schmecken sick dät Middagsmoahl Von Broad' - un was't en Kullerhoahn , Leet he nischt as de Knoaken stoahn . Twee Buddels - rooden Dicken - stunn' To Hand äm ; har he de herrunn Denn fung he an schläprig to werr'n , As't Mod' is by vörnehme Herr'n . De selge Amtsfru stellte denn Mit Flädderwisch to Kopp sick hen , Am aftoköhl'n , was't schweetig warm , Un schüchterte den Fleegenschwarm . En Amtmanns-Leben , so to seng'n , Lett in veer Worten rin sick breng'n : He schlöpt , he qualmt , he fritt , he süpt , Bet äm de Dood den Hals toknipt . Dät sall nich gell'n von Allesamm ! Hier hebb' ick unner mynen Kamin Män unsen Amtmann pur alleen , Den se will afgespeegelt sehn . Hansgürgen will studeeren goahn . Häst recht ! dät mütt ick sülwst gestoahn , Ut mänchen armen Kossäts-Soahn Is en vörnehmer Herr geworren , Beputzt mit blanke Ehrenorren . Ok will ick nich engegen sin , Wenn Du , statts hinnern Plogstert drin Wist en Studeergeselle werren , Moal gliek to stoahn mit groote Herren . Män schlimm ! - doa hören Knöpe to ! Un de Professers sin nich so , Ar Hochgeloahrt ümsünst to geben , Du sülwst kannst ok von Wind nich leben . Du sprickst : " Wat Petern däh geling'n , " Werd ick , Herzvoader ok betwing'n ! All recht ! - Män nich noah Peters Nücken , Eh'r mücht ick Dy den Hals ümknicken . Studeert hät Peter ? - Nischt doavon ? Dät Stück piept ut ganz ännern Ton . Mit Gold , wat wy vör wißlich hörten , Koft he sick in by de Gelehrten . Von Kleinup was't en Schubbejack , De mit mank allen Hadder stack , Rin in de Tint bet an den Kroagen , Hät he dät Tuchthus doch bedroagen . Ens öber Nacht was he verschwunn' , Derhinner kregen wy de Kunn : " De Peter hät in Muckersleben " Sick to de Bädschwesters begeben . « -- En Bengel was't gluhbackig roth , Gewassen lang bet an söß Foot , Un von de frömmste Schwester-Seele Word groote Erwschaft äm to Dehle . Wat deit myn Peter nu ? - He leet Sick doktern - von de Fackelteet . Schand' is't , wenn mit gelehrt Betiteln De Fackelteeters küterbüteln ! Drup gung he noah de Resedenz , Un wußt by Herr un Fru Eckschlenz Mit Hücheln , Fiecheln , Voßschwanz strieken , Sick as en Ohrworm intoschlieken . Mit falschen Noamen Schlag up Schlag Steeg he wat höhger Dag üm Dag , Word leddig wo en fetter Happen , He wußt en vör sick wegtoschnappen . Ok Du bist schmuck un lang doaby , Loop hen , Hansgürgen ! road' ick Dy , Et mag woll noch in Muckersleben Muckschwesters to beerwen geben . Vornemann , Platid . Ged . Du schüddelst mit den Kopp - myn Soahn ! De Ogen will'n Dy öbergoahn ? Un my bedrog noch nich de Regel ! " Dät Ogenpoar is Herzens-Speegel ! Dät keen Plogdrieber in Dy woahnt , All längst hät my dät vörgeschwoant , Sach ick , statts Lust an't Ackerwesen , So flietig Dy de Böker lesen . Still spoart ick jeden Penning in De Dy moal künn von Nöden syn ; Lett doch nischt Höhgers sick erstreben , As Kinnerglück Ens to erleben ! Et ligt verwoahrt in't eikne Schapp , Utrecken werd et män wat knapp Mehrt doch furtweg sick dät Erschwären , Bet en Studeerter sick kann nähren . Wat Du bedrieben wist un werr'n , Drin will ick Dy den Paß nich sperr'n ; Wähl , wat Du wist , noah frysten Willen , Doch wat Du wählst , dät wähl in Füllen . As Paster - loat Dy nich bethör'n , Statts Gottes- Minschenwoort to lehr'n ; Föhr nich vör Links un Rechts de Feder , Un schloag en Krüz vör Bädschafts-Bröder . Werst Dyn Geschichtsblatt nich engoahn , Häst Du Dy wo hervörgedoahn ; Un Pfui ! stünn ok män drin to lesen : Verdächtig was sien Dohn un Wesen . As Richter - sost Du män alleen Gott öber Dy as Richtsherrn sehn ; Drüm mütt , oahn' allet Ogenbinnen , In Recht Dy Kener wacklich finnen . Wenn moal wat Düchtigs in Dy sitt , Denn holl nich hinnern Berg doamit Loat driest getrost von Stoapel rutschen , Mag Klein un Groot ok Dy verputschen . Schaff af , wat just de Schlimmsten sin Loffhalsige Kalfakter-Frünn ! Den Fiend kannst Du , deit he Dy schoaden , Den Fründ - nich vör de Plempe loaden . Dräng Dy nich an Hofherren ran , Se sehn Dy doch vör Vull nich an Un holl'n et vör en Stoats-Versünnen , Sehnt sick en Först noah Herzensfrünnen . Volksgunst ? - Denk an de Kalfsgeschicht ! De Jüden feelen up't Gesicht Und dähn dät güldne Kalf anbäden , Un hemm et ännern Dags gefräten . So midden twischen Volk un Thron ? Dät lett sick lichter seng'n as dohn . Noch hät von Boaben noch von Unnen Sick Kener doaby Siede spunnen . Trüfest an König , fest an Gott ! Dät sy Dyn Denkspruch allebott . Nu ran an't Werk in Gottes Noamen , Ick segne Dy mit - Oamen ! Oamen ! Würthshuslust in Kraihwinkel . Be Kraihen feelen von den Tuhn , So heillos brännte letzt de Sunn ; Un as ick in de Stadt rin kamm , De Stroatenhitz was pure Flamm . De Tung kunn ick bewegen kuum , So hellig drög was my de Guum . Drüm mußt ick my vör All'n tovörst Erst löschen mynen grooten Dörst . Bald up en Schild stund güldig dick : " Gespeckte Karpen , Danzmusik " Putteljen-Beer , Worscht , Akkevyt , " Kummödje mit lebenge Lüd . Husch was ick rin . Herr Würth , sprack ick , So dörstig bin ick as 'ne Zick ! He : My recht , män Platz genoahm , Doa will ick äm to Hülpe koam . Doch mein ick , is de Hitze groot , Doa deit vörweg en Hieb erst noth . Hier is en Schluck - un hinnerher Driest sett he drup en Püllken Beer . Wy schmökten nu de Piep uns an , De Würth was en gespräkger Mann , Hät fründlich sick my togesell't , Un siene Schankwürthschaft vertell't . En Würth , sprack he , hät upzund Noth , Vör sick to breng'n en Häppken Brod : Mit Schnaps un Wittbeer , as vör Tied , Krigt Kener mehr herrin de Lüd . Steit Gänsebroaden ok paroat , Mit Karpen , Kalfs- un Schwiens-Karmnoad , Frisch warme Worscht un Hessenbeen : Dät treckt noch lange nich alleen . Kümmt nich sön recht apart Halloh , Kunschert , Kummödje mit derto , Un is't ok män mit Puppenspöll : Nischt Anners mehr schleit dörch dät Fell . Weer Uhlenspeegel män nich dood ! Gliek weer ick rut ut alle Noth ; Den Keerdel wörr ick ankascheer'n , Un künn en Herren-Leben föhr'n . Na , drup to loopen weet ick ok , Furtweg sinn ick up nyen Schmok ; Wer Fisch will fang'n , mütt Rüsen Un doavon will ick zund vertell'n . An vör'gen blauen Moandag was Ick good tofreeden mit de Kaß , Mit Hoamel-Griepen fung et an , Un mehr derglieken hinnerdran . Hier , up düt gröne Plätzken , werd En Hoamel bracht , un äm de Stert Koahlrattenschwänzig afbalbeert , Mit Throan un schwarte Seep beschmärt . In runnen Krees herrümmer stell'n Sick de Mamsells un Junggesell'n ; Dät Spöll is nu : Wer an den Stert Den Hoamel hält un König werd ? Dät Festholl'n is nich licht gedoahn , De Hand glitscht af von Seep un Throan , Packt ok en Keerdel as en , De Hoamel buckt sick wädder los . Jux-Redensoarten fall'n by to , De Düwel sinnt se sick nich so ! Besunners wenn en Mäken werd Mit ran geputschelt an den Stert . Un Jüdel Joakob hinnerher Singt Dunner-Hoagelsflusen vör . Wenn de moal mang de Oper wär , Denn stünn keen Stohl , keen Bank nich leer . En Klotz mag noch so knastig sin , Bölkt he forsch in en Astlock rin , Doa mütt he klüften ogenblicks Un ligt herrüm in Splitterstücks . He schüddelt unglöwsch mit den Kopp ? Bewoahr , ick moak äm kenen Zopp ! En Beerschenk flunkert woll wat vör , Ick nich , ick bin en Restratör . En Vörschlag : Landsmann , weet he wat ? Bliew he to Nacht hüt in de Stadt . Wy spölen hüt Kummödje just , Potz Flickerment , dät is ne Lust . " Marieken Stuckert- - heet dät Stück . De arme Fru satt nich in't Glück , As se vör lange , lange Joahr Recht schmuck , un doaby Kön'gin woar . Fru Liesebett , de garst'ge Zähr , Was Königin togliek mit är ; De leet sick schmuck Marieken fang'n , Kunn üm den Hals nich Gnoad erlang'n . De dicke Lott - by Fleescher Bär , Stellt hüte schmuck Marieken vör , Un dät so recht up Oart un Sitt As sick 'ne Kön gin hebben mütt . Vör Lotten is dät kene Kunst , Se steit in ganz besunnre Gunst By Herren Fips , den Hoffresör , Doa kreg se weg Prinzeß-Maneer . Sprickt se toletzt von't Paredies , Drup hinner drin : - Adjeh Paris ! En Steen vör Plinsen mücht vergoahn Helpt nischt - Se werd doch afgedoahn . Spält alle Roll'n gliek wunnerschön , Un siet se hät de Rachel sehn Moakt se är jitzt in Nee un Joa Dät Grootgewaltge prächtig noah . Krigt ( Kopp af ) Kön'gin Liesebett Aptyt noch up en Danzballet , Denn putzt Herr Fips torecht geschwinn De Lotte sick as Dänzerin . Dät Mäken streckt hoch up de Been , As't woll keen Minsch noch hät gesehn , Steit up en Tehn mit rechten Foot Un kratzt dät Ohr mit linke Poot . Husch rüm up linken grooten Tehn , Klaut se sick mit dät rechte Been , Drillt as en Küsel dät Kasteel , Dät Mänchen schwiemelt Lief un Seel . De sperrigste Balletts-Mamsell Moakt är nich noah sön Upgestell ; Se hädde längst en Ankascheer Wenn se nich goar to schämlich weer . Se sprickt : Keen Keerdel sall , keen Wief My mit sön Soatans-Sperrfektief Von vörn un hinnen sick besehn , Denn dät paßt junferlich nich schön . Twee dusend Doalers all sin är Geboaden , Sprunggeld noch byher ; De Lotte doch blift stramm doaby : " Ick doh et nich , ick schäme my . « -- Professer Strunk , gelehrter Mann , Föhrt Alles as Derekter an . Blix ! de hät Rupen in den Kopp , Un hät studeert up Vielesop . Ick holl' en my as Disch-Hansnarr , Sprickt dörch de Näse mit Geschnarr , Krigt fryen Drunk , un fryen Froaß , Un moakt doavör ganz putz'gen Spoaß . Sin siene Schnurren moal nischt nütz , Doa gift et Möpse up de Mütz . Hier is de Wandkalk afgeschloan , Dät hät en Fleescherknecht gedoahn . Den broaven Strunk , moal letzt by Nacht , Was dät as Tachtel togedacht . De Schlag gung fehl , un gaf en Knall'n , As woll de Decke runner fall'n . Barons un Groafens kemen her , Wenn nich dät Afklabatschen weer . De Herren hem en weeklich Fell Un tru'n sick män bet an de Schwell . Hier is myn Spölldisch ingericht , Derby , up jeden Schämel ligt To Koartenspöll en nödig Ding , En wuchtig strammer Bullenfink . Sön Broder Nörrenberger kennt Dät Mogeln ut den Fundament , In Falschafkippen , Brummersschloan , Werd keen Prelloat äm öbergoahn . Alljeder will , wo he män kann , Beschuppen sienen Nebenmann , Trappeeren se moal Enen drup , Doa gift et scharpe Paukensupp . Vör myne Ogen unversehns , Knixknax ! sin en poar Schämelbeens Husch weggebroaken ut dät Niet , To Taktschlag by dät Dröscherlied . Vörweg torecht gelegt hebb' ick Hier Jeden sienen Päserick ! Se knall'n sick doamit , deit et Noth , Wat af , un denn is't wädder good . Knapp as he my dät hät vertell't , Hem sick veer Lümmels ingestellt , De langten to de Koarten sick Doalsittend ok den Päserick . Nu hebb' ickt hier nich länger tru't , Betoalte Zech , un namm Rietut . Groot-Schöppenstädt - doa , dät Kunschert , Håt my de Ogen upgesperrt . De Steen ut den Moand . Ick treckte von dät Plögen rin , As all de Stär'n an Himmel stünn , Et bluckt hell up , ick hör en Knall'n , Bums ! dåh wat vör my runner fall'n . Poar Schritt män was't vör myne Fööt , Noah buddelnd mit myn Plögespeet , Kreg ick allendlich doa herrut En rin geschloagnen warmen Klut . Ick sackte still den Kluten in , Un gung by unsen Köster rin , De : wat ick hier urteln kann , En Moandsteen is't , Gevaddersmann . Se scheeten mänchmoal to Plesseer Von boaben run up unse Eer . De Dummerjoans holl'n doa to Land De Welt män vör en Schiebenstand . Et was justment de Hundsdoags-Tied , Wo wiet her hochstudeerte Lüd' By unsen Eddelmann inkehr'n De Bicht sick by äm to verhör'n . Erst schmusen se , derhinner her Drögt Ener schnurrgen Schnickschnack vör , De Annern stütten sick dät Kinn , Hohgappen , nicken - drusseln in , Ick langte mynen Steen hervör , Wy Wülwe feel'n se dröber her ; Vertell'n mußt ick woll twintig Moal , Wenn ? wo ? de schworte Klut kamm doal ? Hem nu gezabbert unner sick Um mynen Steen , vör dull un dick ; Good upgepaßt hebb' ick doaby , Verloaren gung keen Woort by my . As dät Gehadder namm keen Enn , Tratt ick dummdriest dertwischen hen Un : Hochwördge Doktersherrn , Därf ick woll ok den Hals upsperrn ? Se lachten as de Kobbolds up Un reepen : Joa ! driest ummer drup ! Versteit he good dät Halsupsperr'n , Kann he moal sülwst noch Dokter werr'n . Na , na ! män kene Spöttery ! Gesund fief Sinne holl' ick my , Doamit will ick moal pur alleen , Wat Jy bezabbern , my besehn . Dät von den Moand herraf nischt kümmt , Holl' ick mit Ju vör wiß bestimmt ; Wat ok de Köster in't Gelach Von Schiebenscheeten schwabbeln mag . Jy seng'n : den Steen moakt sick de Luft , Dät Tüg doato schwemmt as en Duft In Wulken rüm , - en Blitzgeflamm Schmöölt drup den Duft as Steen tosamm . Anhören lett sick dät recht schön , Fast so werd Lehm en Muersteen , Män schlimm , Jy sülwst gestoahn et in : Et künn woll ok noch änners sin ? Jy seng'n : kobolzend löpt de Eer Fry dörch de Luft mit uns ümher ; Un twee Moal jährlich dörch ne Schicht Wo nischt as gluhet Steentüg flügt . Sacht an , spräk ick , hübsch sächtken sacht , Un Alles good mit Vörbedacht ! Müß't unse Welt kobolzen goahn , Wy kemen jo koppunn to stoahn ? Upzund noch von ornäre Lüd' As öberall vör olle Tied , Word män von Stärenschnuppers sproakn , Doa lett sick bätern Versch d'rut moakn . Wat boaben steit an't Himmelszelt , As Lichter is't uns hengestellt ; Kloar steit et doa , schloagt män moal drup , Kapittel Ens , Book Moses up . En Docht mütt sin in Lamp un Licht , Un wenn de Docht en Oäsel krigt Doa werd he putzt - dät is de Schnupp : Nu sin wy up de Trappen drup . En Stärenlicht , so klein de Schien , Mag woll boomstark an Umfang sien ; Drüm sitt , wat Kener strieden kann , En dicker Oäsel ok mit dran . By Stroaten-Lamps un Licht's is't mit Dät Oäselputzen nich sehr Sitt , Sülwst Mänchen is dät Licht to Last , Wenn et to sien Verkehr nich paßt . An Himmel äber , un mit Recht , Putzt ümmer rüm de Lampenknecht ; Werd nu geputzt , de Flamm gepurrt , Doa glitscht mänchmoal en Oäsel furt . Sön Schnupper glöäst oft noch en Enn , Verlöscht in Runnerfall'n sick denn , As Jeder dät to Oabendstied An väle Stärenschnuppers süht . Steit nu dät Himmelslicht hoch wiet , Denn brukt sön Oäsel lange Tied Ehr he to uns herrünner strickt ( AUn de Professers hem genickt . ) Kann moal by langet Runnerfall'n En Schnupper sick to Steen verball'n . Doa deit he meistens erst en Paff , Un purzelt as en Steen herraf . Rift Ener dran en Bitchen hart , Doa moakt he sick de Finger schwart ; Lichtschnuppers murkeln alle so , Drüm geit dät ganz natörlich to . Löpt von en Stärenlicht wat af : Doa kümmt statts Steen - en Klacks herraf , Un is denn up de Eer gäl-grön As Bibber-Pladder antosehn . Up sumpigen Doodläber-Grund , To Fröhjoahrstied , moal sülwsten fund Ick sönnen Pladder sichtig ling'n , Wo kene Köh hen groasen güng'n . Föhrt moal de Himmel Gaslicht in , Denn werd keen Schnuppenfall mehr Denn alle Lüd' seng'n eenstimmig : De Gaslichts-Lampen öäseln nich . De Herr'n hem jitzt ut vuller Macht Noch moal recht herzhaft upgelacht . Wat ? reep den Eddelmann sien Knecht : Wat lachen Jy ? De Bu'r hät Recht ! En Schniedergesell word Scharprichter . Will moal von en Schniederg'sell'n En gefährlich Stück vermell'n . Schnieders könn'n keen Bloot nich sehn ? Köppe leng'n se vör de Been ! De Gesell dacht : - Noadel , Scheere Bägelysen - kene Ehre ! Scharprichter - dät is en Mann , De Respekt sick moaken kann . Schlog den Kopp ratsch weg herrunner , Dusend Schnieders krieschten Wunner ! De erschloan was , sach sogoar Sülwst mit to - 't is wiß un woahr ! Nischt woar an den jungen , netten Flickgesellen uttosetten , Un Scharprichters Dochterkind Was in äm vernarrt vör blind . Pappa Brand - woll by dät Brüden To keen Joawoort sick enschieden , Erst to vör in Koppafschloan Sall de Brütgam good bestoahn . Heel stief up Scharprichter-Ehren , Gliek mit eenz gen Hieb up Eeren Sall de Kopp herrunner sin , Gung up keen Halfmeistern in . Freedlich kamm en Mann getoagen , Sachen öber Land to droagen , Kümmt en Stroaten-Röber an , Oberfällt den Wandersmann . Schlog äm grimmig vör den Schnörgel , Schneet äm af de halbe Görgel ; " Du sast my woll dood nu sin ! - -- Namm dät Geld un leep Busch in . Dät Gewörg' hät en Windmöller Angesehn up sienen Söller , Spannte Pär un Woagen an , Bracht to Stadt den dood'gen Mann . Un de Dokters , sehr geschicket , Hem se wädder utgeflicket Hals un Schlunk den armen Mann , Dät he wädder leben kann . Un de Mann verhoalt sick wädder , Kennt den Röber , schreef en nädder ; Word in Kedden nu gelegt , Was den Röber goar nich recht . Un dät Urtel word gesproaken , Obern Kopp de Staff äm broaken , Denn - de olle Fritz sprack drin : " Landstroat sall my sicher sin ! Bornemann , Plattd . Ged . Wat hät nu Scharprichters Mäken Den Gesell'n de Backen sträken , Dät he , rutsch weg , as en Propp , Runner schlög den Röberkopp . Däglich , statts to karesseeren , Mußt he Kohlköpp weg balbeeren , Drap he Strich - von sülwsten denn Heel se fix är Schnütken hen . Schnieders - vörn un hin bepuckelt Kemen fipzig angehuckelt , Flitzten noah de Richtstätt hen , Woaren knapp to bändigen . Wat was doa vör lustig Brüden , Of to bloodget Koppafschnieden , Anners noch , as mit de Scheer , En Meckmeck kapoabel weer ? Un de Rekter hät befoahlen , Dät wy Schooljungs alltomoalen Mußten noah den Richtplatz tehn , Dät Koppaf mit antosehn . Un von Stendel ) bet gen Calbe Was dree Mielen mit ne halbe , Hulp nischt ! Byspöll soll et sin , Keem uns dät Stroatröbern in . Mußten Oabends afmarscheeren , Dät wy fröh to Stelle weeren , Mußten rin mit in den Krees , Hem't gehat dicht vör de Näs' . Un de Mann , de doodgeschloagen , Utgeflickt an Hals un Kroagen , Was ganz kurrig mit doaby Vör sön Glück bedank ick my ! Hät , as se den armen Sünner Brachten in den Krees herrinner , Drallen Afschied von äm noahm - -- My - mücht so wat nich bekoam ! Un et was en groot Getöbe , Un de Kopp flog as ne Röbe , Un de Schnieders hem juchheyt , Un dät Brutpoar hät sick freit . ) Damals auf dem Lyceum zu Stendal . De Koh üm Gotteswill'n . In't Dörp was Kermes hoch lustiglich , De Poap hät de Messe geles'n ; De Preddig hernoah leet de Bu'r in Stich , Und dreef by den Kröger sien Wes'n . De Fru satt andächtig still in de Kerk , De Poap hät gekanzelt mit Macht Von Schenken un Geben , as goodet Werk , De Kerk hät geballert , gekracht . De Poap gaf to bedenken in Still'n Alljeden as christliche Lehr : " Wer my siene Koh schenkt üm Gotteswill'n , Den gift Gott Hunnert daför . De Fru hädde gären en hunnert Stück Köh To melken gehat in den Stall . Schenkt flink drüm den Poapen är eenzig Stück Veeh , Dät was äm en Wollgefall . Se sprack : Hier breng' ick üm Gotteswill'n , Hochwörd'ger Kaploan myne Koh ! Nu mütt unse Herrgott sien Woort ok erfüll'n , De Poap sprack : Oamen ! doato ! De Bu'r kamm to Huse . Mann ! de Fru : De olle Koh hem wy nich mehr ; De Poap hät se krigt , un wy kriegen nu Vull Hunnert Stück Hööfte doavör . Vertell't hät se drup äm lang un breet De Preddig , un was all bedröft , Wo Platz in't Gehöft beschaffen sick leet , To stallen bet Hunnert Stück Hööft . De Bu'r : Tru doch de Düwel den Poap ! Verspräken un Holl'n steit so so Doch as en good gedulliget Schoap Gaf he sienen Sämp mit doato . De Winter verleep , de Fröhling begunn , De Kohhert gung Tuten un Knall'n ; Dät Veeh sall jitzt groasen , un sall in de Sunn Sick stroakeln , un wollgefall'n . De Poap hät bedacht : So dumm ok de Bu'r , Den Schelm hät he doch in't Genick Un künn , kehrt Oabends dätt Veeh wädder tur , Besinnen up Schalkskniffe sick . De Poap hät pfiffig von eigene Köh De beste un stärkste genoahm , De koppelt he mit den Bu'r sien Stück Veeh , Nu söll'n se torügge woll koam . Den Bu'r siene Koh is trüfest gewest , Un treckt drüm den Poap siene Koh Von't Feld up Oabend mit sick to Nest , Doa was de Bu'r dröber froh . De Poap kamm geloopen : Gäft rut myne Köh ! De Bu'r : Na , na ! män sacht an ! Hier in den Kohstall stoahn pur myne Twee , Doa hät he keen Andehl nich dran . Bedenkt he de Kermes-Preddig nich mehr ? " Wer christlich üm Gotteswill'n " My schenkt siene Koh , krigt Hunnert dervör ? Uns' Herrgott fängt an to erfüll'n . Up Afschlag vörerst tofreeden bin ick , Vull Hunnert up Ens kunn nich goahn . Uns' Herrgott hät jitzt Acht un Näjentig Stück Noch up mynen Kerbstock to stoahn . In mynen Groam , wat fang' ick an ? Ick bin en hart geschloagner Mann ! Wo sall dät noch to Enne goahn ? Dree Fru'ns - sin my all afgestoahn . Sall ick furtweg nu Wittmann sin ? Sall ick tom veerten Moale fry'n ? Ick weet my sülwst nich Trost nich Roath , Bin ganz vertwiewelt un kasproat . Un nehm ick my dät veerte Wief Wer steit doavör : of nich en Knief , En Pulwerschott , en Hämplingsknecht , De Veerte noch in't Sarg my legt . Noch woll ick my tofreeden geb'n , Weer ene eenz'ge män üm't Leben Up ordenäre Oart gekoam Dät just'ment grötert mynen Groam . Denn künn ick doch mit gooden Moth Gott Loff ! utroopen - se is dood ! Den Dokter schimpen as en Schuft , Doa krigt dät Herz doch wädder Luft . So glücklich bin ick nich gewest ! As Handüm kriegen se den Rest , Noch hüte , kurrig , frisch un froh , Plautz ! ling'n se morgen up dät Stroh ! Myn erstet Wief - dät was 'ne Fru , So quick un wählig , glatt un gluh , So flietig hinner Würthschaft los , So pfiffig as de beste Voß . De Backen pusterten män so , De Ogen flunkerten doato , De Tähne schärper as en Dax , Twey was de dickste Noagel - Knax . Derhalben was är Klein un Groot Von wiet un breet ok herzensgood ; Män enen Fehler hät se hat : Dät se wat allto gierig fratt . En Fehler is et sünsten nich , Fritt Knecht un Moagd recht hastiglich ; Wer by den Napp is Nusselfink , De deit ok kene Arbeit flink . En Eyerkoken - duhmhoch dick , Was just vör All'n är Moagenstück ; Se schlickerte mit enen Schlupp Mänchmoal den ganzen Koken up . Ens schlog se ok moal Eyer in Mehl , Melk un Botter hinnerdrin , Ok Speck un bitchen Syrop dran , Wat woll en Winsch geneten kann . Tom Unglück vör myn armet Wief , Lag är to Hand myn Inschlags-Knief , Se nimmt dät Metz un stippt doamit Den Koken , as he backen mütt . Se mucht wat in Gedanken sin , Dät Metz glitscht in den Dägel rin Unglücklich backt myn broavet Wief Mit in dät scharpe Inschlags-Knief . So word de Koken upgedischt , Ick hebb' dät Mul my glatt gewischt ; Se schneet en dörch von boaben raf , Dät et twee glieke Parten gaf . Tosammen rollt se sick är Stück , Just as 'ne Worscht - un nu schlappschlick Dät scharpe Metz drin midden mank , Herrin in ären Görgelgang . Den halben Hals entlang män gung De dicke Worscht är dörch den Schlunk , Se kriescht : " Ick wörge ! schloa geschwinn " My düchtig in den Röggen rin ! « -- Ick pauckte mit de Fust up't Krüz , Ar twischen Schullern hen un Stütz : Doa hät dät Knief sick ingeknapst Un den Herzbüdel afgeschnappst . Se gappste noch en poar Moal up Un lag nu dood oahn Muck un Zupp . Wat kunn ick dohn ? se kamm to Eer , Un ick gung plinsend hinnerher . Drup word my segt : den Michel Schramp Sien Dochter hädde Moagenkramp , Män Mehlbrey weer är Middagsbrod - -- Schlag ! dacht ick - de paßt vör dy good . Woll wußt ick - män mit Schlemp in't Lief Kann ok dät bestgesiunte Wief Nich Knecht noch Moagd recht forsch regeer'n Doch hebb' ick dacht : wist moal probeer'n . Wy moakten unse Hochtied nu , Un se tog an as tweete Fru . En Tellerken Mehlklütersupp , Mehr putzte se daglang nich up . Sach drüm ok ut wat mückerig , Dät Fleeschwerk drückte just är nich Was von den Kramp tosamm geschrumpt , Un bitchen kroppig unnern Kumpt . Kreg se den bösen Moagenkramp , Denn got ick är ut unse Lamp Aer sächtken bitchen Throan herrun , Denn kreeg se Gnoad in de Kaldun'n . En Minsch kann sick an Gift gewenn' : So kunn denn ok de Throan am Enn , Kolt oder warm mucht se'n verschling'n , Den grimm'gen Kramp nich mehr betwing'n . De Schäper - wußt ok nich mehr wat , Un von de Dokters ut de Stadt Werd Rock un Wams erst utgetreckt , Ehr sick en Minsch to Doode streckt . Herzvoader , hör moal , Herzensmann ! Fung myne Fru by'n Kramp ens an Wenn unse Ferken Kniepen hem , So mütten se'n Schott Pulver nehm . Du häst jo woll noch Poar Patron' , Sast ene moal in'n Läpel dohn , Ick will dät Ding doch ens probeern , Of dät nich werd den Kramp koreer'n . Kum was dät Pulver rin , - wie'n Blitz Fung't Für von äre Moagenhitz ; Knallt ut den Hals mit starken Paff Un schlog den halben Kopp är af . Gegranset hebb' ick förchterlich , Dran kehrt de Dood sick öber nich Wat ick ok flennen mucht un gnarr'n , De Tweete mußt ick doch verscharr'n . Drup ännern Morgens gung ick ut , Nich , dät my just 'ne frische Brut Hier oder doa upstöten soll - -- Doch wat geschehn sall , finn't sick woll . En Mäken kamm : Gott grüße Ju ! Sprack se , ick hör , de tweete Fru Ligt ok all wädder in dät Fatt Nu hem Jy woll dät Fryen satt ? Ach joa ! sprack ick , so steit et nu , Moal wädder hebb' ick kene Fru ! Se gaf to Red : wenn Jy sünst will'n ? Ick mücht de Stelle woll erfüll'n . Doa namm ick my de Deeren mit , To sehn erst , wat se söpt un fritt . Se namm by Disch ganz good sick ut , Un ick word mit de Drüdde tru't . Et was 'ne klotzige Fegur , Boomstark , veerschrötig von Statur ; Von'n Sack vull Roggen noah de Möll Word se noch nich moal warm up't Fell . Leet se von Fären män sick sehn , Namm fulet Volk Schwanz mank de Been ; Wohen se schlog - ach du Herrjeh : Dähn wochenlang de Knoaken weh . Un was in All'n geschickt noch sünst , Kunn hunnertley kortwielge Künst , Leep vull perfeckt up alle Veer , As wenn't är angeboaren weer . Kamm se up sönne Flusen moal , Leep se dät Dörp lang up un doal Rümblaffend , as 'ne Keddentöl , Dät Jeder se vörn Köter heel . Un alle Lüde freuten sick , Un quatschten , wünschten se my Glück : " De krigt Ju sülwst noch in de Eer ! a Prost Moaltied ! änners gung et her . To Hundsdoagstied moal in de Stadt Will myne Fru verköpen wat , Doa was von Meister Hämperling En Knecht - de Hunne schloagen ging . Den Broder Schnörhals to Vexeer , Moakt se sick flink up alle Veer Un springt herrüm , un knurrt un blafft , Just as en Stroatenköter klafft . Et was to Stunn noch dustrig fröh , Von Sunne noch nischt in de Höh Dät Schummerlicht brack män erst an Wo noch keen Minsch good sehen kann . De Hämplingsknecht , husch hinnerdrin , Kickt noah dät Teiken - kann nich finn' , Mit Schlöpenfang will et nich goahn - -- Doa hät he se vör'n Bräm geschloan . Nu hebb' ick wedder kene Fru ; To'm drüdden Moal en Wittmann nu , Stoah ick zund doa un denk by my : Of ick to'm veerten Moal noch fry ? Junker Hans von Ploaten . Frisch , Hans von Ploaten ! also sprack De Heertog Bogeslav , Frisch rüstet Ju mit Sack un Pack , Jy rieden morgen af . An Kaiser Maxemilioan Schriew ick Ju Breef un Paß , Gelöbniß hebb' ick äm gedoahn , As ick korts by äm was . De Kaiser hät an sienen Hof Mit myne Junkerslüd , Dät se so plump weer'n un so groff , My lästerlich gebrühd't Geloagen is dät , Majestät ! Fohr ick äm in den Sinn ; Good , de Kaiser , dät ick't weet , Wat woahr is , sall sick finn'n . Krieg ick , noah myn Begehr un Bidd' De Koppel Hunnetöl'n ; Doa schickt moal sönnen Junker mit , Am up de Tähn to föhl'n . Topp an ! sprack ick , dät sall passeer'n , Nu , Junker Hans , frisch up ! En Strick mit Pakkers söll'n Jy föhrn , To Kaisers Borg hennup . Good ! hät de Junker drup gesegt , Dät ick vörweg dät weet Verwunnern sall , un dät mit Recht , Sick Kaisers Majestät . Den ersten Dag stell ick erst up Den gröffsten Poamer-Bär , Un ännern Dags sett ick fien drup De beste Hofmaneer . Ick will un werr de Packers breng'n , Ick förcht my nich , Gottloff ! Vör all dät Düwels-Packgedräng'n An Kaiserlichen Hof . De Klinge weet ick good to föhr'n , Un will by Danz un Zech En Proahlhans gegen my sick röhr'n , De hät en Hundsfott weg . De Junker spoorte wat he kunn , Verleet sien Schlott un Döns , Un kreg by Hof mit siene Hunn Stracks gnädge Audejens . Wat weeten Packers von Respekt , Vör Kaisers Angesicht ? Erst hem se knurrig sick geneckt , Un denn by't Fell gekrigt . De Junker greep noah de Klabatsch , Pelzt drunner dull un blind , Den Hofmarschalk fohr ok en Quatsch Mit Knallen öbern Grind . De Kaiser lacht , dät äm dät Lief Fast ut Geschicke koam , De Marschalk stund vör Schreck stockstief Un kneep de Tähn tosamm . Wat is to wunnern Majestät ? Herr Marschalk , lach he mit ! Dät is doch sünst , so good ickt weet All Orten Höfflingssitt . De Kaiser is to Toafel goahn , De Junker mußt mit ran , Hät sick doaby vull gödlich doahn Un zechte as en Mann . Fast bleef keen Glas , keen Humpen heel , In Noaberschaft ümher Hans schwor doato up Lief un Seel , Dät dät so Poamersch weer . Werd by uns , sprack he , angestott , Doa mütt et kling'n un spring'n , Tröst jeden Fiend de leewe Gott , De uns en Lied will sing'n . As noah de Toafel , mit schön Dank ! Prost Moaltied was gesegt , Hät Hans sick up ne Gärtnerbank Afdrusselnd hengelegt . Un Kaiserliche Majestät , De Köters to probeer'n , Derwiel de Jägerslüde leet To Jagdhorn kummandeer'n . Un mit dät Hundetüg was nischt To schaffen by de Jagd , Se hem nich Wulf nich Schwien erwischt , Doa hät dät Hofvolk lacht . De Kaiser word ungnädig ganz Up Heertog Bogeslav ; Dät kribbelte den Junker Hans , Drup he to hören gaf : Verflocht ? Wat is dät hier vör Oart ? Knapp sin de Tölen bracht , Knapp nick ick bitchen in den Boart , Doa goahn Jy heimlich Jagd . Jy Herren , mit Verlöf ! verstoahn Doavon ok nich en Quarks Mit sönne Beester ümtogoahn , Doato hört Grips un Marks . Up ännern Dag was wädder Jagd , De Junker sülwst vörto Hät siene Packers angebracht Mit mörderlich Halloh . En willer Kämp brack bald hervör , Hu Su ! Hu Su ! reep Hans ; De Köters fohren dröber her , Et was en Höllendanz . Bornemann , Plattd . Ged . Se heel'n den Hacksch bums noagelfest , Keen Mucken , keen Geblaff De Kaiser sülwsten fung dät Beest Mit sienen Jagdspeet af . So geit et her up Poamer-Oart ! Sprack Hans - wy fackeln nich ! Un schmeet dät Jagdvolk in den Boart Mänch' unverblömten Stich . Drup word gewaltig Hofgeklöän , Marschalk un Stalljung namm Den armen Junker mank de Tähn , Un schubbern äm den Kamm . By de Prinzeß afsunnerlich Verschwärzt word Junker Hans , Se dacht : Ick tru den Düwel nich Dät Volk von Hofgeschranz . Steit moal en Minsch groad up de Been , Gliek los geit en Halloh ; Ick will den Junker sülwsten sehn , Ehr segg' ick nischt derto . Husch was se by den Kaiser hen , Un fiechelte so söt Um Gastmoahl mit dät Jünkerken , Doa de Majestät : Marschalk ! Ju sall befoahlen sin Straks hen to Junker Hans ! Jy loaden äm to morgen in Up groot Bankett un Danz . Dät was den Marschalk Dunnerschlag , Doch , fründlichst von Gesicht , Hät he vull Grimm noch sülwgen Dag De Botschaft utgericht . He dacht by sick : Du sast et woll By dät Bankett engell'n ! De Junker dacht : Jy Holl un Boll , Jy söll'n keen Been my stell'n . Un Junker Hans tratt up in Wix , Blank stattlich angeputzt , Un was so schmiedig un so fix De ganze Hof hät stutzt . He kreg an Toafel linker Hand By de Prinzeß den Sitz , Verföhrte Reden mit Verstand Un putzig drallen Wit Un Hans von Ploaten , boaben an , As olle Soage mell't , Stund he as Hof- un Rittersmann In siene Sitt un Welt . Un de Prinzessin hät äm sehr Beröhmt by dät Bankett De Kaiser hung to Dank un Ehr Am üm ne güld'ne Kedd . Un woar verwunnert , dåt so groff De Junker gistern was Un hüt den ganzen Kaiserhof Afleep den Ehrenpaß . Doa sprack de Junker : Majestät ! Dät is so Poamerschlag , Wy hem et in uns sarp un söt , Verstoahn , wat Nacht un Dag . Groad ut sin wy , dät Herz sitt uns Kloar up de Tung allbott , Wy rökern nich mit blauen Duns , Wy knüppern keen Kumplott . Mit Joa un Nee is't afgedoahn , En Handschlag , Mann to Mann , Dät mütt stief as en Eikboom stoahn , Doa geit nischt af noch an . Unfreed to stiften üm uns her , Ligt nich in unsen Sinn ; Un stellt de Noaber sick uns quer , Sall he sien Fett ok finn'n . Von unsen Heertog angeföhrt To Nothwehr in den Krieg , Stoahn wy mit Gott vör Land un Heerd , Un sin nich bang üm Sieg . Un söll'n wy moal , un mütt et sin , Up Hofmaneer to späl'n : Doa werd uns Poamern ok nich drin De rechte Tippel fehl'n . Umwanneln dohn wy drüm uns nich , Dät is von Buten pur , Festsitten doch blift Innerlich Olt-poamersche Natur . De Kaiser schreef an Bogeslav Is dät de Poamer ok von Dyn Land nischt af Bet an den jüngsten Dag . Dät Dunnersdags-Gastmoahl . Allwöchentlich Winters to Dunnerstags-Tied Kutscht unse Verwalter to Stadt , Doa geit he to Toafel mit vörnehme Lüd' , Un deit hübsch to Goode sick wat . Groot-Kraihwinkel hät de Stadt sick benömt , Ligt deep in sand-sumpigen Grund Erst nyester Tied word se weltberöhmt , Wodörch ? - Dät is my nich kund . Ick : Herr Verwalter , nehm he my moal mit , Woll gären mücht ick et moal sehn , Oft änners mank groote Herrens sick fritt ? He sprack : dät kann hüt noch geschehn . Treck he sick män mynen Sönndagsrock an , Denn sien Gekleedoasche paßt nich , Dät ick äm mit Ehren vörstellen kann . Un kämm he de Hoar good in Strich . Pots Velten ! wat schwull in den Rock my de Kamm ! Ganz fremm bin ick sülwst my jewest . De Minschen - dät glöb' ick nu stief un stramm , Sin All ut en eenziget Nest ! De Kracken gespannt , dät Piepken jestoppt , Heydy gung't mit Rassel-Geschnurr , Bet ran an Kraihwinkel word hastig galoppt , Vör'n dustern Keller was - Burr ! ! Väl Herrschaftenvolk kamm hen ut de Stadt , Leep mit uns to toafeln herrin , De Kellerwürth hinner den Schenkdisch satt , Doa grüßt he sick siene Gefrünn . To Willkoam drunk he mit jeden Stammgast En Schnäpsken - was Kümmel-Äkvyt ; Von Wuptig up Wuptig ! so was et my fast , Kreg he män noch schärpern Aptht . Dät Fräten fung an . Vör mynen Platz dicht De schwappende Suppennapp stund , Vör ümmer acht Mann drin was angericht , Dät däh my dät Würthsmäken kund . Ick langte de Kelle , gaf Jeden sien Part , Veer Klümpe mit to , was genog ; Doa schulten de Herren my an wie vernarrt , De Flabbe fast Jeder vertog . Acht Klümpe ! flustert myn Noabersmann , Acht Klümpe : de Bruk is hier so . Na good ! hebb' ick seggt , denn rückt noch moal ran , Un kellte veer Klümpe noch to . Nu hem se geschmustert , nu was et noah Sinn , Nu hem män de Ogen so stroahlt Un schlickerten äre acht Klümpe herrin , As Düwel den Bäddelsack hoalt . Twee Höhner - -- mit in dät Süppken gekoakt , Speckfett un schnicker gemäst't ; Acht Häppkens doavon hät myn Noaber gemoakt , De sin bald verknabbert gewest . En Ossenschwanzstück drup hinner los Hät ok to dät Süppken gehört , Mit kribbelnden Sämp un Merrettigmoos , Word Runken up Runken vertärt . Good'n Morgen Herr Fischer ! - word nu geklungn , My schmeckte de Wyn bitchen scharp , Nich dät he to krimmlich gung öber de Tung , Kunträr , he was wätrig un sarp . En Rinds-Rüggebengel - kamm jitzt herrin , De Schöttel was vull bet to Rann , Dät soll en Hambörger Rökerstück sien En Stadtteiken sach ick nich dran . Derneben gepäkeltet Schwiene-Geschnüt , Ok Ribben-Geknäkel dermank , Wenn Mäncher drup hädde besunnern Aptyt , Word präsenteert Toafel entlang . Stief dicke Erften , in Napp an Napp , Gebroadne Zippollen mit drup ; An Suerkohl was et ok eben nich knapp , Gedischt word uns Alles vullup . De Schöttels gungen herrüm in de Runn , Von Noaber to Noaber upzund , Dät Jeder fry sülwsten sick uptellern kunn , Wonoah just de Schnoabel äm stund . Se roapten de Tellers tom Runnergewörg Sick vull recht herzinniglich froh , Un manschten de Erften mit Kohl düchtig dörch , Dät nömen se Lehmpatz un Stroh . Un was ok dät Tellerken handhoch bepackt , Unglöwlich in't Lief rintoschloan ; Was doch bald de Klumpen vermümmelt , versackt , Mit Schimp is hier Kener bestoahn . De Pull unnern Arm , dät Glas in de Hand , Gung zunder de Kellerwürthsmann Den Disch entlang von Bekannt to Bekannt , Un stott up en - Prost' mit äm an . De Reeg' kamm an my : doa glupt un schult De Keerdel ganz wunnerlich ; Koppschüddelnd herrut bracht he gemult : Wer is he ? - Am kenn ick noch nich . Geheem-Seckertär , Herr Gastwürth , bin ick , Groad öber my , kiek he , doa sitt Myn Fründ , de Schlottverwalter , Herr Zwick , De namm hüt to Probe my mit . He : Na good : drüm froag' ick äm hüt , Geheem-Seckertär ? - Dät geit . He süht woll hier toafeln män anstännge Lüd , Wo Kener unflätig rin schleit . Myn Disch steit nich doa vör jeden Hans Damp , By Goarkäkers mag dät so gell'n , Wo vör twee Gröschen , to throanigen Schlamp Matzpump un Hanslump sick gesell'n . Un wenn he de Pull unnern Arm har verzecht , 't was ümmer by söbenten Mann , Denn bracht äm en Rüpel von Ossenknecht Frisch wädder en Püllken herran . As't mit de Schöttels was up de Noath , Just öberlich leeten se nischt , Doa word uns en kiewiger Härings-Soloat In Kübel by Kübel gedischt . Dät rutschte to Hals so glibbrig , so glatt , Mit Läpels hem wy dran getär't , Keen Muck nich , wiel Jeder hastig los fratt , Word by dät Wegschlabbern gehört . Kuum har de Soloat sick in de Kaldarm Mit Erften un Kohl wat vergnurrt ; Doa schleek sick , as wörr äm de Kopp to warm , De Een' un de Annre still furt . En Vertelstünnken is woll vergoahn , Ehr Jeder frisch wädder was doa , Wat se nu dertwischen hem afgedoahn ? Gefroagt hebb' ick Kenen dernoah . En Schwiene-Broaden mit knusprige Schwoart Word uns nu to Toafel gebracht , Mit Plummoos derto , recht peckschwarter Oart , Dät All'n uns dät Herz hät gelacht . As füng män eben de Moaltied erst an , So gierig drup in word gepappt , Besunners de fäftein bet twintig Mann , De druten frisch Luft hem geschnappt . En Dröscher up myn Gehöfte putzt woll Just ok nischt Geringet herrun Wenn öber sön Keerdel hier Schlag hollen soll , He güng in acht Doag vör de Hunn . De Dicken sin meistens de Frätigsten Un schnauen an düllsten to Nest : Hier sin von alle Starkhappigen De drögsten just Meisters gewest . Den Moagen to schluten mit Botter un Kees Att Jeder noch vullens sick satt : Drup moakten wy wädder uns up de Rees , Hem Beid' unse Schwudderken hat . De Glückspott . Gevadder Kunz hör my moal an ! Du bist en ollverstännger Mann , Drüm segg' my moal : Wer by dät Spöll To Glück helpt - Himmel oder Höll ! Gevadder Hinz ! sall ick wat segg'n Müßt Du de Froag erst kloarer legg'n . Wat meinst Du denn hier mit Dyn Spöll Un Dynen Himmel oder Höll ? Na , paß moal up . Ick sach per Spoaß Mit to , as gistern Peter Kloas Hät mit de Buren Dreeblatt spöllt , Doa hem de Trümp äm nich gefehlt . Heet ok dät Spöll so oder so : Tipp , Schoapskopp , Landsknecht - ümmer to Mit nädderträchtig Heidenglück Stack he de Batzen in de Fick . Moal hät sick Kloas en Ternloos noahm , Juchhey ! is drup de Klektor koam Un toalt äm up dät Dischbrett hen En ossig Geld , dät namm keen Enn . Of woll , wenn ick en Löösken nehm , Dät Glück ok my to Hülpe keem ? Wer hät doaby dät Kummandeer'n ? Dät nücht ick gären von Dy hörn . Gevadder Hinz - dät steit vör my To hoch , doch seggen will ick Dy Wat ick so denk in mynen Sinn , Werd wo gequackelt von Gewinn . To Arbeit mit Gebät - doa gift Gott Segen , sprickt de hillge Schrift . All Anfangs steit geschräben drin : " In Schwet sast du dyn Brod gewinn . « -- Dät hät uns' Herrgott sülwst gesegt , An't Herz hebb' ick et my gelegt , Un bether noch keen Moal verleet De Segen mynen suren Schweet . Wat in dät Hus en Glücksrad schmitt , Oahn mynen Fliet - dät is nischt nütt ! Un Volk by Volk segt eenstimmig : " An drüdde Erben kümmt et nich ! Dät - " As gewunnen so zerrunn' ! « -- Erfüllt sick weltüm jede Stunn ; Wo mücht en Sprüchwoort ok woll sin , Wat nich up Volks Grundbodden stünn' ? Keen Lungerleben will ick föhr'n , Will nischt von güldne Berge hör'n , Un keen Hansdamp sall moal up my As Glückspilz wiesen , segg' ick Dy . Oft denk ick still in mynen Sinn : Gottloff dät ick sön Pilz nich bin ! Arbeit sall my dät Däglichbrod Gewinnen bet an sel'gen Dod . " Of Himmel oder Höll ? - -- Hinz , Hinz ! Wat haspelst Du doa vör Gespinnz ? Schloag sülwsten hinnert Ohr Dy drüm , Steit et as Christ mit Dy so schlimm . Dät unse Herrgott öftersmoal To Hülp schickt siene Engel doal , Is in de Welt wo Noth an Mann , Joa , Broder Hinz , doa glöb' ick dran . Dät Soatan Düwels schicken künn Loat ick nich up de Näs' my binn'n , Mag ok de ganze Spöllbanks-Kroam Groad Weges ut de Hölle koam . Nu Hinz loop hen , noch antohör'n , Wat unse Paster Dy werd lehr'n . Ick loop nich hen , kloar bin ick nu Un will et hollen , Kunz , as Du . De Prester künn , Enn aller Enn , Woll goar up Sönndag preddigen Von Koartenspöll un Loddery , Un kanzelte my raf doaby . Winters Afgang . Still moal , Kinner ! muckestill ! Horkt mit up ! my důcht , et will Akkeroat in't Ohr my klingen , As hör' ick ne Leerke ) singen ? Richtig ! paßt moal up , dát stimmt , Leerke singt - de Fröhling kümmt ! Noch is vör de warme Sunn Frost un Schnee nich ganz verschwunn , Doch lett Vägelken allwädder Sick by uns getrost hernädder , Hell von Singsang werd nu bald Rings erschallen Feld un Wald . Woll schleit Fink un Nacht'gal schön , Doch de Leerke män alleen Brengt den Fröh- un Oabendsegen Unsen Herrgott hoch entgegen Un hät in de Luft doaby Kene Forcht vör den Hoawieh . Mudder ! wenn de Leerke piept Is dät Rökerfleesch geriept : Loat uns , ären Sang to Ehren , Stücksken Buukspeck nu vertären . Schmecken doato wunnersöt Werd en Püllken Honnig-Meeth . Bornemann , Plattd . Ged . Recht so , Mudder , recht so , recht ! Reep herrin nu Moagd un Knecht , Söll'n är Häppken ok afkriegen , Wenn wy sön fett Mul uns tügen ; Is de Speckschwoart uns to hart , Krigt de Hofhund ok sien Part . Kiekt ! - doa moakt de Köster sick ( Ih , Du gottvergätner Strick ! ) Mit de Liemrood ) up de Socken , Will de Leerke fangfest locken ! Gürgen , fix loop hinner doal Un legg åm dät Handwerk moal . Schloag de Rood äm ut de Hand , Un gif äm mit Ollverstand Scharp den Wischer antohören , Kene Schooljungs to verföhren , De nich rümmer ranzen söll'n , Fische fang'n un Vägel stell'n . Fröhlings Anfang . Von Vägeln wädder schwürrt de Forst , Sin half Joahr weg gewest ; Heynodders ) knüddeln ollen Horst , Frisch wädder gäbelfest . Bull- un Maykäfers schnurr'n un dohn To fräten Nachts sick in ; Un Jungs un Mäkens , Ent' un Hohn , Sin hastig hinner drin . De Kiewitt gökelt rup un raf Mit schwunken Flüttgenschlag ; De wille Goos treckt lustig af , Un kajackt Nacht un Dag . De blaue Wippstert pickt un stippt Noah Eeren-Wörmers rüm , Un piept : wenn Broder Gälrock wippt - -- Is Fröhling üm un düm . De Kohhert - ogenblicks as he Den gälen Wippstert süht , Drift ut den Stall dät Hööftenveeh , He weet , et is nu Tied . Tied nu - vör jeden Ackerswürth , Dät he sien Land bestellt , Sobald de Schwalb' noah Mücken schwürrt , Will Arbeit hem dät Feld . Mit fröhsten Morgen sülwst doato Röpt se - leng'n wy noch fest , Ar Upstoahns - Schlipp schlipp schlirr ! uns jo Herrunner ut dät Nest . Wer rechter Tied in Lehm un Sand Dät Feld bestellt allbott , Den kümmt mit vulle Segenshand To Hülp de leewe Gott . Keen Minschenkind weet aftokehr'n Brickt an en Unglücksdag , Män de Allmächt'ge kann verwehr'n Den Blitz , den Hoagelschlag . Is so , getrost mit Toversicht , De Soat in't Land gedoahn , Söll'n wy bedenken , to Gericht Ens wädder uptostoahn . Wo Gott de Welt werd vör sick schoar'n , To stroafen , to belohn' , Dät Unkruts schlimme Roadel-Koar'n Werd von den Waiten dohn . Dät sall christlichen Ackersmann Alltied vör Ogen stoahn , Mag he , kümmt Stunn un Dag herran , Hen Sai'n , hen Maien goahn . ) Benennung des Storchs , ein Provinzial-Ausdruck in manchen nördlichen Gegenden . Sommers Kräftgang . Cly brengen mit Juchhey den flunkernden Kranz Von Ahren , de schwuchten un wuchten , Mit Blomen un Bänner in güldigen Glanz , Geschickt von de Mäkens dörchfluchten . Nich licht was de Arbeit , et stund dät Getraid' So wählig , so dick up den Acker , Doa hem moal de Knechte rechtschoapen gemaiht , De Deerens gebunnen so wacker . Hüt öber , hüt will'n wy to good uns wat dohn , Wy söll'n uns den Schweet hüt versöden Mit Juchen un Danzen , mit Hopsahalloh'n , So sall sick de Morgen uns röden . Doch ehr wy lustig rümmer spring'n , Will'n wy to Gott vör alle Ding'n Erst richten en christlich Gemöth To breng'n en frommet Dankgebet . Gott sach von Himmel up uns raf Gott was't , de sönnen Segen gaf , Wenn wy de Soat in Hoffnung streu'n , Von Gott , den Herrn , kümmt dät Gedeih'n . Gott namm de Soat in Schirm un Hood Gaf rechter Tied de Regenfloot , Den Sunnenschien , den Perdeldau , Dät sick erquickt hät Feld un Au . So word uns Hus un Hof gefüllt , So förchten wy keen Hungerbild : Schütz un bewoahr , barmherzger Gott , Uns nu vör Brand un Kriegesnoth ! Doa is de Segen bald verstört , Wo Unfreed' blood'gen Hadder föhrt , Wo üm sick griept de Füersbrunst Bewoahr uns Gott in Gnoadengunst . Lustig nu to Danz Um den Ahrenkranz ! Spöllüd , dät de Ohren summen Sall de olle Baß zund brummen , Trumpet , Vigelien Hellen Klangs mit in . Knecht un Moagd fix flink Drillt ju Ring by Ring . Alles , wat in Tucht un Ehren , Sall keen Minsch ju hüt verwehren , Moakt den suren Schweet Doamit wädder söt . Wer noch humpeln kann Oll un Grau mit ran ! Ersten Danz mit to versöken , Denn will'n wy en Piepken schmöken , Gott en Danklied sing'n , Dät de Stären kling'n . Herfttieds Hergang . ) Geber Hoaberstoppeln weiht Scharper Wind nu rüm , Un de frostge Sommer dreiht Sick doaby linksüm . Sang un Klang is rings verstummt , Voagelschlag verhallt , Un keen flietig Immken ) summt Noch dörch Feld un Wald . Sieden-foadig Flockgespinn Fladdert himmelrun ; Wo mag't olle Wief woll sin , De dät Flocktüg spunn ? Von Gelehrters mänche Schoar Brickt sick drüm den Kopp ; Un de Herfttied Joahr vör Joahr Dreiht densülwen Zopp . Schwalbenschwarm , to Hunnerten , Hät to Hoop sick doahn Ober alle Berge hen Wiet weg sall et goahn . Krams- un Schneppen-Vägel hem' Reisig angeschickt , Krüz un Stütz mit Fettgeschlamm Fingerdick bespickt . Tären unner Weges dran , Geit et ichtens wo Ober Woater , öber Lann , Knapp an Noahrung to . Se sin nich so flüttgen-flink As de Schwalb in Noth , Finnen nich , as Leerk' un Fink , Aller Oorts är Brod . Nehmen drüm noah Gottes Will'n Sick den Specksack mit , Hungerlieden aftostill'n , Kümmt wo schlimme Tied . So , by jede Kreatur Up dät Eerenrund Moakt sick Herrgotts Gnoadenspur Vörgesorglich kund . Un dät Evangeljum stellt As en Christgebot : " Seht de Liljen an up't Feld ; " Un vertru't up Gott . ) Herbstzeits Hergang . ) Biene . Imme . Winters Angang . Flocken krüseln hoageldick , Mächtig fällt de Schnee ; Togefroaren is ringsüm Fleet un Strom un See . Wald un Feld , sick warm to decken Sall en Winterkleed antrecken ; Ewig her schickt dät allbott Mit den Schnee de leewe Gott . Noahrung mit den Frost werd knapp , Un dät Vägelken Moakt sich trurig up un flügt Wärmern Lannes hen ; Un män eben afgeburret , Koamen Ann're angeschnurre Sülwst bet öber Meeresfloot Söken se är däglich Brod . Scheckig-bunte Schnee-Ammlings Flüchten schoarwies her , Gift de lange Nordpolsnacht Nischt to leben mehr . Siedenschwänze , wille Gööse Moaken all vörup de Reese , Weeten richtgen Weg to finn , Mag et dusend Mielen sin . Falk un Oadler hinnerdran , Holl'n by Dag drup Jagd ; Uhl un Schufut griepen sick Aren Fang by Nacht . Herrschen sönne Potentoaten , Hoar mütt doa de Kleine loaten , In de Welt rüm öberall Is dät so de sülwe Fall . Häskens rücken in den Kohl , Knabbern Strunk un Sprott ; Mümmelt män recht satt ju dran Hork ? - dät was en Schott ! Wißlich knallt de Jäger wädder Ennen armen Märten nädder ! Loat doch , arger Schnapphans Du , Ober Nachts den Hoasen Ruh ! Finn't ok woll dät groote Wild Hülp un Bystand noch ; Kümmern , by dåt Schobberheu Mütt et pienlich doch . Dröge Kost good to verdroagen Kann keen Hirsch- , keen Rehbucks-Moagen , Un de Tung deiht brennend weh Von dät Läcken an den Schnee . Winterloager in den Wald Baut sick up de Bär ; Murmeldier un Dachs verstickt Deep sick unner d'Eer . Liggen doa vör dood un spiesen Sick dät Fell af dörch de Drüsen , Un sin wädder - wunnersoam ! Frisch up , will de Fröhling koam . Gott lett kene Kreatur Unversorgt in Stich , Is de Winterstied ok wo Noch so förchterlich . Byspöll sall de Minsch dran nehmen , Wintersnoth hülpriek to tämen , Wo , brodlos by kollen Heerd , Armoth darben deiht un freert . Unse Paster brengt mit Fliet , Wo sickt schicken kann , Ichtens wat ut de Natur Bibelfest mit an . Un wat he , nächst Himmels-Lehren , Weltlich sprickt to Gottes Ehren , Fällt by my gewissentlich Unner Doar'n un Dissels nich . Myn Nachtgals-Vägelken . Lustgen Singsangs kümmst Du wädder ( All vertwieweln woll ick dran Nachtgal ! as von Himmel nädder Hüt in mynen Goaren an ! Hebb' all , siet de Appel blöhen , Schwalben twitschern öberall , My noah Dy rings ümgesehen , Dacht an mänchen schlimmen Fall . Hoabichts , Voagelstellers künnen Up de lange Reese Dy Dät Torüggekehr'n nich günnen , Anjst jeworr'n is my doaby . Kregst woll oft noah my dät Sehnen ? Un ick sehnte my noah Dy ; Bruken drüm uns nich to schämen , Olle Frünne jo sin wy . Bist Du wißlich ok de rechte Von dät letzte Fröhjoahr noch ? Joa ! Du bist de sangriek ächte , Kenn ick Dyne Stimme doch . Nimmst gliek up't Borstäppel-Böömken Wädder in den ollen Sitt ; Unnen zirpt dät kleine Heemken , Boaben singst Du hellup mit . All siet langen , langen Joahren Häst Du Dy by my quarteert , Un in mynen kleinen Goaren Dyne Jungen groot genährt . Was gewiß en elend Leben , Wo Du wiet weg bist gewest ? Mucht woll knappe Kost doa jeben , Wo nich Kohl nich Röbe wäßt . Na - kiek her ! hier will ick buddeln Sast vergäten alle Noth , Kiek moal - pricke Wörmkens wuddeln ! Doh Dy dran nu wat to good . Schmeckt et ? - Deihst jo hastig picken , Goahn recht flink Dy dörch de Kehl ; Putz mån von de fetten , dicken Regenwörmers nich to väl . Werst Dyn Nest woll wädder buen In den grooten Stachelstruk , Wo sick Katt un Moart ) vör gruen Blief män by den ollen Bruk . In de Lobe , dicht derneben Werd ick Oabends sitten goahn , Un my nich to Bedde geben , Deihst Du Middernachts noch schloan . By Dyn Bröden - jeden Morgen Fröhstück vullup sast Du finn' ; Will vör frische Mehlwörm sorgen , Myren-Eyer twischen in . Häst woll gären dät vernommen , Stimmst gliek an in Sülwerklang Dynen herzerquicklich frommen , Dynen jubelfrohen Sang . Kümmt Johannis - statts to schloagen , Wimmerst Du in Schnarrgetön Dyne Wehmoth , Dyn Bekloagen , Dät Du sast von hinnen tehn . Häst jo glücklich fertig flügge Dyne Kleinen upgebracht , Blieben trurig nich torügge , Blieben by Dy Dag un Nacht . Bin ick by Dyn Wädderkehren Nächsten Fröhlings nich mehr hy : Loat keen Kloagelied drüm hören , Kamm dät Wegtehn ok an my . Du nimmst gliek mit weg de Dynen , Dät kann von my nich geschehn ; Jensieds werd ick erst de Mynen Woahr un wißlich wäddersehn ! Is vörby dät harte Trennen , Däglich steit et my bevör : Denn kann nischt dät Blatt mehr wennen , Nischt mehr , ewiglich nischt mehr ! ) Katze und Marder . De Mayen-König . Be Mayen-König uptostell'n Mit schwarten Rumpelknecht , Dät is , vörweg kort antomell'n , Ollmärkschet Pärjungsrecht . To Pingsten , ehr in Höhnerstall De Hoahn kraiht Morgens fröh , Doa sitten flinke Pärjungs all Stramm up dät Krackenbeeh . Un jackeln los , dät flügt män so , Un krieschen : Huh Juhuh ! Wer up den Anger kümmt vör to Werd Mayen-König nu . Drup schniedern se den Königsrock Ut frische Mayen an , Süht ut just as en Immenstock Rund üm Pojengen dran . Doa mütt de Mayen-König rin - -- Denn is von Kopp to Tähn , Steit he stief up erst midden in , Von äm nischt mehr to sehn . De Rumpelknecht verlett äm nich , Kehrt vörn un hinnen af Sin Deerens all to nieschierig , Un ok dät Hunngeblaff . En Stück Hansworscht is ümmer nütt , Mit Pritsch un Gökelmütz Sülwst hinnern grooten Roland sitt Uhlspeegel unnern Stütz . So föhren se den Königsjung'n Dät Dörp entlang ümher , En oller Spruch wörd afgesung'n Um Goaben Döär by Döär . Speck , Eyer , Schinken , Koken , Worscht , Mank in en Gröschen Geld , Dät werd vör Hunger und vör Dorscht Pingstöblich to gestellt . Up Oabend geit et lustig her , De Kröger tappt frisch an , Un Jung vör Jung hölt siene Pär Up't Beste drün in Stann . De Engelänners - dät segg' ick , ( Vör Tied is't all geschehn ) Hem moal in unse Ollmark sick Dät Wettrönn afgesehn . Män dät doa groote Mylordsherrn Statts Pärjungs sitten up , Un pur noah Punds den Hals upsperrn , Ut ären Epsonsklub . De Schorrsteen-Jungs , up Pärjungs-Schlag Dohn sick mit Hurrahschrey In Lunden noch bet hütgen Dag To Hoop all ersten May . Se moaken doa , ganz äkkeroat Sön Korfdings sick torecht , Wer drin stickt , huppelt up de Stroat Herrüm in dät Geflecht . Kamroaden , lustig rings ümher , Vöran un hinnerdrup Holl'n to Puddings un Porterbeer De schwarte Kappen up . Gewiß word moal en Pärstall-Schlunks Noah Lunden mit geföhrt , Un hät doa de Rookfeger-Jungs Den Mayen-König lehrt . Hät plattdütsch Volk doch Ens sogoar In England mit befoahl'n , Wovon wy zund , noah dusend Joahr , Noch Sitt un Recht uns hoal'n . Bornemann , Platid . Ged Dät Waldschneppen-Rezept . Be Jäger - as wy schnapsten - : Wenn doch de Kukuk up de Stä De Schelm-Professers allehoop Bröcht noah den Blocksberg hen to Koop . Se hemm gottlos , wat sick nich schickt , Münchhusen an dät Tüg geflickt , Ut ären grooten Lögensack , All dät unwürrsche Jagdgeschnack . Vertell't en broaver Jäger zund Moal wat von Jagd un sienen Hund : Gliek werd gesegt : na , män hübsch sacht ! Münchhusen gung woll mit up Jagd ? Ick künn en Stücksken dohn to Kund Von mynen ollen Höhnerhund , Wat woll dät wunnerboarste weer Prost Moaltied ! - ick vertell nischt mehr . Gevadder , sprack ick - bidde , bidd ! My deihl he doch dät Stücksken mit . Wy kennen uns jo lange Joahr , Un dät ick keen Moal unglöwsch woar . Driest instoahn will ick ok doaby Vör all de ännern Buern hy ; Nich woahr ? Jy denken just as ick ? " Joa , joa ! un mehr as fustendick ! - -- Na Topp ! - wat gistern is passeert , Dät nenn ick sülwsten unerhört ; Jy weeten , Waldschnepps sin jitzt doa , Un ick was flietig hinnernoah . Söß Stück hung'n all an'n Büssensack , As ick to mienen Pikas sprack : Wenn ick en Dreck-Rezept doch nu To Hus künn breng'n vör myne Fru . Mit Hirsch- un Schwiens-Wildbroaden weet De Olle ganz profex Bescheed Waldschneppendreck up Semmelschnitt Doa gift se sick nich af doamit . De Pikas - na dät kennen Jy Versteit all jedet Woort von my , Un schwänzelt denn mit siene Foahn , Hät he my , wat ick will , verstoahn . So was't ok gistern , as ick frog , Un as en Perpentickel flog De Foahnschwanz ám un sprung doaby Vör Fröden rings ümher by my . As ick drup in de Stadt rin kamm Mit myn Halfdutzend , bummelbamm , Namm Pikas Wind , treckt an , stund vör , As wenn't en Volk Repphöhner weer . " Fasch ! Faschle - Husch Pikas hushennin Dree Treppen rup , ick hinnerdrin . En Book schnappt he von't Bökerbrett , Drögt my dät up - un moakt Adrett . Gebätbook was gebunnen drin Waldschnepps-Rezept lag midden in , Un myne olle Trutschel weet Mit Schneppen-Semmel nu Bescheed . Wat woll de Jesuwieters-Herrn Vör Kalfskopps-Ogen rieten werr'n , Is ut de Bibelthek herrunn Dät Book tosammst Rezept verschwunn ? Behollen ? - Dät weer unchristlich ! Infall'n sall dät my wißlich nich . Mit Grundys goahn sall erst de Stütz Den Poater Koch , von de Jeswiets . Denn spräk ick : - Pikas ! nu frisch up ! Book un Rezept droag wädder rup . Begrüß de Poaters mit Geblaff , Un moak dyn Sach' maneerlich af . Jägers Windhunn . Mloal Ens was en oller Jäger , Hirschgerecht von Ut un Inn , Sön proforscher Hunnefeger Mag nich mehr to finnen sin . Alltied mit un üm åm woaren Söben Windhunn' , krus von Hoaren . Wat de Köters alle Söben Dull un vull bedreeben ok Ummer doch rein kloar gebläben Is de Luft von bittern Schmook . Unglückt Ener - allen Söben Word et up dät Fell geschräben . Ens , väl Mielen her von wieden , Was just üm de Vesperstunn , Kamm en Fremmer antorieden , Steg von sienen Schimmel run . Hät dät Tohmtüg öbersträken , Will den ollen Jäger spräken . Herzens-Broder ! reep de Jäger , Jucht un hät sick wunnerlich , Dunnerwäder ! kumm doch nähger ! Bist Du't oder bist Du't nich ? Rin ! herrin Du oller Sünner ! Loat de Schindmähr stoahn tom' Schinner ! Wat hem nu de Ollen beede Sick bewillkoamt , leew gedoahn , Rechts un links sick vuller Fröde Herzend in de Hand geschloan . Hem sick , as se Schooljungs woaren , Nich gesehn siet fäftig Joahren . Bröderken , so sprack de Jäger , Dull vergnöglich will'n wy sin ; Dröben , by den Vadder Kröger , Hebb' ick ling'n en Fättken Wyn , Ollen Schmöker , ganz kaptoalen , Moak bequem Dy , ick will't hoalen . Dohn uns mit de Piep denn nädder , Un vertell'n uns Stück vör Stück , Wo de Backeloarsch up't Lädder Uns kamm mit den Päserick , As wy noch in Schooljungsjoahren Ut un in dryhoarig woaren . Un de Köters ling'n un schubbern Mit de Poten sick dät Bast , Un beschwänzeln un beschnubbern Sick byher den fremmen Gast , As woll Hunnetölen pleggen Aren Willkoam antoseggen . Sick to stroakeln is de Fremme Noah den grooten Stohl gegoahn ; Düt un dät , wat äm was klemme , Hät he sächtken von sick doahn . Gliek de Köters alle Söben Angstgehüle hem bedräben . Fungen an vör dull to lopen , Rüm kobolzt word Stohl un Bank ; As de Fremme - Kusch ! däh ropen , Was't , as föhr de Soatan mank . Un de Tölen , alle Söben , Satz up Satz dörcht Fenster stöben . Mit sien Fättken angedroagen Kamm de olle Jäger jitzt Süht noch , dät mit Kopp un Kroagen Hund up Hund dörch't Fenster flitzt . Un den Fremmen was de Näse Bleeker as en frischer Keese . Broder ! reep de Jäger eben , Brukst Dy to verfärben nich ! Merk' all , wat sick hät begeben Ener von dät Kötertüg Hät sick upgeföhrt nich richtig , Sin nu vör dät Wamsen flüchtig . Drup de Fremme : , keen Lüftken Kümmt my as verännert by ; Drup de Jäger : doch en Düftken Krimmelt in de Näse my . Merkten nu de Krimskrams-Sachen , Oberschlogen sick vör Lachen . Un de Windhunn all to Hoopen , As det Dings was klipp un kloar , Hem se wådder rin geropen , Wat nich mehr as billig woar . Hem de Schwänze gliek verstoaken , Déh de Fremme sick wat stroaken . De Sönndags-Jagd . En Förster lod sick ut de Stadt All siene Jägersfrünn , Up Sönndag sall by äm moal wat Recht Groots von Jachtern sin . Kamm Fellscheer , Gastwürth , Klempnersmann Un Knapphans up de Stunn ; Keen Enzger , fängt de Preddig an , Löpt sick de Hacken wunn . Vertellten erst sick Jagdgeschicht , De Balken knackten fast , Denn wenn en Sönndags-Jäger lügt , Dät hät gewalt'ge Last . Beschworen Alles himmelhoch Un Mäncher heel sogoar , Wat he vör twintig Joahren log Allendlich sülwst vör woahr . De Gastwürth proaschte : Pestellenz ! En Wulf keem hüt my recht , Ick wörr äm börsten öbern Stenz , Dät he tein Joahr dran dächt . Se paschten af . Noch gung gewiß Sön Mischmasch nich up Jagd ; En Jeder stampt de Ballerbüß Sick vull mit aller Macht . Dät Kötertüg leet ok sick sehn , Twee Packers , strickefest , De Heidelöper mußt se tehn Sin mit doaby jewest . En Ledderwoagen , good bespannt , Mußt hinnerdrin kutscheern , Zund was män drup de Provejant , Trügg sall he Wildbret föhrn . De Förster stellt de Driebers an , Strujeert se düchtig in , By Driefjagd mütt de Daglohnsmann As Hund to putschen sin . De Gastwürth stellt den Schüttentroß , Sin west vull fäftein Stück , Den besten Paß up Hoas un Voß Beheel he sülwst vör sick . De Driebers klapperten mit Fliet , Keen Schwanz bleef up de Heid . Helpt nischt , wenn nich de Jägerslüd Dohn äre Schulligkeit . Hier kamm en Mucker angekrummt , En oller Voß by to ; De Ballerbüssen hem gebrummt , Dät schudderte män so . Un von dät Dunnerknall-Gebrumm , Wat lag denn nu vör dood ? Hier was dät dove Pulver krumm , De Hoagel doa nich good . En Flüschken Hoar bracht jeder Schütt ; Geströpt hät män sien Schott- Denn hinnern Ermel-Upschloag sitt Et doavon vull allbott . Wat Schroot un Pulver ? I bewoahr ! Fung drup de Knapphans an , De Lichter sin uns noch nich kloar , Doa ligt dät Unsoal dran . Her mit den Woagen ! Zapperlot ! So lang wy nüchtern sin , Kümmt all myn Doag in Krut un Loth De forsche Kraft nich rin . En Jäger mütt to gooder Tied Wat up de Lippe nehm , Erst wenn he bitchen dubbelt süht , Dript he recht vör den Bräm . De Woagen word flink afgepackt , Herr Gott in Himmel myn ! Wat was doa Alles upgesackt An Worscht , Fleesch , Schnaps un Wyn ! Dät Knabbern un dät Nutschen gung Nu los in't Waldgestrük , En Drieber : de hem en Schlunk , Doa kümmt keen Dröscher gliek ! De Gastwürth den Kohfoot an Un flochte : Mord un Dood ! Zund drieft my moal en Vößken ran , Zund is keen Kalf so groot . Drup fung von frischen an de Jagd Klippklapp dörch Dünn un Dick ; Geballert hät et un gekracht , Män Kener drap en Stück . Vör Arger , dörch un dörch kasproat , Greep Jeder noah de Pull Un zechte bet up letzte Noath Sick dudelsackig vull . Drup schullerten se dät Gewehr , Un togen brummig af . Doa treckten wille Gööse her , Hoch , as en Hunneblaff . Drup ! Alle drup ! - Un Alle knall'n . Bratsch - in de Luft hennup ! Et was en ossig Knallerball'n , Ok glückt woll moal en Schlupp . Un kiekt ! en Göösken deit sick af Un fällt , un fällt , un fällt Krumm fladdrig ut den Klumpen raf , Wiet hen up't Ackerfeld . Un alle Schüttgers johlten los : Dät was en Meisterschott ! As ick drup plautzte , feel de Goos , Ick load' groff Tüg allbott . Leeg sönne Goos my vör den Weg , Ick bückte my nich moal , Sön willet Deert is drög un täg , Un schmeckt fischig fatoal . Nu spunn sick an en Striet un Zank , As weer Hans Urjoan los ; De Heidelöper schreit dermank : Myn Förster drap de Goos ! Recht hät de broave Keerdel doahn ; Denn sienen Meister sall En good Gesell bystännig stoahn , Un dät was hier de Fall . De Gastwürth fohr vull Gift un Grimm Den ollen Keerdel an : Hund ! Du häst hier goar nischt von Stimm ! Ick schoot bet boaben ran . Un as en stramm veerschrötger Kauz Packt he gliek by den Kropp Den Heidelöper , stupps , purdauz ! Stellt he'n groad up den Kopp . To Hülp is äm de Förster koam ; De Tackenknecht kreg Luft , Hem beide nu to krumm un loahm Den Gastwürth afgeknufft . Knapphans un Klempner schlogen sick Intwey dät Näsenbeen , De Müler schwullen handhoch dick , Erbärmlich antosehn . De Driebers leepen ok mit to , Se will'n vonänner breng ; Doa recht word erst en Höll'nhallo Un Düwels-Handgemeng' . De Fellscheer har sick afgestoahl'n Un lacht sick gäl un grön : Jy söll'n , dacht he , my schön betoaln , Hier werd myn Waiten blöhn . De Heidelöper , half kaput , Leet siene Packers los ; De groote Tölen kratzten ut , Un langten sick de Goos . Bullbieters griepen to wat hart , Sin frätig alle Tied ; Se deihlten ripps rapps sick half Part - -- Dät was dät Enn von't Lied . Dät Häsken in Kohl . In den Goar'n en Häsken satt , Grönen Kohl recht lustig fratt ; Un de Bur kamm angeträden , Woll hen Singen goahn un Bäden : Schmeet dät Häsken ungeschick De Postille in't Genick . Musedood dät Häsken lag , Denn et was en harter Schlag . Bu'r ! Du krigst en Dunnerwäder Kümmt de Jäger Dy up't Läder ! Listig hät de Bu'r gelacht , Hät afsied dät Häsken bracht . Sönndags kamm dät Häsken dran , Word gebroaden in de Pann . Wat hät doa de Bu'r geknabbert , Hät sick Boart un Latz besabbert ; Suren Kohl pappt he doato , Un dät Mulwerk schnarpst män so . Middags in dät Dörp herrüm Gung de Jäger , de was schlimm . Sperrt hoch up de Näsenloaden , Blix ! de Bur fritt Hoasenbroaden ? Nischt by Dag un Nacht entgeit , Wo sön Jäger schnüffeln deit . Bur ! segg an , Du Röberwicht , Wo häst Du den Hoasen krigt ? Myn Herr Jäger , in den Goaren Satt dät Häsken ganz verfroaren , As en Klut tosamm gedoahn , Un ick woll hen Bäden goahn . Kiek he myn Postillken an , Sülwern Ecken sitten dran . Is my ut de Hand gefloagen , Hät dät Häsken doodgeschloagen Un justment en Eckenstück Drap dät Häsken in't Genick . Sprack de Jäger : I ! dät weer ! Gif moal Dyn Postillken her . Hät de Ecken afgebroaken , Rinn in sienen Ranzen stoaken . Jäger ! hät de Bu'r gedacht , Dät vergell' ick Dy , gif Acht . Schönen Windhund , schnicker glatt Hät de barsche Jäger hat , Un den Bu'r sien Hof-Karnickel Kreg de Windhund by den Wickel , Wörgt en af un schlung en run Lang hät nich de Bur gesunn'n . Hund ! Du krigst de Schwenzelenz ! Kumm moal mit in myne Döns . Hät den Rachen äm geknäbelt , Am de Fangtähn weggesäbelt ; Nu kannst Du to Huse goahn , Dyn Herr Jäger werd verstoahn . Grimmig kamm de Jäger an Flochte , wat en Minsch män kann . Sächtken ! hät de Bu'r gesproaken , He brack Ecken - ick brack Knoaken . Hier , myn Hof is myne Forscht , Sprüchwoort heet : Worscht wädder Worscht ! Dät blinne Wildschwien . Bät sick en Voß , klook wy de Schlang'n , Den Foot afknabbern deit , Hät he sick beenfest ingefang'n , Is ganz in Richtigkeit . Doch letzt hät unse Jägersmann En Stück uns upgebunn' , Dät was gewißlich üm un an Ut puren Wind ersunn' . He sprack : Pots hunnert Schwärebrett , Wat is my hüt passeert ! , wat sön Voß vör Mucken hät , Dät is doch unerhört . Myn Schwoanenhals ) lag good bebrockt , Verwittert unnern Schnee ; En Langschwanz fund sick angelockt Drin mit den Hals satt he . Wat hät myn oller Voß to dohn ? He knau't den Kopp sick run , Ick kamm derto , un de Kujon Kopp af , furt wat he kunn . Schlimm is et mit sön Upgeschnied , Sünst mücht et ümmer sin , Dät woahr uprichtge Waidmannslüd Ok nich mehr Globen finn' . Bornemann , Platid . Ged . My deit et nischt , denn myn Kredit Steit niet- un noagelfest , By myn Vertellen sin de Lüd' Noch keen Moal twieblich west . Jagdstücksken kling'n oft unerhört , Un sin drüm up en Hoar Doch in den Wald moal Ens passeert , Un dät noch Joahr vör Joahr . Von jüngst en Jagdstück , wunnerlich , Will ick jitzt dohn to Kund , Betwiebeln sülwsten werd et nich De gnurrste Pudelhund . De wille Sau'n gung'n Nacht üm Nacht In myn Kartüffel-Feld , Doa hulp keen Schüchtern , keene Wacht , Se wöhlten as vör Geld . Drup hebb' ick my en deepet Lock Gemoakt in't Tüffelland , Doa satt ick drin , stief as en Plock , Den Kohfoot by de Hand . Twee Rackers kamen angebrummt , Grunz ! Grunz ! quer vör my to ; Doa hebb' ick my tosamm gekrummt , Dät Herz flog my män so . Ratsch ! gaf ick Für . Dät vörste Schwien Gliek up en Fleck was dood ; Dät tweete , dicht an hinner drin , Stund fest , rögt kenen Foot . Ick keek 'ne Vertelstunne lang Dät Dings verwunnert an , Un schleek my denn mit liesen Gang Still up de Socken ran . Dät Vörderste , en Ferken , lag Gestreckt vull dood kaput , Un doavon har de olle Bach Dät Schwänzken in de Schnut . Ick denk , de Moanschien tüscht my nu , As ick zund mit Bedacht Dät lütge Polk , de olle Su Namm dütlich in Betracht . De olle Söäg is starr-stockblind Up beide Ogen west Dät junge Polk mußt Föhrer sind , Se heel den Stert drüm fest . Vernoagelt bin ick justment nich , Hebb' my nich lang' besunn'n , Un schneet dät Schwänzken söberlich Kort von den Dex herrun . Nu bund ick an den Stert en Strick , Dät Ferken sackt ick in , Un tog de blinne Su mit Schick In mynen Koawen rin . , wenn de Jagd-Hystörkens all So kloar handgrieplich weer'n , Doa wörr de Lögenstank sick ball By Jägerslüd verleer'n . ) Ein Fangeisen , zu welchem hin verlockende Bröckchen gelegt werden . Kraihwinkelsche Jagdpächters . Kraihwinkel ? Na , wo sall ick denn Dät up de Landkoart finn ? Topp , Bröderken ! wer weet am Enn Woahnst Du woll sülwst mit drin . Will doa en Handwerksmann in Ehr , Respekt un Ansehn stoahn , Doa mütt he wiet un breet ümher Up Jagd un Fischfang goahn . En Groffschmedt - Dunner , Mord un Brand ! Mit Ränzel und Gewehr , Um't Og' en schwarten Ringelrand , Trappt as en Sultan her . En Schnieder - dusend Flickerment ! Mit Flint un Jägermütz , Dät is en Keerdel , springt un rönnt , Un fitschelt mit den Stütz . En Beerschenk - Ih , den Schwärehack ! Wenn he den dicken Plauz Knöpt rinner in de gröne Jack , Is keen geringer Kauz . Steit en poar Mielen von de Stadt En Jagdfeld wo to Pacht , Denn heet et : Broder , weetst Du wat ? Wy pachten uns de Jagd . ( Noch was nischt los doamoalger Tied Von Damp un Isenboahn , Jitzt - bet up fäftig Mielen wiet Lett sick hen Jagdtern goahn . ) Recht frisch den Hoasen to vertär'n , Joa , dät is myn Geschmack ! Mit Stank mag sick de Görgel schmär'n Verrücktet Hack un Mack . Den langen Hofroath kennst Du doch , Mit dät Meerkatz-Gesicht ? De jitzt by my dree Treppen hoch Vör Nischt in Schloapstell ligt ? Dät is , so woahr ick Beerschenk bin , Dy justment sön Patron , Erst mütt en Hoas stankmüffig sin , Sünst fritt he nich doavon . Nög't he denn myne Fru to Disch Up den verfulten Froaß , Doa müfft se sülwst , nich eben frisch , Dät is doch woll keen Spoaß ? As Drüdder tratt en Schnieder to ; Drup los word nu gepacht Noch sülwgen Oabend mit Halloh Furt gung et up de Jagd . En Buersmann mit Woag' un Pär Fohr wädder Dörp torügg De Jagdherrn schampeln vör äm her , Et word all schummerig . De Beerschenk reep : He , Landsmann , he ! Nehmt uns vör'n Beergeld mit ! De frische , glibberige Schnee Gift kenen festen Schritt . Na , huckt män up ! De Bu'r schleep in Sien Toabel hung ganz fry ; De Schnieder dacht : wat is woll drin ? Un moakt sick still doaby . He treckt 'ne groote Kruke rut , De Proppen flitzt män so ; Deit sienen Schluck mit hast'ge Schnut , Un langt den Groffschmedt to . De Groffschmedt moakt de Görgel breet , Gülks ! rin was Vertelquart , Hier , Broder Beerschenk ! doh Bescheed , Kluck hurtig ok Dyn Part . De Beerschenk den Kopp rügg af , De Kruk kippup gekehrt , Un kuum was dät Gesöff herraf , Doa hät he los schändeert . Verargen will'n wy dät äm nich , Wat in de Kruke was , Kümmt hier to Land nich sunnerlich Vör dörst'gen Hals to Paß . En oller Bull in't Dörp was loahm , Drüm har de Bu'rsmann drin Sick ranz'gen Fischthroan mitgenoahm , Dät sall 'ne Salbe sin . So word de Schnieder angeföhrt , Föhrt nu den Groffschmedt an ; De Groffschmedt dacht : bist du balbeert , Müt ok de Beerschenk ran . Herrunner leep de fette Drunk Män mehr as allto glatt , Doch dät Gebrannster in den Schlunk Hät goar keen Enn gehat . Se hem nu Hieb up Hieb gedoahn , Dät Galstern wegtospöl'n ; Doa fung de Brännwyn mank den Throan Unbännig an to wöhl'n . Dät Fuseltüg woll mit dät Fett Abschlut sick nich vermeng'n , Un mußten up dät Streußelbett Dull schlimme Nacht verbreng'n . Groot was dät Rumpeln in't Gedärm , Dät Kullern , dät Gewörg Erst gegen Morgen schweeg de Lärm , Doa schlog et gnädig dörch . De Groffschmedt was wy Kalk so bleek , De Schnieder feel in Klump De Beerschenk word so schlapp un week , As en gewalkter Strump . De Schnieder granzt : Ach , Gott un Herr ! Letst Du my dät verwinn' Myn Doag griep ick den Bu'r nich mehr In siene Toabel rin . De Groffschmedt flocht : Verfuchster Buck Von Schnieder ! kumm noch Ens Herrut mit sönnen Soatansschluck Du krigst de Pestellenz ! De Beerschenk schwor : Iy söll'n ümsünst My dät nich hem gedoahn ! Anstrieken will ick Ju de Künst Mit juen Seehundsthroan . Hem sick erbärmlich öbel föhlt , Hem kenen Schott gedoahn , Acht Doag lang noch hät rümgewöhlt De Brännwyn mit den Throan . Förster Wunnerlich . Itlyn Knecht har bitchen Holt gestoahl'n , Doa leet my unse Förster hoal'n , Dree Doaler Stroaf hät he dikteert , Dät Holt was nich acht Gröschen werth . De Förster , Kinner ! is en Mann , All bitchen hoch in Joahren ran ; Ick will en jitzt oahn' Oberdrieb'n Von Kopp to Föten moal beschrieb'n . Hirschläddern Buxen up de Been , Schwart oder gål , was nich to sehn ; Syn Wams von Multum , schabbig koahl , Umhung'n de Lappens up un doal . De Backenboart , griesborstig Hoar , Stund as en Gooseflöägel-Poar ; Half grau was syn Gesicht , half roth , Un drup en grooten Dreemast-Hoot . Bald is ok Kloas un Märten koam , Ar Knecht was mit in Pand genoahm . De Förster : Kommt rin jy Lüd ! 't is buten allto störmig hüt . Wy treckten Mütz af , gungen rin , He streek dät Stroafgeld still weg in , Un rackert uns nu mit Getöw Herrun as Stroat- un Galgendeew . Drup ut dät Fenster : Hey ! Christien ! Breng uns doch wat to Fröhstück rin ! Dät Mäken hät flink upgedeckt , Un wat se bracht , hät good geschmeckt . En Wielken drup gung he herrut , Kamm wädder rin , sach blau-grön ut , Un roast : Christien hät wat verloar'n ! Doch Wat ? dät hem wy nich erfoahr'n . Keen Wort nu mehr as - hüm , hüm , hüm ! Dull up un doal de Döns herrüm ; Mit Ens grappscht he as von Verstand De Hunnepietsch sick von de Wand . Krüz Dunner Hoagel sall regeer'n ! Dät Minsch deit Alles noch verleer'n , De Knoaken drösch ick är intwey , Hier sall se liggen , matsch wie Brey . Ick bin en Keerdel as en Lamm , Doch kribbelt my moal Ens de Kamm , Denn werd ok ossig upgedischt , Na , blieft män hier ! Ju doh ick nischt . Hier , myne Jacke , kiekt moal an ! Is dät nich Heiden-Sünn un Schann ? Se flickt abschlut de Jacke nich Un schreit : Keen Foaden hölt mehr Stich ! De Taschen - kiekt ! keen Bodden drin ! Stäk ick de Hand von boaben rin , Doa koam'n de Fingers unnen rut Sön Wiefstück von Zegeuner-Brut ! Hier is keen Knooplock , hier keen Knoop , Un doamit , as en Förster , loop Ick vör Ju rüm in myne Döns I , so krigst Du de Pestellenz ! Doa hängt de nye gröne Jack De Deeren just to Schoabernack , Treck ick dät nye Tüg nich an - -- Will sehn moal , wer my twingen kann ? Ick heet un bin ok Wunnerlich ! Dät stried ick kenen Minschen nich . My ännern ? - Wer bill't sick dät in ? Nu recht erst blieb' ick as ick bin . In dät Spetoakeln midden in Kloppt an en Fenster de Christien , Help Gott ! dacht ick , Du arme Deer'n ! He werd den Pelz Dy höllisch kehrn . Gliek los mit de Klabatsche drup Reet he dät Fenster sperwiet up Un : Wat geit denn vör Christien ? Se sprack : de Roggen kümmt jitzt rin . Uns' Grootmoagd de to Bedde ligt , Hät eben ären Kramp gekrigt . Ick hebb' upzund just nischt to dohn , Den Roggen will ick bansen schon . Joa , Christelken , dran deihst Du recht , Gif ok en Schluck den Ackerknecht . Ick weet woll , dät ick üm un an My ganz up Dy verloaten kann . Un drup to uns : Is män dät Koar'n Erst in de Schün good afgefoahr'n , Denn geit et : Häst du , sühst du nich ! Von boaben doal up eenz gen Strich . Doatwischen nög't he uns to Disch , Up Kohlröben mit Päkelfisch , Un schwor , den Puckel är to kehr'n , Se wörr gewiß nischt mehr verleer'n . Christien bracht nu dät Middagsbrod , Bums , was he fründlich still un good Un fung gliek an von unn' bet boab'n De Röben un den Fisch to loab'n . Verschoaben - sall geschenkt nich Sprack he , was just Christien nich drin ; He woll män nich dät leewe At'n Mit uns in Arger rinner frät'n . Wy stunnen up mit : Schönen Dank ! Un jeder gung nu sienen Gang . Ick schleek torügg' , keek dörch de Schün , Doa drunk he Kaffee mit Christien . Beschräben hebb' ick Strich vör Strich Den ollen Förster Wunnerlich . Von Inn un Ut , vullstännig ganz , Ick schlog nischt af , nischt up den Schwanz . Vör Ogen noch steit he my fest , Ist ok vör fäftig Joahr all west , As he so grimm den Kanschoh schwung , Un bald drup selig schloapen gung . Förster Beit in hollen Boom . Bag un Nacht hät Förster Veit Upgepaßt in siene Heid , Leet keen X vör U sick schnörkeln , Nich mit Wippkens öbertörkeln , Wat he pännen kunn in't Holt , Mußt herran , Jung oder Olt . Hät he Fruensvolk erwischt , Gult en glatt Gesicht äm nischt . Ar , noah ollet Heidewesen , Män den Schnütertex to lesen As't woll mänchmoal hergoahn deit , Nischt doavon heel Förster Veit . En gewaltger Eikboom stund Midden in den Heidegrund ; De was holl un boll vör Oller , Förster Veit hät sienen Knöller Drin geschmökt by Nacht un Dag , Feel en starker Regenschlag . Doa sprack Hinz un Kunz tosamm : Broder hör ! den Eickenstamm Mütten wy , dåt mag nu gellen Wat et will , koppöber stellen , Dät he sick , fängt Pladdern an Nich mehr drin verkrupen kann . Un de Klapperstorck by Nacht Hät Fru Förstern wat gebracht . Hoch is Voader Veit gesprungen , As he sach den drallen Jungen , Wiese-Mudder hät juchheyt : " Ganz dät Bild von Voader Veit ! Bald drup was Gevadderstoahn , Flott her sall et doaby goahn . Broadens hät he sülwst geschoaten , Wyn män fehlt noch vör de Poathen . Furt föhrt he drüm noah de Stadt , Kunz hät dät gliek weggehat . Flink to Hinzen löpt he hen , Am dät antokünnigen . Nehmen äre Ackschen Beide , Loopen hastig noah de Heide , Hacken los mit aller Macht , Bet de Eikboom runner kracht . Von de Stadt kümmt Förster Veit , Packt fix af , drup noah de Heid' . Doa fund he nu dät Beschären , Dacht , de Schlag müßt åm gliek röhren , Hät gepaßt de ganze Nacht , Hinz un Kunz namm sick in Acht . By de Kindöp noah Geböhr Gung et munter lustig her . Hem nich mit den Wyn geschäkert , rost up Prost ! word losgebäkert ; Dütsche Zech to dütschen Sinn , Woahnt by Jägerslüd noch in . So beschwiemt ok was Herr Veit , Schleek he doch Nachts noah de Heid' . An to pladdern fung de Regen , Sienen Kindöpsrock to hegen Kroop he in den Eikboom rin , Streckt sick doal - un schläpert in . Von fidele Vaddern-Zech Moakt de Förster sick nich weg : So sprack Hinz un Kunz intwischen , Nu willn wy de Näs' äm wischen , Und karreten hastig Beid' Noah den Eikboom in de Heid' . Leng'n de Soag mit scharpen Kamm An den hollen Eikenstamm , Fiddeln los ! - Herr Gott in Himmel ! Wat krieg ick vör'n Angstgekrimmel ! Wiß un woahr , de Dörchschnitt geit Midden up den armen Veit . Dörch is nu dät dicke Stück , Kort weg hinner Veit's Genick . Höllenqual hebb' ick bedräben Um den broaven Veit sien Leben . Förster Veit ! nu röhr Dy stracks ! Nischt , he schnuppt fest as en Dacks . Upgeloaden word de Block , Vörwärts öber Steen un Stock Unsen Förster midden innen Rumpeln se doamit von hinnen . Von dät Schuddern un Gestupp Woakt Herr Veit allendlich up . Nu just erst lag he stockstill , Dacht : wenn ick hier muchsen will Schleit dät Volk - wat is gelegen - -- Mit de Acksch my vör den Brägen , Schlickt sick sächtken denn to Nest , Duster is't - wer is't gewest ? Baldhenn lang'n se mit dät Spann Up't Gehöft von Hinzen an . Broder Kunz ! hät Hinz gesproaken , Hüt hem wy den Heide-Droaken , De mit siene Vaddern süpt , Moal den Schnörgel good beschnippt . Spören kann in Modderjux Nischt von uns de gröne Lux . Nu woll'n wy den Block uns dehlen , Doch den drögen Hals erst spölen , Prost ! Herr Veit , doh he Bescheid , Kümmt he morgen noah de Heid' . Doa brüllt ut den Klotz vull Grimm Förster Veit mit Bärenstimm : Röberpack ! ju in den Moagen Sall en Dunnerwäder schloagen ! Vör Justiz , Musch Hinz un Kunz , Up den Holtdag sehn wy uns . Herr ! schreit Hinz : tom Schwärehack , Schimp he nich mit Röberpack ! De Justiz sall üm den Stubben Ok noch nich den Hals uns schubben ! Bloas' he mit de grobbe Schnut Uns den Achter-Hubel ut . Ober as en hillgen Schwor Schrieb he sick fest hinnert Ohr : Koamen wy noch moal åm wädder In en hollen Boom up't Lädder , Denn bicht' he män siene Sünn , He krüpt nich noch Ens herrin . Bornemann , Plattd . Ged . De Bu'r schnappt weg en willet Schwien . Cer Glück hät föhrt de Brut to Hus ! Ok my to Dehl word letzt sön Gruß , Un kunn et kene Brut nich sin So was et doch en willet Schwien . Besehn woll ick , fröh Morgens was't , De Eckerschwien up unse Mast : Doa schampelt sienen Dohnenstrich De Jäger lang , he sach my nich . Sien Jagdgoahn is von wiet nich her He deent ok mehr as Hoarfresör , Doch hem de Frölens oft all segt : He moakt uns goar nich hübsch torecht . Wy mütten - Förster äm tit'leer'n , He deit sünst , as künn he nich hör'n , Un stellt sick an as half verrückt , Wenn Ener moal - Herr Jäger sprickt . Sien Dohnenstrich gung Berg hennup , Ick was vörut all boaben rup , Doa kunn ick good den Förster sehn Kramsvägel ut de Schlöpen tehn . Mit Ens stund he stief as en Propp , Un de Knallbüß an den Kopp . Meist ümmer - " Kersten ! - segt sien Hoahn , Düt Moal is't richtig losgegoahn . Et was en ossenmäßig Knall'n , De Heide wackelte to fall'n , De Bodden schudderte doaby Verschroaken hebb' ick sülwsten my . En willer Kämp , gefährlich groot , Sprung up just as de Förster schoot Dät Bloot is män so weggespritzt , As't Schwien is öbern Berg geflitzt . Un midden mank de Eckerschwien Kabolz ! in en olt Stammlock rin . Doa rögt et nich mehr Kopp noch Foot Kort af : dät Undeert lag vör dood . De Förster kamm trawalgt hupp , wupp , Mit langen Hals to boaben rup ; Ick drückte my geschwind husch , wusch As he vörby leep , hinnern Busch . Schwärangst ! wat schneet he vörn Gesicht , As he mit Ens vör Ogen krigt De Mastschwien unnen in den Grund , Un stund as en verblüffter Hund . Den Berg klabuster wädder run Kratzt he torügge , wat he kunn , Un heel nich an bet rin in't Luk , Doa krop he hinnern Elsenstruk . Pots Velten ! dacht ick by my schwinn , De dumme Keerdel bill't sick in , He hätt en Mastschwien doodgeschott , Blix ! dåt weer keene dowe Nott ! Gliek leep ick ok in vollen Draf Vör dull un blind den Berg herraf , In groaden Strich los up den Sump Doa satt he schulig hinnern Stump . Ick : Herr Förster , gooden Dag ! Dät was en Schott wy Dunnerschlag , De wille Kämp liegt musedood Recht midden mank de tamme Hood . He gaf to Antwoort : Dummerjoan ! Ick hebb' hier kenen Schott gedoahn . Un flochte los , gliek up de Stell Woll he verbroaden in de Höll . Ick drup : Herr Förster , denk' he doch Moal an den strammen Rehbuck noch Doa schwor he just so Ruck up Ruck : De olle Ricke - weer en Buck . Toletzt sach ick et frylich in , Et künn doch woll en Rehhingst sin . Bet hinnern Berg is jo nich wiet , Dät he den Kieler ok besüht . De Förster trampte mit den Foot Un granzte : Himmels Zackerlot ! En Hoagelwädder sall regeer'n , Let'st Du en Woort noch doavon hör'n ! Ick scheet jitzt nich en ruppig Hohn , Wat sall ick mit sön Oasbeen dohn ? De Herrschaft luleit in de Stadt- Fritt up den Kämp , doa häst Du wat . Dät was keen Schott , dät was en Schlag En Dunnerschlag by kloaren Dag . Is ok de Himmel noch so still , Dät kann doch dunnern , wenn et will . Na ! Gott befoahl'n ! hebb' ick gesegt , Ick mag nich zanken , hät he recht . Män mit den Knall von Dunnerschlag Is't doch kurjos by kloaren Dag . Hans Dämlack - hebb'' ick by my dacht , Un afsieds in dät Füstken lacht . As Nachts dät Volk to Nest sick gaf Namm ick de Karr un schof mit af . Dät Beest was fetter as 'ne Schneck , Har up de Schinken handhoch Speck , Den schwarten Kopp drog ick to Stadt , Schwiensköppe gellen ümmer wat . To rökern , in den Schorrsteen hung Ick rin , wat nich to päkeln gung , De borstge Schwoarte schneet ick run , Hät ok noch ären Koopmann funn . Up Sünndag kamm de Broaden dran , Hät schmeckt - un ick fratt vör dree Mann En Stück , wat ick nich mehr kunn twing'n , Leet ick to Spur vör'n Förster ling'n . Gung ännern Dags rüm in den Wald , Doa drap ick ok den Schlusohr bald . Good'n Morgen ! reep ick - na , wy sin Von Letzt doch wädder olle Frünn ? He fröhstückt hüt woll moal mit my ? Schnaps hebb' ick - ok Stück Broaden by . De Förster schmeckt - wat ? Schwärebrett ! Dät is Wildschwien - wo krigt he dät ? Herr Förster , sinn he moal wat noah : Hüt' vör acht Doag - wat sprack he doa ? De Herrschaft luleit in de Stadt , Fritt up den Kämp - doa häst Du wat . De olle Fritz . Oevaddern ! nu moal bitchen still ! Von ollen Fritz , den König , will Ick as en Ogentüg vertell'n , Dät Ju de Herzen puppern söll'n . De olle Fritz , - Pots Schlag in't Huus Dät was en König as en Duus ! Groot von Gestalt just was he nich , Am satt dät Groote innerlich . Sien Rock un Wams un Stäwelpoar Was ok dät Nyste nich von't Joahr . Mänchmoal keek Unnerfudder rut - -- He sach drüm doch as König ut . Sien Tressenhoot was ok män so Sien Krückstock paßte good doato ; Respekt hät halbe Welt gehat , Sprack he moal mit de Krücke wat . Sien Ogenstroahl was Sunnenlicht , Un wer von Am en scharp Gesicht By dummet Tüg ungnädig kreg : Dät was , as wenn de Blitz drin schlög . Leet he sick up de Stroat wo sehn , Was Jung un Olt flink up de Been , Mit Juchhey ! Hoch leb' Voader Fritz ! Un Alle schwenkten Hoot un Mütz . Satt He to Pär - hem sick de Jung'n An beide Bägeln angehung'n . " De Schimmel schleit ! Jungs seht Ju vör ! Denn gung et erst recht munter her . Moal reep He , just recht frohen Moths : " Rin in de School ! Jy Schloagedoods ! Atsch ut : ätsch ut ! - He weet nich moal Middwoch Noahmiddags is keen School . So was't Am recht . He dacht by Sied : Wo Volk juchheyt , is goode Tied ! Hät Links un Rechts fründlich genickt , Doa hät uns All'n dät Herz tacktickt . Up hohgen Stand kamm Am nischt an : He sprack mit den blootärmsten Mann , Un was nich in den Satz to stör'n , Dät Alles syne Kinner weern . Sien Globen woar : Wer up de Welt Fest an de tein Gebote hölt , Werd ok vör Gottes Angesicht Erbarmen finnen to Gericht . Sülwst Vörbild drin den Unnerthoan , Sprack He by letztet Sunnupgoahn Mit frödig toversicht'gen Sinn : " Bald nul dät ick Dy nähger bin ! ! Just as en Husmanns-Voader gaf He sick mit de Stoatswörthschaft af . Un fund he wat nich recht noah Sinn , Denn schlog en Dunnerwäder drin . Sien Kist un Kastens woaren vull , Drin lag dät Geld Am nich vör Null , , klöglich gung et so un so Den Lannes-Husholt wädder to . Wo sick ut Moor un Sump un Sand Leet schaffen Wisch un Ackerland , Doa sach He Tunnen Golds nich an , Un treckte Kolonisten ran . Von Breet un Wiet kamm Schupp up Schupp ! Byhelpend namm He Jeden up , Wat Ener ok mucht Globens sin , Un Kener dorft Am reden drin . Mit Am , dörch Am , alldäglich mehr Steeg Prüßens Macht , steeg Prüßens Ehr ! Word gröter ok sien Land just nich , Doch üm so stärker innerlich . Woll Am en Fiend rin in den Stoat , Gung He flink sülwst äm up de Noat . Hätt drüm ok in de Kriegsgeschicht Den Noamen - Noaber Flink - -- Bald word en Krieg ok angespunn'n . Fritz sall von sienen Thron herrun , Un bleef He noch as Marggroaf stoahn , Doa weer Am groote Gnoad gedoahn . Paß up Paris ! Fritz was nich ful , He wischte Jeden öber't Mul . Krieg föhren just was en Tapeet , Wo Fritz nich mit sick dammeln leet . To Tul un Hott , to Vör'n un Hin'n , Wußt He de Schlachten to gewinn' ; Je schlimmer He satt midden mank , Drup los ! je schärper tog He blank . Un wiß un woahr ! by mänchen Kamp , In dicksten Qualm von Pulverdamp Schlog Bomm un Kugel nächst Am raf . Doch Gottes Engel wehrten af . Was ok de Fiend teinmoal so stark , Dät estemeert he män en Quark ; Doadrin verleet de olle Fritz Sick up syn Volk un syuen Witz . Un reep he de Soldoaten an : " Frisch olle Jungs ! Nu drup un dran ! Pots Schwenzelenz ! denn was't en Danz Doa bleef keen Kopp , keen Kuoaken ganz . Woar moal in't Loager knappe Noth Den letzten Schluck , dät letzte Brod Hät Fritz gedeihlt mit den Grandeer , As wenn et in Kamroadschaft weer . Was den Soldoat by bösen Kroam De lust'ge Moth moal wat benoahm , Denn bloos He up sien Fleutrowehr , Gliek Heissa ! gung et wädder her . Gekrümmt hät drüm ok nich en Hoar De Fiend Am in vull söben Joahr , Un as et Fried is endlich west , Satt Jeder in sien ollet Nest . Dät glöb' ick fest : Sön König as Uns' olle Fritz von Prüßen was Is noch nich west , un kümmt vörwoahr Nich wädder in manch Dusend Joahr . Un ick will danken allebott Bet an myn Enn den leewen Gott , Dät noch togliek myn Lebenspaß Mit Fritz - den Königs-König was . Von Dusenden wiet rings ümher Löpt woll ok nich de teinte mehr De mit my , vör den ollen Fritz , Hoch up geschwenkt hät Hoot un Mütz ! Un kummt he my - wenn't Gott gefällt , Entgegen moal in jene Welt , Hochschmieten will ick myne Mütz Mit Juchhey , Juchhey , Voader Fritz ! Be olle Blücher . Be olle Blücher , Nachts Klock veer In Treptow is't geschehn Doa schwor he , mänchet Joahr is't her : ) " Jy söll'n noch Wunner sehn ! " Den Bonepart noch up den Kamm " Stieg ick vör mynen Dood , " He krigt , stöt ick mit äm tosamm , " Schock Dusend Schwerenoth ! " Sehn söll'n Jy , wat vör Schlachtenlust " Noch in den Ollen sitt , " Wenn he , den Säbel in de Fust , " Den Appelschimmel ritt . Ut Friedrichs Tied noch en Husoar , Schwart un bedoodenkoppt , Hät he , wenn et Kriegföhren woar , Drup los all mit geloppt . Un streek , as he so schwor , den Boart Un leet de Ogen roll'n , Un hät ok up Husoarenoart Mit " Vörwärts ! - Wort geholl'n . Vör jenne söben Joahr doa sprack Mänch schwart un blauer Rock : De Kaiser krüpt vör sön Geschnack Noch nich in Schloap to Lock . Husoaren-Held - dåt mag he mehr Woll noch as Zieten sin , As Feldmarschall vör grootet Heer Doa packt he wißlich in . Un as de Tied erfüllet woar , Furt , öber Stock un Block Krop vör den Doodenkopps-Husoar De Kaiser doch to Lock . Mit angehört hebb' ick den Schwor Et was in sülwge Nacht , As Gneisenow noah England fohr , Un Grootet hät vullbracht . Kunn denn , Hans Michel Bur , vör Dy So wat woll je geschehn ? Just sönne Wörmer loat ick my Nich ut de Näse tehn . By böse Tieden , joa , doa kann Mehr loat ick my nich in En trü beglöwter Buersmann Woll ok moal nüttlich sin . De Poamersche Grandeer . Orandeer bin ick ut Poamerland , Soldoat in Lust un Fröd ! Dät schwarte Krüz an schwartet Band Tüg't myne Schulligkeet . Groff sin wy Poamern - -- mag et sin ! Wat groff is , packt ok an ; Drüm eben , handfest as ick bin Stoah ick ok mynen Mann . Wy spräken noch ut graue Tied Dät urolt derbe Platt ; En Handschlag is by uns noch hüt So good as schriftlich Blatt . En Woort en Mann - dät is by uns En ysern Unnerpand , Von Log un Drog un blauen Duns Weet nischt dät Poamerland . Ollmärkers röhm ick alle Ehr Respekt un Achtung in Un wenn ick nich en Poamer weer , Mücht ick Ollmärker sin . De stoahn , gliek uns , vör unsen Herrn Un König muerfest Ok doa , von puret Mulupsperr'n Is noch keen Redens west . De Schill - wo hät he Toflocht noahm Noah bitter-böse Schlacht ? In't Poamerland is he gekoam , Un heel vör Colberg Wacht . Hoch tapper stund Held Gneisenow Mit Poamern ümgedoahn ; Franzosenvolk word rüstig froh Von Colberg afgeschloan . Am gung to Hand mit Doat un Roath De olle Nettelbeck , Un keen Ofzeer , un keen Soldoat Was flinker up en Fleck . Hurrah drup los ! - is Poamersitt Un steit de Fiend uns stief , Doa rönnen wy mit Stormschlagsschritt Am dät Pagnett in't Lief . Mit York mußt ick in Rußland stoah'n , Up Soatans Machtgebott , Soll Noaberslüd to Halse goahn - -- Düt was ne harte Nott ! Wenn ick doa vör dät Zackerschund Mußt schullern myn Gewehr , In Herzen dacht ick denn - Du Hund ! Un tog dät Mul verquer . Bornemann , Plattd . Ged . Hem ok , in still verschwägnen Sinn , Nich up de Russen schloan , York hät , mit bitchen Unrecht drin , En grootet Recht gedoahn . Groot-Görschen - woll my nich gefall'n , Gefreut hebb' ick my doch ; Ick sach in Stoahn , ick sach in Fall'n De olle Prüßen noch . By Beeren , Katzbach , Dennewitz Is't wacker hergegoahn , Doa word vom Kerbstock Schnitz vör Schnitz De Räknung afgedoahn . De Leipziger Kanon-Musik Hät my höchlich erquickt ; To Dusenden , in't Himmelriek Hem wy se ringeschickt . By Ballerdanz is Kehrut west , Doa word wat afgekehlt ; Franzos kreg doa den letzten Rest , Ick hebb' doaby nich fehlt . Ick weet et woll , dät Rattenlock Schrift sick - Prellallejanz : Hups , wups ! gung't öber Stock un Block , Drüm segg ick : Ballerdanz ! Paris , dät sall my Lebenslang Juchhe ! vör Ogen stoahn , Tweemoal - by Siegs-Trumpetenklang Was et uns unnerdoan . Wy zoppten zwoar dät Heidennest Nich up französschen Tog , Sin woll just keene Engel west , Doch Christen ümmer noch . Grootmächtger König ! drängt in't Land Nochmoal en Unhold rin Loat uns Grandeers von Poamerstrand Allbott de Vörsten sin ! De Schlacht by Groot-Beeren ( den . August ) . Hapoljon sprak in Grimm un Woth : " Saldoaten ! hört myn Kriegsgebot ! Berlin hät böset Spöll gedräbn , Dät will ick ju to'm Besten geb'n . " Je mehr jy brenn'n un plünnern drin , Je lewer sall dät Ding my syn ! Myn Dawoust mit de Schwewelbann' Stürt ok drup los von hinnen ran . " Dät Blitz-Berlinsche Kroop hät just My alles intostänkern wust ; Jy söll'n dät Volk den Puls jitzt föhl'n Un moal den Kitzel bitchen köhl'n . " Wenn Presters up de Kanzel stoahn , Söll'n se to'm Freeden anvermoahn'n : Se stoahn un preddigen den Krieg Un leng'n de Bibel ut to'm Sieg . " Professers hem dät Book toschloan Un sin mank de Saldoaten goah'n , Keen Schooljung , keen Gesell is mehr , 't is alles hinner uns jitzt her . " De Fruens söll'n by'n Spinnrad syn , Wat dohn de Wieber in Berlin ? Se putschen up by Klein un Groot , De Losung is : Franzosen dod ! " Wat se an Putzwerk sunst verwenn'n , Dät droagen se to'm Krieg zund hen , Un spräken : Bröder , schloagt drup in ! Wy will'n de Wunn ju sülwst verbinn n ! " De Kinner sitten an de Eer Un jeder hät en Lappen vör , Un plückt drup los by Dag un Nacht Scharpy to bald gewunn'ne Schlacht . « -- " Geloagert zwoar is vör Berlin De Bülow mit den Tauenzien De bruuken jy män antobloas'n , Denn kratzen s' ut as wy de Hoas'n . " Denn wat hem se vör Volk to Hand ? Krützbuern-Pack ut Stadt un Land ; Roathsherren stoahn as Kapeteen , Hem noch är Leew keen Pulver sehn . « -- Un de Franzos' , Juchhey ! in Sinn , Trappt düchtig los up Stadt Berlin , Mußt' mäncher Woagen mit kutscheer'n , De Plünner-Sachen weg to föhr'n . So gung et bet Groot-Beeren furt , Doa funden se dät Lock verpurrt Denn hier stund Bülow , Tauenzien , De tappern Schirmer von Berlin . Dät drömten de Franzosen nich , Se jübeljohlten lustiglich As se de Thörme von Berlin Hier kreegen in den Ogenschien . Hem de Berlinsche Schorrensteen Mit groot Gelüste dampen sehn Un meinten , dät de Broaden woll To Oabend düchtig schmecken soll . Doa ballerte Held Tauenzien Unhöflich mit de Brummers drin , Un herzhaft von de ännre Sied Begunn Held Bülow synen Stried . Wat hem nu de Krützbuern doahn ? Mit Kolben hem se drin geschloan Un föhrten ären Bärentackt , Dät män de Bräm so hät geknackt . Franzosenköppe sin män dünn : Dät moakt , et is nischt Düchtges drin ; Denn sönn Franzos , de lett syn Kind Africhten män up Schmook un Wind . Twee goode Stunnen ungefähr Gung't so mit Matschen dröber her , Doa röpen se : " Musch' Prüß Pardon ! Un wer noch kunn , de leep dervon . De Frödenpost kamm noah Berlin , Un de Getrüen packten schwinn De Woagens vull , wat to'm Erquickn Män noah dät Schlachtfeld was to schickn . Un Prinzeß Wilhelm hoch un hehr Gung allen mit Exempel vör ; Ick richt' myn Og hier himmelwärts Un legg' in Ehrforcht Hand up't Herz . De Armsten ut de Stadt sogoar Erschnurrten bitchen Lebenswoar' , Un schoben mit de Schuufkarr' denn In Juchhey noah den Woahlplatz hen . Ok sülwst de bitterböse Fiend ( En Sieger mutt barmherzig sind ) Hät Mitleed un Erquickung funn'n Un word mit Christensinn verbunn'n . Un by de Schlacht hät in de Stadt Keen Minsch de kleinste Sorgniß hat , De Toversicht stund in Berlin Up Bülow fest un Tauenzien . Ick hör' hier in Gedanken schon By dutzendwies de Froage dohn : Wist du de broave Schweden denn Nich ok mit Ehr' un Dank hier nenn'n ? Woll sin de Schweden broave Lüd , Doch ick moak hier den Unnerschied : Wer wirklich is doaby gewest Un wer sick mellen leet - post Fest . De Schwed' stund so von Fären hier , As Petrus ens by't Koahlenfür ; Von Tosehn - i den Schwerebrett ! Word noch syn Doag keen Kohl nich Hem se sick sünsten herzhaft schloan ? Denn is et my nich kund gedoahn ; In Stockholm röhmten se sick an : Uns Schweden fehlt ok nich een Mann ! De Schlacht by Culm ( am . und . August ) . Bät Kriegsglück vör Dräsen unholdig was , Dät groote verbünnete Heer Mußt wädder rüggaf den Böhmischen Paß , Un Bonapart' scharp hinnerher . Un Gen'roal Morau , gliek an in Gefecht Syn Leben mußt' bitter verleern ; Doa heb' ick to kloagende Fruen gesegt : Gott will't dörch uns sülwsten vullföhr'n . Un Vandam , beröhmt in Allen , wat barsch , Wat garstig , wat grulich mag syn , Gung vörbaß in siegsposunigen Marsch , Dröhmt all sick in Proag un in Wien . Herdoal von hogen bergkluftigen Stand Beschuult he dät Land vör sick her ; Dät Titelken : Heertog von Böhmerland , Gefeel äm doch goar to sehr . De Prüßen-König erwog de Gefoahr Bedächtig in Heldensinn ; Dät Unheel nich aftomäten woar , Drung Vandam in Böhmen herrin . Acht Dusend Mann Russen mit Ostermann , Mehr stunnen hier nich to Gebot ; Befehl schickt de König den Berg heran : To schloagen up Leben un Dod ! Se balgen sick bet in de sinkende Nacht Mit Löwenkraft , ewig beröhmt , Wat ok de Franzose sick afmaracht , Allbot word syn Anfall getöömt . Den ännern Morgen - fast groot was de Noth Begunn von Nyen dät Schloan , De König vermuntert von Frischen den Moth Mit Byspöll vöran is He goahn . Von Stunn to Stunn word böser de Schlacht , Dät Unnerliegen schient noah , Doa blitzt et hoch von den Bergkamm un kracht : Held Kleist mit de Prüßen is doa ! In Stormschritt de Schluchten von Nollendorp drung'n De Prüßen kampgierig herdoal , Doa süht sick Vandam gefährlich ümschlung'n In't deepe Culmensche Doal . Up Sieg oder Dod ! - En gräßlich Gewörg Word bald de blodige Schlacht ; Ingrimmig will sick Vandam herdörch Nu schloan ut ümzingelnde Macht . Umsünst ! - De Prüßen störmen vörbaß , De Russen mit Hurrah-Schall , Versperrt is Vörn un Hinnen de Paß Un Vandam satt in de Fall' . En flinker Kosack mit Falkengesicht Hät jitzt den Vandam entdeckt , Un grips-graps by de Schlavütgen gekrigt , Lehrt bald äm de Kantschoh Respect . Noch nich Tein Dusend Mann sin entwischt Von't mächt'ge Französische Heer ; Wat nich gefangen was ingefischt , Lag dod up dät Schlachtfeld umher . Den ritterlichen König , vull Dank Röhmt unsen Herren mit Recht Dät Böhmische Land in Sang un Klang Dörch Kind un Kindesgeschlecht ! An myne Landslüd' de trüen Ollmärker , den . Oktober . ( As Speegelbild doamaliger Tied . ) Ollmärker ! nu frisch drup un dran ! Jitzt sin Jy fry von Twang un Bann ! Frisch up , wer trü den König bleef , Den rechten Herrn hölt werth un leew ! En gooder Hirt , so seggt de Schrift , By syne Heerd' getrülich blift , Dät kleinste Lamm in Foahr un Noth Nimmt he in Schutz mit Good un Blood . So sehn Jy unsen König jitzt , Wy herzhaft He syn Volk beschützt , Gefoahren ritterlich besteit Un sprickt : dät wär' syn Schulligkeit . Un hät in unerhörter Schlacht Betwungen de Tyrannen-Macht ; De sick hem unverwindlich glöwt , Hät Gottes Arm as Spreu verstöwt . Doch kiekt den Kassel-König an , As he sach en Paar Dusend Mann Kosacken angejackelt koam'n , Doa hät he schwinn rietut genoahm'n . So lang' to Woater geit de Krog , Bet he terbrickt ; denn is't genog . Lang' is de Krog to Woater goahn , Nu werd he kort un klein geschloan . Dem kuum de Welt was groot genog , De Fiend un Fründ un Gott bedrog , Twalgt jitzt herum , von Gott geschloan , Denn as du kummst , so sast du goahn . Gott hät en groot Exempel stellt , Dran sall sick speegeln alle Welt , Wat gottlos Werk un Hoffoarts-Sinn To siene Tied vör'n Enn sall finn . Begriepen sall de ganze Welt , Wo Volk von rechten Herrn affällt , Wat doa vör Grüelding passeern , Dät söll'n uns de Franzosen lehr'n . Jy sin nich afgefall'n , bewoahr ! De Obermacht hät by de Hoar , Ollmärker Ju , in Unglücks-Stunn , Von rechten Herren los gewunn . Dät ick en Landsmann von Ju bin , Dät hör'n Jy woll an Sproak un Sinn ; Vörnehme Red' verstoah ick nich , Doch spräcken will ick bröderlich . De linke Herr is fleuten goahn , Den rechten Herrn sehn Jy zund stoahn , As Siegesheld in Glanz un Macht , Mit Gott un Volk hät He't vullbracht ! Mit Gott ! de Am regeeren däh , Dät He to späd nich , noch to fröh Gung in den Krieg mit Roß un Mann , To lösen uns von Knechtschafts-Bann . As He sien Volk reep to sick hen , Doa schweeg He still noch - gegen Wen He in den harten Krieg woll goahn : Wy öber hem Am doch verstoahn . Kuum dät sien Königswoort erklung , Doa strömte gliek ok Olt un Jung Ut fryen Will'n , en rüstig Heer , Noah Breslau hen mit Waff' un Wehr . Se schlogen sick mit Heldenmoth , Doch was de Obermacht to groot : To Landwehr reep de König drup Sien Volk - in Gottes Noamen up . As knapp söß Wochen sin vergoahn , Sach He all Hunnert-Dusend stoahn , Von allen Rang , von allen Stand , Mit Gott , vör Thron un Voaderland ! De heel'n mit Knall'n nich lang' sick up , Sie dröschten mit de Kolben drup Un Schlag up Schlag feel'n Dree un Veer Kopp un Kopp öber an de Eer . Wo sönne Kolb' mit dütsche Macht Recht wuchtig vör de Blesse kracht : Doa wäßt keen Halm nich mehr , keen Gras , Groad in den Himmel geit de Paß . Dät Kolben fluschte mörderlich , Kanon un Oadler bleef in Stich . Se kratzten ut dörch Dick un Dünn , Kosacken pietschten hinnerdrin . Wer in den Krieg nich bracht sien Blood , drüm de Hand nich in den Schoot ; Mit Herzenslust gaf Jedermann Sien Bestet un sien Letztet dran . Von Fru un Moagd , von Herr'n un Knecht Word frödiglich tosamm gelegt , Hier blanket Geld , doa Geldeswerth , Un vör dät Voaderland bescheert . Den Kriegsmann siene bloodge Wunn'n Hem broave Fruens sülwst verbunn'n ; Den Dörstigen hem se gedränkt , Den Hungrigen dät Brod geschenkt . Un doaby stund in Foahr un Noth Fest unse Toversicht up Gott , Wer up den Allbarmherz'gen trut , Hät noch up kenen Sand gebu't . Wenn sick en Volk tosammenrafft Mit Gott in Enigkeit un Kraft , Un weer sön Volk noch so gering , Keen Störenfried werd et betwing . Ollmärker ! also is't geschehn ! Jy hem de Wunnerthoaten sehn , De jitzt , mit Gottes Hülp un Macht , Ok Ju to Segen sin vullbracht . De Herr un König will ok nu To syn Panneer versammeln Ju , Wie He uns reep , so röpt He zund Ollmärker ! Ju mit Herz un Mund . Wy sin up gottgefäll'ge Boahn To Byspöll Ju vöran gegoahn , An't Werk legt nu de trüe Hand Mit Gott vör König , Voaderland ! Sorgt nich - dät Blatt künn bald sick wenn' , Seht fest up Gott un König hen , Vull is dät Moat , Gott hölt Gericht , Gerechtigkeit tritt jitzt an't Licht . Drum sin ok Doaten ball' geschehn , As noch syn Doag' hät Kener sehn , Un unsen König röhmt de Welt Den hochgerechten , starken Held ! Gerechtigkeit werd wiet un breet De Försten röhren dät Gemöth ; Bald werd de frohe Kunn' erschall'n , Dät se uns all' sin togefall'n . Un Prüßens Noam werd herrlich stoahn , En Vörbild up de Siegesboahn , Dörch alle Welt en Ehrenpaß , As't unner Fritz , den König was . De Schlacht by Ballerdanz . Ilit Macht was Kaiser Bonepart Los up de Prüßen goahn ; Twee Doag lang hem so bloodig hart Mit äm sick rümgeschloan . De Blücher is kaput ! so sprack He drup vergnögt by sick Dät Engellänner Inselpack Bräk ick nu dät Genick . Also begunn de drüdde Dag , Held Wellington stund fest ; Doa is de groot gewalt'ge Schlacht By Ballerdanz gewest . Kanonen krachten gräßlich wild To Hunnerten sick an , Ertwing'n will sick dät Siegesschild Franzos un Engelsmann . So wöhlt dät Wörgen hen un her , Wippschoalig steit de Schlacht , Bald drängt de Engellänner vör , Bald de Franzosen-Macht . Bornemann , Plattd . Ged . De Kaiser , stärksten Rütertroß Kumdeert he nu tosamm , Drup ! ! up de Engellänner los De stoahn stief as en Damm . All siene Garden-Infantrie Mütt Stormschritts nu drup in , Sieg oder Dood ! dät sall doaby De Kriegs-Parole sin . Zund wickelwackeln deit de Schlacht , Koreers ! furt noah Paris ( Reep Bonepart ) den Sieg gebracht ! Myn Sach bin ick gewiß . Held Wellington ! stoah ritterlich ! Stoah fest noch as en Mann , Oll' Blücher lett Dy nich in Stich , He rückt siegrüstig an . De Heerstroat was vull Mordmorast , Wo Blücher vörbaß mütt , Versinken deit Kanonenlast By jeden Tritt un Schritt . Dörch grundlos ungeboahnten Wald , Bald Schlucht , bald steile Höh , Gung Blüchers Marsch , oahn Rast un Halt , All von det Morgens fröh . Dät Blücher hier dörchschlieken künn Mit föftig dusend Mann , Dät feel den Kaiser goar nich in Doa dacht keen Minsch nich dran Fief dusend Mann - de vörsten dräng'n , Klock Veer , Noahmiddags vör ; Sick to verstäken , lang' hen leng'n Se sick doal up de Eer . Först Blücher öberschaut de Schlacht , Groaf Gneis'now hät in Sinn Von boaben run den Ploan bedacht , Den Sieg aftogewinn' . Un Wellington word mehr un mehr Gedrückt mit Obermacht , Mänch Kriegs-Getreck is hinnert Heer Afsied all weggebracht . Un höhger , ümmer höhger stigt Held Wellingtons Gefoahr , Sien Og' is up den Wald gericht , Doa werd noch nischt äm kloar . De Kugeln flogen hoageldick , De Fiend störmt wat he kann : Doa nähgern an den Waldrand sick Noch moal fief dusend Mann . Kanonen vör ! word nu kumdeert , Knallt los män ümmer blind , Dät uns de Engellänner hört Un frischen Moth gewinnt ! De Marschall Vörwärts kümmt ! Röpt jitzt de Engelsmann , Kamroaden ! tapper wådder drup , De Prüßen rücken an ! Hork up ! De Marschall Vörwärts kümmt ! - so schnarr'n Sick de Franzosen to . Dät gaf en Wirrwarr , gaf en Blarr'n , Un Zackermordijo . Vörwärts ! kumdeert Held Blücher frisch , Vörwärts ! Held Wellington ; Hüt moaken wy hier glatten Disch , Dood ! - oder loop doavon . Se nehm'n den Kaiser Bonepart Tweeschniedig in de Klemm ; Am werd vör Ogen knister-schwart , He merkt , sien Spöll geit schlemm . Retreert up Planschenoa ! kumdeert Ingrimmig Bonepart , Doa , muerfest steit reserveert As Damm de Olle Gard . , koam't män hen noah Planschenoa ! Landwehr , von Poamerstamm , Hät all mit grobbe Kolben doa Geboakert up den Kamm . En Heiden-Doodschloag hät begunn' Pardon ! - gult kenen Deut , Wer nich utrieten woll un kunn , Was riep to Seligkeit . Kanonen - vull dreehunnert Stück Leet Bonepart in Stich , In siene Kutsch verkrop he sick , Jögt , häst du , sühst du nich ! Un Wellington mit Blücher kamm , De Sunn stund all to Rand , Upzund by Ballerdanz tosamm , Se drückten sick de Hand . Lord Wellington ! was Blüchers Woort , Ick loat hier noch nich los Kaput mütt Alles ! - sünst romort Bald wädder de Franzos . Matt is Dyn Volk , so Roß as Mann , Loat ruh'n , wat by Dy blift , De Prüßen söllen hinnerdran , So lang' en Peerd män schnüft . Fründ Gneisenow ! myn Nacht un Dag Kriegsrüst'ger Kampgesell , cisch up to letzten Kehrutsschlag ! De Moanschien werd all hell . Ick bruk den Düwel an de Wand Dy nich erst aftomoahl'n , Den Bonepart in Dyne Hand , Doa is he good emfoahl'n . Held Gneisenow flog hinnerher , Hoch Himmel stund de Moand , Hornisten mit Husoars to Pär Hem äm den Weg geboahnt . Ut siene Kutsch sprung Bonepart , Leet Hoot un Degen drin . Held Gneisenow mucht åm woll hart All up de Trappen sin . De Stroat hennup lag dick ümher Tornüster un Muskeet , An Stichholln dacht nich Ener mehr , De Moth satt in de Föt . Derhinner los bet Morgens fröh Hät Genroal Gneisenow De groot gewalt'ge Schlacht-Armee Verstöwt as Stoppelstroh . In kaiserliche Stoats-Karreet Herr Gott ! wat fund sick doa , Tosammgepackter surer Schweet Ut ganz Oropeoa ! Brilljanten , Millejonen werth Sin in den Woagen west , In kene Schlacht word noch bescheert Sön güldig Eyernest . Hier boot en Poamerscher Grandeer Den Kaisermantel pries , En lustig schlesscher Füseleer Stück sülwernet Servis . Mänch prächtig , förstlich schöner Schmuck Kamm up de Handelsbank , Vör'n Mund vull Brod mit gooden Schluck de Soldoat noch Dank . Doch hem Grandeers un Füseleers Sick nich alleen bedacht , Den Herrn un König to Verehrs Word just dät Beste bracht En schwarter Oadler-Orren was Mit in de Flucht--Karreet Den schickt Held Blücher gliek vörbaß An Königs Majestät . En Füseleer - ( erst af de Mütz ) Heel sick den Orren an , Doa stroahlten , flammig Blitz by Blitz , Rings Deamanten dran . De König schickt äm , gnädig sehr , Den Orren wådder to , Un schreef : wer drögt en wördiger As Genroal Gneisenow ! De nye Piepenkopp . Will myn Oabend-Piepken schmöken Moal den nyen Kopp versöken , Is von de Purzlän-Fabrik , Män veer Gröschen gell't dät Stück . Mudder ! kiek moal an by Lichte Up den Koop dät Kriegsgesichte ! Voader Blüchern lett et so , An're seggen - Gneisenow . Loat se reden - vor veer Gröschen Is von't Brett nich väl to löschen , Mag et sin , so oder so , Dröschten Beid' keen dovet Stroh . Moakt den ollen Fritz mit Farben Läberfleck un Pockennarben , Deit nischt ! gliek sehn werd et doch Ollen Fritz , den König noch . Drüm soll my dät Köppken g'nögen Mögen se dät Bild beschwögen , Of et mehr in Blau un Roth Blüchert - oder Gneisenowt . Hey ! wat schmökt sick dät gemöthlich , Dörch dät Mundstück zuckersötlich Legt de Damp sick up de Tung Un dörchkrimmelt Herz un Lung . Kiek moal ! wat de Schmook sick ringelt , Um den Kopp in Kränze kringelt Dät deit he to Ehren so , Blüchern un den Gneisenow . Wenn uns Noaberslüd' besöken , Söll'n se ut dät Köppken schmöken Priesen will'n wy denn doato Blüchern un den Gneisenow . Lett moal Ener von de Helden Sick in unse Dörp vermelden ! Stell ick breet my vör de Döär , Un schmök äm myn Köppken vör . De Westfoalsche Rekrut . En pumpernickelscher Rekrut Wiet ut Westfoalen her , Sach gluhroth dick pusbackig ut Söß Foot hoch ungefähr . Kloas - was he döpt - mit Iuwärts-Tritt Gung he kohfötgen Trampelschritt . Herzmudder hät åm good bepackt Ut ären Schorrsteens-Horscht , De Ribben hem äm knickt un knackt Von Schinken , Speck un Worscht , Et was vör är en harten Kroam , Un hät mit Plinsen Afschied noahm . Kloas treckte rin in Groot Berlin , Den Tweersack huckepuckt , De wuchtig äm von Vörn un Hinn Vull Fleeschwerk hät geschwuckt . Kamroaden , as he was quarteert , Hem ok de Tähn sick dran probeert . De Korperoal namm Kloasen drup Soldoadisch in de Lehr , En Keerdelken , schmuck as 'ne Pupp Gung he bald forsch ümher . Keen Minsch sach äm , tratt he wo ran , Den Pär- un Ossenknecht noch an . Breetschullerig , mit schmächtgen Lief , Satt äm de Kriegs-Mundur Besunners glatt un drall un stief Von Falten kene Spur . Har sick vermütert as en Kräft , De Mäkens all hem sick verleewt . Bald leet he drup in Gardestoai As Flögelmann sick moal'n , En utgedeenter Kriegskam'road Namm't Bild hen noah Westfoal'n . Herzmudder leep Dörp rüm doamit Un schluckst vör Fröd - myn Soahn is düt ! Kloas stund up Posten erstet Moal Vör dät Branborgsche Doar ; Doa kamm gejackelt husch herdoal De barsche Platzmajor . Kloas brüllt : Herrut ! ! dät was en Klang Bärhalsig , to Minuten lang . Häst good gekehlt as en Rekrut , Sprack de Major to Pär ; Nu segg moal - röpst Du ok herrut Wenn ick noch Lütnant weer ? Kloas drup : - Män von Majors-Rang an , Is my befoahl'n - doa holl ick dran . Wat werst Du dohn , Gewehr in Arm , By Dyn up Schildwachstoahn , Kümmt moal en grooter Uplopsschwarm Spetoakelnd antogoahn ? Herrut ! ! rop ick , Kamroaden seng'n , Ok en Major künn drin sick meng'n . De Platzmajor stutzt Dät klingt dumm-pfiffig jo ? Spoort af un reep : Driest up Korp'roal Stür nu broav rüstig to ! Kloas brummt by sick : Wat Korperoal ? Worüm segt he nich Genneroal ? Sülwst mit den Korperoal was't nischt , As't oft all is gekoam Kloas hät 'ne rieke Brut erwischt Un sienen Loofpaß noahm . Et was en prächtig Hochtiedsfest , In Stadt Grönhoagen is't gewest . Kloas - jitzt en schlichter Börgersmann , Statts los up General , Heel sick mit Roath un Doat herran , Un word by nächste Wahl Vullstimmig wählt as Stadtverorn , Is ok noch Bürgermeister worrn . Königs Intog in Berlin . ( Am . September . ) As de Börgerschaft von Berlin König un Könegin hoalten sick in , Satt de Buersmann doal un schreef An siene Olle unnigen Breef . Herzmudder ! dät was wunnerschön ! So wat is nich noch Ens to sehn , As inhoal'n däh de Stadt Berlin Den König un de Könegin . Justment as Brut un Brüdegam So Herzens eniglich bysamm , Satt in den Reisewoagen drin De König un de Könegin . In Lichtenberg erst angekehrt , Word bitchen Mundwerk präsenteert , Byher ok woll , tom Goodbekoam , En Dröppken up de Lippe noahm . Gliek hät de König - denk moal an ! Herby befoahl'n den Huswürthsmann , Mitbrengen mußt he Kind un Na , Olle , na , wat segst Du nu ? As Napp un Schöttel rümmer gung , Wat gieperte my doa de Tung ! Kreg ick ok af to kosten nischt , Hebb' ick my doch dät Mul gewischt . Bald in de Stoats-Karosse rin Steeg unse gnäd'ge Könegin , De König öberst hoch to Pär , Un galoppeerte neben her . Ick öberst , ick , wat hebb' ick doahn ? I Blix ! gliek fertig was myn Ploan , Ick sporenstrieks in vullen Draf Leep querfeld noah Berlin hennaf . As ick an't Doar herranner kamm , Gung'n alle Klocken bim ! bum ! bam ! De Singuhr spälte : Gott sy Dank ! Kanonen ballerten mit mank . Hier stunnen tom Empfang poaroat De Stadtherr'n mit den Magestroat ; De Börgermeister hät geschickt Den Stadtwillkoam hier utgedrückt . Wat unse Herr von't Pärd herraf Hochgnädiglich to Antwoort gaf , Drin was keen Woort to knapp , to väl , Un Woort vör Woort vull Herz un Seel , Un vör de Königsstroat ganz kort Stund upgebu't 'ne Ehrenport , As woll mit fienen Sinn un Pracht Noch kene nich was utgedacht . De schmuckste Mäkens sach ick drin ( Na , na ! bill Dy nischt Unrechts in , Afsied , män up en Ogenblick , En bitchen hengepliert hebb' ick . ) De Junfern söll'n mit leewen Sinn Begrüßen hier de Könegin , Hier , wo vör Tied mit Wall un Ring De Urstadt von Berlin anfing . Wo Jüd'- un Königsstroat sick eckt , Doa bleef ick stoahn as angeplöckt , Un schof my mank de Minschen rin , So good et gung , vörn an mit in . Entgegengoahn was ganz Berlin Den König un de Könegin , Wat nich to Bedd' lag sterbenskrank , Klein oder Groot , was up den Gang . Vörup den König togen her Dree Börger-Kumpanien to Pär , De Fleeschers , Brauers , Koopmannslüd , Blank prächtig upgedunnert hüt . Drup ( König , Kön'gin midden in ) All de Gewerker hinnerdrinn . Un gung et her ok män to Foot , Was doch de Pracht drüm mächtig Von Ollers by Gewerken mütt , Dät is urdütsche Innungs-Sitt , En lust'ger Foahnenschwenker sin , Drin stimmten Roath un Stadtorn's in . Un mänch Gewerk hät to Voran Sick sönnen Schnurrfax-Foahnenmann xpresch von Nörnberg her verschräb'n , Kloar vörtostell'n olt Handwerks-Leb'n . Wer män in mielenwiede Runn Good pauken un trumpeten kunn , De was denn ok herbygehoalt , Un word mit blanke Vöß betoalt . Trumpeters vulle twintig Mann Beschafften sick de Kooplüd' an , De Brauers , Fleeschers ebenso , Un jede Innung mit doato . Berliner sin gliek dick ümher , Stoahn Regementer in Spaleer , Hier was en ümgekehrter Schoh , Hier - keeken de Soldoaten to . Kort hinner de Muskanten kamm De Innungs-Foahnenjunker stramm , Betoalt hät Mäncher sönne Ehr' Mit Hunnerten , un woll noch mehr . Foahn un Standart was kunstgeschickt Mit Gold- un Sülwerglanz bespickt Up bestet Sammt- un Atlastüg , Armsdicke Troddeln fehlten nich . Un vör den Foahnenjunker was't Gewiß keen Spoaß mit sönne Last , Drüm sin , un dät was klook gedoahn Twee Mann noch nebenher gegoahn . Un all un jede Mannschaft woar Engoal gekleedet up en Hoar , In Schwart und Blau , in Brun un Grön , Keen Tädelken leet dran sick sehn . Vör All'n de Vördersten , dät woar'n De Fleescherslüd as Stadthusoar'n , In öllste Tied all , word gesegt , Gewunnen se dät Vörtrapps-Recht . So tog denn hüt ok ehrenhaft Vörup de ganze Fleescherschaft An vulle hunnertfäftig Mann , Trumpeters , Paukers mit vöran . De Brauherrn - wuchtig rund , to Pär , De Koopmannsschaft - derhinner her , Mit Gold un Sülwer angesöömt Was Pärd un Rüter upgetöömt . Wo kreegen woll so prächt'ge Pär De Kooplüd' , Brauers , Schlächters her ? Fief Hunnert Stück hebb' ick getellt I nu - se spoarten nich dät Geld . Schlag ! gegen sönne Kavallry Dät , Olle , kannst Du glöben my , Is unse Schimmel-Soadelpärd Noch kenen Päperling nich werth . Na , loat män sin ! Of schön of quoat Wy holl'n de Pär uns nich to Stoat ; Vör Woag un Plog , Feld to bestell'n , Dohn unse Kracken , wat se söll'n . Bornemann , Plattd . Ged . Un denk moal an ! noch was by my De Koopmannsschaft nich half vörby , Run was de Mütz , run was de Hoot , Un Alles hät : Hoch ! Hoch ! halloh't . De ganze Stroat lang up un run , So wiet myn Og' män sehen kunn , Ut Fensters , ut Dackluken ok Geschwenkt word , Hurrah ! Dook by Dook . Dicht an de Koopmannsschaft herrau , Schloot sick dät Königspoar mit an , Dät Hurrahhoch un Schwenken woar Von sülwsten my nu klipp un kloar . Herr Gott ! wenn recht ut Herzensgrund Sick Dusende dohn frödig kund Mit Vivatropen un Juchheen , Dät kribbelt , krampt dörch Mark un Been ! Hoch schlog myn ollmärksch Herz doato , By Jung un Olt was't ebenso , Vergoahn is my fast alle Luft - -- So hät et innerlich gebufft . Un to dät Jubeln Stroaten lang Trumpet- , Posun- un Paukenklang : So hoalten de Berliner in Den König un de Könegin ! De Herrschaften oahn Unnerschied Begrüßten groot un kleine Lüd' Nich half so gnädig , seelenfroh Nickt unse Baroneß uns to . Hochherrlich stroahlt ut Königs Blick : Myn Volk sall sin Myn höchstet Glück ! ! Dät hät väl Thränen utgepreßt / My sülwsten is't nich änners west . En Königs-Woort von unsen Herrn Werd öbervull woahrhaftig werr'n ; Verprudelt män in eigne Schuld Ju sülwsten nischt dörch Ungeduld . Wenn öberst Lannesglück de Fröd Recht rinner griept in dät Gemöth : Doa is't mit Inchheyn nich gedoahn , De Ogen will'n mit öbergoahn . Ok sülwst de leewe Könegin , In christlich gottergeb'nen Sinn , Kunn sick de Thränen nich verholl'n , De hellste Perdeln sach ick roll'n . Zund hinner de Herrschaften gliek Kamm anmarscheert mit Waldmusik De Schüttengill in grönen Stoat , De Ballerbüssen schottparoat . Weer myn Gedächtniß noch so stramm , Un schreeb' ick my de Finger klamm , Hoarklein künn ick doch nich vertell'n , Wat Alles noch weer antomell'n . Wer künn ok woll bet letztet Enn De Börgerschafts-Gewerke nenn , De hier ut eignen , innern Drang Utföhrten sönnen Pracht-Empfang ! Wat Dischers- , Mu'r- un Timmerlüd , Un dät in knapp veer Wochen Tied , Up't Künstlichste to Stann gebracht , Dät hädde woll keen Minsch gedacht ! Gesell'n un Meisters , Nacht un Dag Hem dran gebastelt Schlag üm Schlag , Un up alljedet Foahnenschild Was't Handwerk trülich afgebill't . Blix ! sönnen Karpen up den Disch ! Reep Mäncher , as mit Netz un Fisch Vöröber gungn de Fischerslüd , Wer hädde woll nich drup Aptyt ? ! Hoch up tog vör de Klempners her , En Rittersmann rüstig to Pär . Stief ingepanzert speegelblank Pärd un Mann de Länge lang . Twee Schildknapps , ganz noah Rittersitt , To links in Schwart , to rechts in Witt , Sin pötlings nebenher geschampt , Dät was en suret Ehrenampt . All Morgens fröh , von Kopp to Foot Stramm ingebleckt - de Last was groot ! Keen Wunner drüm , wenn schmoorend heet , Up Oabend hen de Kraft verleet . En Herr Aptheker gaf geschwinn Up Zucker Hoffmanns-Droppen in , Doa hem se wädder sick verhoalt , Un sin von Frischen afgetwoalt . Von't Doar herrunner bet an't Schlott Was Hus by Hus so bunt un flott Mit Bloom-Gewinnen angeschmückt , As weer de halbe Welt beplückt . De Roathsherrn knusern sünst nich schlecht Hier öberst hem se stimmig segt : Recht herz- un prachtvull mütt et sin , Hoalt Resedenz den König in . Hey ! dacht ick , wist moal sehn un hör'n Wat by dät Schlott rům deit passeer'n . Dörchwutschend , as en Oal behenn , Leep ick flink noah den Schlottplatz hen . So möd' ok König , Könegin Von Unnerwegs woll muchten sin , Doch sach ick up den Schlott-Balkoan Frisch frödig munter Beide stoahn . Vörby gung'n in Paroadeschritt De Kumpanie'n mit strammen Tritt , Un festen Sinn : " Sall't moal losgoahn , " Will'n wy woll unsen Mann noch stoahn ! - -- Dät ick - sön oller Knast ick bin , Noch Ogentüg doaby mücht sin ? Dät weer my woll toletzt von All'n In deepsten Droom nich ingefall'n . Dree Kön'gen hebb' ick all geschwoar'n , Un myne Seel gung nich verloar'n , Ok noch de veerte Herr sall my Trüfest erfinn - doa Gott vör sy ! ! Kuum kann ick noch de Feder föhr'n , Doch is en Punkt noch to beröhrn , De woll by jitz'gen Loddersinn En bitchen byspöllos werd sin . Is väl Hans Hoagel wo to Hoop , Gliek giepern Alle noah den Soop ; Mit Prost ! herrüm geit Pull by Pull , Sülwst Kind un Kegel nutscht sick vull . Un dät Kartüffel-Fuseltüg Kopp an to stiegen fackelt nich . Husch ! sitt de Soatan in't Genick , Denn werd krakehlt vör dull un dick . Of Klein un Groot hier quer un quaß All Fröhstens up de Socken was , Von Dusenden ok noch nich Een'n Hebb' ick vör hüt beduselt sehn . Sick sülwst in Tucht und Ornung heel Dät groot gewaltge Volksgewöhl , Keen Tipps mit Roth - to Blau un Grön , Leet stroatenlang sick Ichtswo sehn . Erst Oabends word gekriescht , gelacht By Schnaps und Wyn Vivats gebracht ; Beschmöökt gung Mäncher drup to Nest Ick sülwsten bin - Halfsöben west . Un hebb' bet lichten Dag hennin Gedröömt von König , Könegin , Von oller un von nyer Tied , Un von de broave Börgerslüd ! An de Ollmärker un Garleger . Gllmärker ! unse platte Sproak Leet ick nich liggen up de Broak ; Garleger ! hier de letzte Spur Von juen oll'n Poëten-Bu'r . Plattdütschet Woort verdank ick jo Alleen män Ju , nich sünstens wo Siet vöäle Joahr is't frielich her , Dät my von Platt nischt mehr kamm vör . Wo Muttersproak noch Plattdütsch is , Doa hollt dät Spräken stief un wiß Dät nich dät oll trüherz'ge Platt Herrin kümmt in dät Päkelfatt . Mag ok dät uroll derbe Woort Wat änners kling'n von Oort to Oort ; Verstoahn wy doch uns klippekloar As't woll to Herrmanns Tied all woar . Wo noch keen - Goddam ! was ta hör'n , Keen schnüffelnäsig - Zackereer'n : Doa stund all by westfälsche Poort Held Herrmann - und sprack plattet Woort . Un wat he platt hät kummendeert Dät word good platt ok utgeföhrt : Kümmt moal to knacken glieke Nott , Denn - trüfest tapper drup - mit Gott ! Berlin , gedruckt in der Königlichen Geheimen Ober-Hofbuchdruckerei ( R . v . Decker ) .


Download XMLDownload text